Björk - Utopia (2017)

Dat klopt, maar lelijker als dit gaat niemand ze meer maken.

Mooi en lelijk zijn relatieve begrippen en daar zijn 2 aparte topics voor: Muziek >> Algemeen >> Mooie hoezen en zijn tegenhanger (lelijke) en bij beide plört ik regelmatig van mijn stoel, omdat telkens weer blijkt dat smaken verschillen.Aurum heeft iets over die hoes geschreven en ik moet eea nog nazoeken - bedenk evenwel dat Björk veelal kiest voor een afwijkende koers en dat zie je bijv ook nu weer in de video van Gate.

Totaal geen bezwaar tegen een 'lelijke' of 'kitscherige' hoes als het album prima is - je moest eens weten hoeveel mooie hoezen soms k* muziek bevatten

Ook daar heb je gelijk in, maar Bjork maakt naar mijn smaak lelijke muziek, dus dit is dubbel lelijk

Ik kan bevestigen dat de muziek op dit album welhaast even lelijk is als de hoes. Wat een misser.

Tja, ik moest ook even wennen aan de hoes, maar kan het experiment en de originaliteit wel waarderen. Ik kan met gemak ergere hoezen opsommen (maar daarvoor zijn de topics in het forum).

De bij het album horende artwork zal mogelijk nog meer heftige reacties oproepen (met name enkele expliciete foto's), maar ik vind het mooi dat ze duidelijk haar eigen koers vaart en altijd weer weet te verrassen.

Dat niet iedereen de muziek kan waarderen viel te verwachten, maar misschien (ik zeg: misschien) wordt er ook wel (te) snel geoordeeld. Mogelijk groeit de waardering als je bereid bent er de tijd voor te nemen. Je stapt niet zomaar even Utopia in, of zoals OOR schrijft:

"Het komt zelden voor dat een album zich zo langzaam laat ontdekken. Toch is het de moeite waard om er veel tijd in te steken. Het moment dat het paradijs zich muzikaal opent op Utopia is prachtig en geeft veel voldoening. (bron: OOR)

Vandaag van de spotifiets de FLAC-te op gestapt. Dat laat het album dieper, voller en dynamischer klinken. Intrigerend album en ik denk dat ik het vinyl aanschaf. Dat kan dan kamerbreed in stereo worden uitgerold.

Ook benieuwd naar het artwork van dat album - ik hoop dat Björk Digital, de tentoonstelling,
Björk Digital desde dentro. Exposición de realidad virtual en Barcelona - YouTube nog eens naar een museum in de buurt komt.

Dat kan natuurlijk altijd het geval blijken. Op dit moment vind ik dit album vooral heel erg pretentieus en potsierlijk, maar het zou zeker niet de eerste keer zijn dat Björk's muziek later zijn kwaliteiten toont.

Ja ik ben nu ook helemaal mee!

Dat het zogezegd "pretentieus en potsierlijk" klinkt vind ik net zo heerlijk. Dat is tenslotte Björk: go hard or go home...

Geweldig ook hoe ze alleen al door haar artwork zulke uitgesproken reacties losmaakt. Want afkeer is ook een emotie

Deze gaat op één staan in mijn eindejaarslijst.

Mijn haat-liefde verhouding met de muziek van Björk is weer getriggerd door dit nieuwe album. Het schuurt en verleidt weer als vanouds. Sommige nummers klinken aangenaam en sympathiek en bij andere ontgaat mij volledig de bedoeling van een liedje. Altijd knap dat Björk precies doet wat ze wil en het is aan de luisteraar om daar iets van te vinden. Daar zijn we uiteraard goed in op deze site. Ik ga het album zeker nog een paar luisterbeurten geven omdat ik ook weet dat het moet ‘nestelen’ in mijn hoofd. Die aantrekkingskracht blijft de muziek van Björk op mij houden. Ik zal ondanks mijn mixed feelings altijd naar haar muziek blijven luisteren.

Dit is een album met grote chajones. Geen makkelijke rit, maar man man, een rit is het wel. Björk weet je als geen andere artiest naar een andere, onbestaande wereld te brengen met haar muziek. Maar je moet wel willen en in een avontuurlijke bui zijn.

En focussen. Nee, dit is géén muziek om op de achtergrond op te zetten.

Maar ja, dit is misschien haar mooist geproduceerde plaat op haar naam. Zeg wel wat vind ik. Bloedmooi!

Ik heb inmiddels de CD versie en moet zeggen dat het echt een enòrme verbetering is (t.o.v. 320 kbps mp3). De muziek komt veel beter tot z'n recht, dieper; knisperender, helderder, maar vooral alle 'lagen' zijn nog beter te onderscheiden. Die gaat veel gedraaid worden de komende winter.

Qua muziek dus nog veel in te ontdekken, maar ook qua tekst blijf ik steeds weer mooie en originele dingen tegenkomen. Klein voorbeeldje; de tegenstelling/spiegel qua klank in:

"adore - this mystical fog - this fucking mist"

Dit is zeker geen makkelijke plaat. Ik vond de eerste vijf tracks echt fenomenaal, vooral Blissing Me is prachtig. Hele mooie zwevende instrumentatie: weinig ritmische ondersteuning, waardoor het heel zwierig is. Toch is ook dat aspect de reden waarom ik tijdens de eerste luisterbeurt na Courtship langzaamaan mijn aandacht begon te verliezen. Er is geen sprake van houvast op deze plaat en na een tijdje begon het echt geluidsbehang te worden voor mij. Ik ga deze meer luisterbeurten geven, want intrigerend is het zeker.

Ik vind ook de eerste nummers al helemaal fantastisch en veronderstel dat voor de rest nog meer luisterbeurten nodig zijn. De teksten vind ik niet veel soeps maar dat hoeft ook niet.

De Teksten niet veel soeps?? Luister eens naar Saint!

She insists on total presence
And knows how to get through to the rest of us
She has entered me thousandfold often
And undone knots at my most awkward

Niet veel soeps inderdaad.

Herken het dilemma wel. Het is makkelijk om terug te grijpen op de veilige beginplaten, hoe mooi die ook zijn, maar in het latere werk is veel ongrijpbaarder en avontuurlijker. Van deze heb ik Blissing en The Gate wel vaak gedraaid als losse nummers, maar helemaal grijpen deze ze me niet echt. Dit album had ik daardoor en omdat Arca solo me niet echt iets doet tot vandaag ook nog niet beluisterd. Vandaag echter was ik bij een geweldige tentoonstelling in Rotterdam waar ze ook muziek van Björk draaiden en een paar maskers hadden die door haar gebruikt zijn. Eenmaal thuis had ik wel veel zin gekregen in Utopia en ben ik er eens goed voor gaan liggen met de muziek op de koptelefoon. En behoorlijk onder de indruk... echt een heel mooie luistertrip, organisch en bizar mooi geproduceerd. Wat een klankenwereld. Vooral bij Body Memory en Losss (wat behoorlijk teruggrijpt op Homogenic's 5 Years) echt intens genoten.

Dit is trouwens ook wel een aanrader:
Björk releases new mix featuring Kelela, Steve Reich and birdsong - factmag.com

Zoals ze "Rrrrrrack-ord stores" zingt in "Features Creatures"....

Geen liefhebber van Ragnar of Lagertha?

Zeg dat. Kan er geen genoeg van krijgen. Voor mij een van de beste nummers van dit jaar en ook een van de beste van Björk. Hoop dat ik dit nog eens live kan meemaken en dan graag met koor...

Wat een avontuur dit album!!

De eerste paar keer luisteren vooral vaak liedjes 'doorgescrold' om ergens een melodie of herkenningspunt van moderne (pop)muziek te vinden maar die was ver te zoeken. Mijn mening was dan ook dat ik een album van Bjork eindelijk eens niet kon waarderen. Op dat moment had ik The Gate en Blissing Me alleen nog maar in zijn geheel beluisterd.

Ik snap nu dat mijn aanpak om een mening over dit album te vormen verkeerd was. Ik begon het album op een gegeven moment steeds bij Utopia, omdat ik Arisen my Senses iets te heftig vind qua melodie (emotioneel) en de andere twee liedjes ik dus al gehoord had. Utopia begint vrolijk en sprookjesachtig en houdt het hier bij. Dan rol je in Body Memory, middenin het lied krijg je een klap in je gezicht, wat een machtig stuk! De 9 minuten en 47 seconden van dit lied zijn zo voorbij.

Dan begint voor mij het sterke stuk van het album, de volgende 7 liedjes (van Features Creatures tot en met Saint) vormen een goed in elkaar zittend geheel met diverse melodieën, emoties en sferen. Features Creatures en Sue Me zijn daarbij mijn favoriet van dit album. De kilheid van het eerst genoemde vind ik bijna vergelijkbaar met mijn favoriete Bjork-nummer Hunter. Sue me beukt er in en ramt er op los.

Dan is er nog Future Forever die ik minder vind en meer tussen de liedjes van het begin van het album lijken te passen. Misschien moet ik over een tijd de 4 liedjes die mij niet echt bekoren eens goed gaan luisteren om het album nog beter te waarderen.

Bjork (en Arca), bedankt voor dit geweldige album.

Bedankt voor de link, echt een geweldige mix. Bevat veel muziek die ik normaal nooit zou luisteren, maar hier echt heel goed tot z'n recht komt.

Ik kwam vandaag ook nog deze (oude) dj-set van Björk tegen: björk : tri angle records birthday dj set by Björk | Björk Guðmundsdóttir | Free Listening on SoundCloud
Nog zo'n super avontuurlijke mix om je oren bij af te likken.

Bij het concert in Gent (11 juli a.s.) zal Body Memory vast aan bod komen, maar geen idee of er een groot koor bij zal zijn..

Kom je hier ook weer een aantal nietszeggende reacties tegen over de hoes of dat Björk er niet beter uit is gaan zien (joh, ze is 52). Hoe plat is je belevingswereld dan wel niet?

Björk durft haar kop boven het maaiveld uit steken. Juist een stap verder gaan in alles en van haar hele wezen een performance maken waarin design (video, grafisch), mode, tekst en muziek samensmelten. Eigenlijk komt Björk beter tot haar recht in een museum dan op cd of vinyl. Björk is veel meer kunstenares dan popmuzikant en in de kunst gaat het er niet om of iets alleen maar mooi is. Mooi is slechts een oppervlakkig oordeel, Björk gaat veel dieper.

Utopia is lichter van aard dan Vulnicura, maar schijn bedriegt; van lichtvoetig kun je niet spreken. Haar gelaagde klanktapijten hebben iets sacraals en meditatiefs, dan weer iets dreigends, maar altijd contemplatief. Ik hoor soms wat echo's van Vespertine, maar Utopia staat toch vooral op zichzelf binnen haar oeuvre. Bewonderenswaardig hoe ze zich niets van genres aantrekt, sterker nog: ze rekt de grenzen ervan bijna eigenhandig op.

Ik weet niet of het ‘nietszeggend’ is die reacties op haar hoes. Zoals je zelf aangeeft is Björk een kunstenares (die ook verder durft te gaan) en dan is het aan de ‘consument’ om het te beoordelen. En ook dan kan deze hoes natuurlijk als ‘lelijk’ beoordeeld worden. En ik vind hem echt afstotend zelfs. Ook dat is een waarde oordeel.

Dat ze (iemand) niet op haar leeftijd/uiterlijk beoordeeld mag worden ben ik compleet met je eens.

Prachtige plaat, een van de betere van Björk (Bjarkar).

Helaas... ik was daar niet bij, maar wel een paar weken eerder in Barcelona. Geweldig concert, maar geen Body Memory. Afgaande op setlist.fm is Body Memory sowieso nog niet live gespeeld. Kan me ook wel voorstellen dat het erg lastig te reproduceren is, zoveel als daar gebeurd.

Inderdaad ja. In Gent ook geen Body Memory, maar wel ook een geweldig concert met prima setlist!

Mijn kennis van Björk beperkte zich tot wat losse nummers en haar filmrol in Dancer in the Dark.
Me nu aan een heel album gewaagd en ik moet zeggen ik ben aangenaam verrast.De ingenieuze en sprookjesachtige pop is voor het grootste gedeelte erg mooi.
Utopia was wel wat lang (voor mij had er wel een kwartiertje afgekund) maar voor de rest heb ik weinig te klagen over dit album.
Een geslaagd experiment van beide kanten en zeker voor herhaling vatbaar.

Ze speelde het nu wel in cornucopia in Brussel, en my god, zeker een hoogtepunt

Tot nu toe heb ik mij van commentaar onthouden, maar nu ik tijdens het scrollen tussen de lijsten op MM deze cover weer tegen kwam deed ik direct een royale greep in de Rennies doos.

Mijn wenkbrauwen schoten omhoog, bij La Björk kan dat niet meer want die zijn verdwenen onder haar Aliën-forhead-vulva. En met die Hair-do is het echt de IJslandse variant van My Little Pony....

Ik moet haar nageven: de vlag dekt volledig de lading, Cover en inhoud versterken elkaar in de subjectieve beleving van dit product!

Maar ik laat deze kelk even voorbij gaan.