Megadeth - United Abominations (2007)

MetalDex schreef:
Dit is toch het album waar ik dit jaar het meeste naar uitkijk.
Sleepwalker en Gears of War zijn al te beluisteren.

Sinner schreef:
Ik vind het overigens sowieso een beetje absurd om net dat nummer heruit te brengen. Ik dacht dat het Mustaine zijn bedoeling was om met deze plaat weer een tikkeltje harder en trashier te gaan spelen - niet om "hits" mee te scoren. En uiterst dubieus vind het al helemaal als je dan ook nog hoort dat Lisa marie Presly (die oorspronkelijk er op zou zingen ipv Scabbia) terug naar huis is gestuurd ten faveure van de populariteit van Christina. Met het origineel was al niets mis.

In ieder geval kijk ik best uit naar United Abominations. De songs klinken voorlopig behoorlijk en zeker op het niveau van The System Has Failed.

Bobiej schreef:
Ik vind A Tout le Monde nog niet eens zo slecht, niets speciaals maar zeker een leuk nummertje.

MetalDex schreef:

Het origineel - op Youthanasia - heb ik wel altijd een prachtig nummer gevonden. Luister dat maar eens - met in je hoofd dat dát het origineel is - en dan deze. Dan kom je er achter dat Set Me Free eigenlijk een slechte cover is van een eigen nummer. Het originele A Tout le Monde is iets langzamer, en de opgevoerde snelheid komt het nummer echt niet ten goede.

MetalDex schreef:
Ik heb hem nu een stuk of vijf keer helemaal beluisterd en mijn eerste reactie is: 'YES!'. Verschrikkelijk catchy, heerlijke riffs, en heerlijke catchy solo's Als ik dit album aan het luisteren ben, krijg ik het gevoel of Mustaine je meeneemt op een straaljagervlucht door zijn discografie in een luxe UnitedAbominations-Joint Strike Fighter. Met Sleepwalker zegt hij nog: 'fasten you seatbelts, this is United Abominations' en bij Washington Is Next! ben je al bij Rust in Peace aangekomen, alleen de zang lijkt van UA mee te zijn gevlogen in een privécharter. Hij zou van mij wel wat venijniger gemogen hebben, maar qua tekst zit het dik in orde. Een typische Mustaine-woordspeling (How can there be any logic in biological war?), want ook de teksten zijn weer typisch Peace Sells, Rust in Peace, System Has Failed. Die solo's in WIN! zijn zo verdomde catchy dat ik soms het gevoel heb dat hij midden in de discotheek van Saturday Night Fever met John Travolta die zijn pak heeft ingeruild voor een spijkerbroek en een bandshirt en zijn danspasjes voor een stevige nekpijn de volgende ochtend.
Piloot Mustaine hoeft niet te zeggen wat de volgende bestemming is, want bij het horen van de eerste riff van Never Walk Alone weet de passagier: dit is Peace Sells! Met een paar mooie manoeuvres richting SFSGSW, vooral tekstueel gezien.
Dan doorbreken we de snelheidsbarrière richting United Abominations en Gears of War, samen met Sleepwalker de meest 'vernieuwende' (want echt vernieuwend is UA totaal niet) nummers. Door de ingesproken sampletjes doet UA denken aan Countdown to Extinction, Cryptic Writings en TSHF, maar Gears of War - die ik steeds beter begin te vinden - is eigenlijk totaal onvergelijkbaar met eerder materiaal, wat voor een erg leuke afwisseling zorgt in de vlucht tussen het oude en het nieuwe Megadeth.
Blessed Are the Dead doet me het meest denken aan She-Wolf (CW), maar verder is de snelheid en het aantal truckjes wat gedaald zich klaar te maken voor de volgende supermanoeuvre: Play for Blood. Hier doet het me zelfs denken aan MD.45, dus hoewel je vaak denkt: 'dit heb ik toch al eens gehoord' komt het wel van veel verschillende richtingen. Dan lijkt het vliegtuig opeens zonder kerosine te zitten en moet de piloot even goedkoop geld verdienen om te kunnen tanken. Dit stuk doet me erg denken aan Youthanasia - ik zou niet weten waarom - erg Risky om met zijn tweeën te vliegen en daarom lijkt het af en toe té snel te gaan en niet alle loopings zijn zo mooi als ze ooit geweest zijn.
Gelukkig wordt co-pilote Scabbia met een parachute het vliegtuig uitgedonderd, drukt Mustaine op het knopje (hoor je het?) om à mach 3 het luchtruim der Thrash te doorkruisen. In dit nummer zitten de leukste en meest cheesy woordspelingen (from New Yorqatar to Califarabia en Hey Jihad Joe, we're going to get ya!).
Bericht van de piloot aan de passagiers: Ladies and gentlemen, beware for FUCKING old-school thrashing. Wat een heeeeeeeerlijk nummerOne day I dance on your grave, even if you're buried at sea. Then I accept my revenge and can tell him: you're dead to me!
Alle kerosine die over is gebleven wordt door een laatste opstapelingetje van solo's, hooks en riffs verbrand tijdens Burnt Ice en op het nippertje landen we veilig op een verlaten grasveld.

De vlucht is beëindigd. Het was er een vol verassingen en vol oude herinneringen. Hier en daar een pijnlijk missertje, maar doet weinig af aan de adrenaline-kick die vlucht 11: United Abominations je heeft gegeven.
Samen met de nieuwe Finntroll (die ik net iets beter vind) de twee beste metal releases uit 2007 tot nu toe. 4,5*!

MetalDex schreef:
A Tout le Monde is nu ook te beluisteren. Ik vind het niet echt een verbetering van het origineel, het begint erg snel t.o.v. het origineel en de zang van Cristina Scabbia voegt ook weinig extra's toe; dus een vrij overbodige heropname als je het mij vraagt. Vooral om het dan als eerste single uit te brengen

Charles Manson schreef:
Ik ben al zo ongeveer mijn hele leven metalliefhebber maar Megadeth heb ik nooit tof kunnen vinden.
Zal deze cd vast wel weer een keertje horen en zal hem, hoe goed hij ook is, vast wel weer niet kunnen waarderen.

Voor mij heeft Megadeth het allemaal net niet.
Het is niet zo thrash als oude jaren 80 thrash, het is ook niet bruut, het is niet snel, niet langzaam, niet zwaar, voor mij is het precies niks. het hoge (gitaar) spelniveau kan de muziek helaas nie tredeen voor me

bijzondere irritante stem ook (en irritante kerel ook lijkt me, die Dave)

Devastator schreef:
Megadeth heeft van alles doorstaan, daarom vind ik t eerlijk gezegd vreemd dat eigenlijk nu pas dat niveau terug is dat Megadeht begin jaren 90 had.

If I would have gone right from Risk to United Abominations, people probably would have said, “This isn’t organic. It’s not a natural return to form.”