Megadeth - United Abominations (2007)

Ben ook niet bijster enthousiast over dit werkje van Megadeth. Waar ik de voorganger nog heel erg lekker vind is dit allemaal een beetje slapjes. Ik mis een beetje de spirit die ik van Megadeth gewent ben. Niet slecht maar ik ken zeker betere platen van mr Mustaine. 3.5*

Ik vind het ook een een beetje tegenvallen. Met name de vele midtempo nummers doen het album de das om. Daar staan gelukkig wel een nummer als Sleepwalker tegenover die met gemak tot hun beste werk gerekend mag worden.

Sleepwalker, Gears Of War en Washington Is Next zijn tracks waar Mustaine's voormalige broodheren nu alleen nog maar van kunnen dromen.
De remake van Tout Le Monde is behoorlijk overbodig en de tekst van het titelnummer is volslagen belachelijk. Maar met een bekeerde Mustaine had het allemaal veel erger kunnen uitpakken.
Ik ben de heren Hetfield en Ulrich in ieder geval ontzettend dankbaar voor het uit de band schoppen van Dave Mustaine.

Mee eens! Waar Hetfield en Ulrich in het verleden op een gegeven moment behoorlijk aan liepen te klooien met als absolute dieptepunt het verachtelijke St. Anger, levert Mustaine gewoon degelijk plaatwerk af. Daar is deze United... een zeer aardig voorbeeld van. Er staan een paar flinke voltreffers op, maar ook een aantal missers. En ach ja, die teksten: het is allemaal wat over-de-top, maar het is dan ook de muziek die bij mij het hoogst in het vaandel staat. "Sleepwalker" is sowiezo één van de vetste Megadeth-nummers sinds "Holy Wars" en eigenlijk alleen daarom al de moeite waard om deze plaat aan te schaffen.
Ik begrijp de vergelijking overigens wel met "Wasted Years" van Iron Maiden v.w.b. "Washington is Next": het gitaarriedeltje die er doorheen zit, heeft er op een gegeven moment wat van weg, maar dat is dan ook verder het enige vergelijkingspuntje.
De remake van "A Tout le Monde" is natuurlijk compleet overbodig en automatisch de grootste misser van dit album. Het is ook vanaf dit nummer dat de plaat behoorlijk inkakt. Gelukkig maakt "Burnt Ice" vanwege het geniale eindstuk alles weer goed.
Het zijn dan ook de paar écht goede nummers die toch ook een hoop mindere, voor een groot deel overschaduwen, waardoor er toch sprake is van een evenwichtige plaat. Alleen jammer van "A Tout le Monde". Lang leve de skip-knop!

Toch best een lekker Megadeth album vind ik. Niet zo goed overall gezien als z'n voorganger (The system has failed) maar toch interessant genoeg om te blijven boeien. Sleepwalker is werelds! In Burnt ice hoor ik stukjes terug die zo op Rust in peace hadden kunnen staan. De enige missers zijn voor mij de remake van A tout le monde (ondanks de heerlijke Scabbia ) en Gears of war, waar ik maar niet van onder de indruk kan raken.

Vrij stevig toen ik hem de eerste keer hoorde, maar toch een degelijke plaat. Het gitaarwerk is super! Ik vraag me af of Gears of War gebruikt is voor het gelijknamige spel, aangezien ik hem daar nog nooit heb gehoord? Sleepwalker en Washington is Next zijn de beste van het album. De revisie van A Tout le Monde werkte verassend genoeg ook.

2007. Ik heb deze direct gekocht op de dag van release. (Ik geloof zelfs in Extra zone nog toen). Nog steeds het beste thrash metal voer op de markt voor mij. Alle Slayer fans gaan mij afknallen. Tekstueel, de gitaarstukken, de drums overtreffen Christ Illusion in mijn ogen.
Erg mooie plaat die ik nog steeds graag op zet als ik in de 'mood' ben voor dit genre.

Ben het helemaal met je eens! Trouwens, zo geweldig is Christ illusion toch ook niet of wel?

Zoals alle platen van Slayer, maar Lombardo zit dan terug achter de drums dat wel te horen is.

Jawel joh. Lekker agressief plaatje. Niet zo goed als World Painted Blood (de jaren 80 maar even buiten beschouwing gelaten) maar toch zeker bovengemiddeld.

Maar hier gaat het om United Abominations. Een raar album. Want ik kan maar niet verkroppen waarom zo'n belachelijke heruitvoering van A Toute Le Monde ongestraft tussen ontstellend gave Dethkrakers als Washington Is Next of Gears Of War mag staan.
Het is maar een klein smetje op een uitstekend en afwisselend Megadethalbum.

Hm ik vind Christ illusion niet zo'n bijster goed Slayer album maar da's natuurlijk weer erg persoonlijk allemaal Ben het wel met je eens dat tout le monde totaal misplaatst is op dit album. Het origineel was toch goed genoeg dunkt me?

"Thank You for staying in the rain" was zo'n beetje de enige interactie die Dave die regenachtige zondagmiddag op Fields of Rock in 2007 met het publiek had. De band hoorde al lang niet meer bij de grootheden in de destijdse Metal-Scene en had slechts een middag sessie van een uur, maar nog wel op de Mainstage. En eerlijk is eerlijk, sinds het opnieuw vormen van een soort van band in 2005 direct na de met sessie muzikanten opgenomen voorganger The system has failed blijft de eigenwijze gingerhead de wereld rond touren en albums maken alsof het zijn lieve lust is.
Die band was dus al aardig ingespeeld en tourde toen om dit album te promoten. En met Sleepwalker en Washington is next begint het album zo furieus dat het nu nog tot mijn post millennium top tracks van de band behoort. Het samenspel met tweede gitarist Glen Drover geeft dan ook een bepaalde spanning die eigenlijk het hele album wel vastgehouden wordt. De songwriting, maybe not. Het toch wat flauwe refrein in voor de game geschreven Gears of war (Hurraa!!) en de remake van A Tout le monde proberen het album nog een vleugje commerciele inslag te geven en breken het album lelijk op. Ook de persoonlijke kijk op het Amerika van toen (en nu nog steeds zoals te horen is op de laatste worp Dystopia) in Amerikhastan is niet erg aan mij besteed (die preekjes dan)
Echter daar staan tegenover de twee openers, het complexe en met gitaar overgoten Play for Blood en Burnt Ice.

Dave is echt in topvorm, de ietwat simpele maar strakke drumpartijen houden Shawn zelfs 10 jaar aan boord. Zijn broer Glen Drover speelt een uitstekende gitaarpartij zoals eerder gemeld, maar heeft een uitstraling van een Duitse Metal tourist en is na de tour alweer exit.

Was één van de betere optredens dat weekend weet ik me nog te herinneren!

Ik moet wel zeggen dat gigage regelmatig met zeer gedegen en prettige prietpraatjes komt.
Nu heb ik toevallig niks met deze band. Maar ik lees de berichtjes wel over Megadood. Komt puur omdat hij ze dus schrijft, mits in vorm natuurlijk, ha. Had ik trouwens ook met Edwynn.

Nu je het over 'm hebt; waar is Edwynn de laatste tijd? Weinig gepost op MuMe of heb ik zitten slapen?

Hij is ermee opgehouden, vielip.

Ah oké da's spijtig!

Edwynn is tegelijk gestopt met Ozric zo'n beetje. Veel (rock)muziekkennis is heengegaan, dat gat ga ik niet (kan ik geeneens) opvullen haha. Maar bedankt voor het compliment.
Maar iggy , als je load en reload durft op te zetten wat weerhoudt je dan om ook eens een Risk te nemen. Same rules apply here zoals bij dat bandje uit San Fransisco.

Risk neigt meer naar hard rock. Teminste, als ik de berichtjes bij die plaat moet geloven. Dan ga ik Risk eens voorbij laten komen via YouTube. Bedankt voor de tip.

Potverdikke ja, Ozric mistte ik ook al de laatste tijd! Erg jammer allemaal
Weet iemand de reden(en)? Gewoon geen tijd en/of zin meer of iets anders?

Ozric was teveel tijd kwijt. En Edwynn is onbekend.

Oké bedankt voor de toelichting iggy

Megadeth weet zich goed vast te houden aan de erg goeie comeback met het album 'The System Has Failed' en laten ook met dit album 'United Abominations' eens horen dat ze het gewoon kunnen. Hoewel het album niet zo goed is als zijn voorganger heeft ook dit album erg mooie riffs en klinkt hij gewoon weer erg goed, met zeker een fantastisch openingsnummer 'Sleepwalker' waar ik toch wel fan van ben geworden. Megadeth weet zich niet te overtreffen maar doet nergens wanhopige acties om de goeie jaren weer naar boven te halen en houden zich gewoon lekker bezig met nieuwe nummers en zeer goeie tracks. Prima zang en mooie productie zorgt er voor dat dit album ook zeker weer goed in de mijn Spotify lijst komt te staan, want ik heb zeker genoten.

Tussenstand:

01. Rust in Peace
02. Countdown to Extinction
03. Peace Sells... But Who's Buying?
04. Dystopia
05. The System Has Failed
06. So Far, So Good... So What!
07. Youthanasia
08. United Abominations
09. Cryptic Writings
10. Risk
11. Killing Is My Business... and Business Is Good!
12. The World Needs a Hero

Rust in Peace....

Een vermakelijk album van Megadeth. Mustaine gaat eigenlijk verder waar the System Has Failed geëindigd was. Het album begint vooral heel sterk om daarna wat in te zakken. Alleen A Tout le Monde had van mij niet gehoeven. De originele versie is prima en dit voegt niks toe.

Kijk zo kan je een album openen. Sleepwalker zet de toon voor het schijfje, agressief, riffs en nog eens riffs. De lijn van de vorige schijf wordt doorgezet waarbij de eerste vier songs veel tempowisselingen bevatten. Voor mijn gevoel was het materiaal op voorganger The System Has Failed wat veelzijdiger en de nummers net een slag sterker. A Tout Le Monde voegt niets toe en vormt zelfs een vreemde eend in de bijt, waar dat bij Youthanasia nog wel in het geheel paste. Afsluiter Burnt Ice doet dat echter wel, zo hoor ik de band het liefst, een agressieve song, midtempo, venijnige riffs, lekkere solo's en (onverwachte) tempowisselingen. Zo vormt United Abominations een redelijk album maar is het voor mij ook zoeken naar absolute uitschieters, een solide plaatje derhalve.

Tout Le Monde slaat echt nergens op hier. En dan godbetert ook nog met Christina Scabbia. Mooie verschijning maar een matige zangeres.
Maar Washington Is Next en Gears Of War daartegenover zetten, maakt mij wel weer een stuk milder.

Volgens wiki een roadrunner beslissing om A tout le monde niet als b- kantje uit te brengen maar als primary single. De uitvoering is wel wat vlotter dan het origineel en het had me wat minder gestoord als het de afsluiter was van het album. Maar ja, dat is niet zo.

Ondergewaardeerde Megadeth-plaat, een van hun betere en een goed opstapje naar Endgame.
Minder wisselvallig zelfs dan hun werk tot Rust in Peace.

Prima album van de heren. Sleepwalker is gewoon een ijzersterk nummer, daarna daalt het niveau wel.
Het wordt nooit slecht, maar zo goed als de opener wordt het nergens meer.