Neurosis - Given to the Rising (2007)

http://www.neurotrecordings.com/artists/neurosis/audio/Neurosis-WaterIsNotEnough.mp3

ff gekopieerd ( dank aan jeroen enzo )
laat maar komen

Niet bepaald een denderend nummer.

Nee? Vindt je het niet ''Heavy, monolithisch en duister''??

Ik vind er zelf ook niet veel aan hoor..
Beetje een tegenvaller, lijkt wel een flinke stap terug in de tijd

Een stap terug in de tijd had ik nog helemaal niet zo erg gevonden. Een nieuw nummer in de geest van Takeahnase zou er best in gaan hier. Maar deze track lijkt haast compleet ontdaan te zijn van een groot deel van de onderhuidse spanning die ik bij Neurosis wens te horen. Slecht vind ik het niet, maar ik had ook wel wat meer verwacht.

Nu maar hopen dat het niet volledig representatief is voor de rest van de plaat.

Nee, want dan denk ik dat ik een 2/5 geef.

volgens mij wordt dit nummer beter als je de gehele plaat achter elkaar kunt luisteren, zeker als je de zg. onderhuidse spanning wilt ervaren.
neurosis maakt geen top 40 muziek, komt helemaal goed.

Wie zegt dat die überhaupt aanwezig zal zijn?

is er tot nu toe altijd al geweest maar voor mij niet noodzakelijk als de muziek maar goed is.
kan me wel voorstellen dat veel mensen deze muziek niet goed vinden.

Ik vind dat nieuwe nummer eigenlijk echt niet slecht klinken hoor. Iets toegankelijker misschien, maar nog altijd onmiskenbaar Neurosis (en gelukkig maar).

Ik vind er zelf niet heel erg veel aan. Het is niet zo hard wat het wel zou moeten zijn denk ik. De riff is gewoon niet zo bottenkrakend zoals ik gewend ben van ze.

Daadwerkelijk gelekt nu. Eerste indruk is toch positief bij mij, er staan betere nummers dan Water Is Not Enough op deze release. Ik ga dit in ieder geval vaak draaien de komende tijd.

Yeps, eerste luisterbeurt gaat nu beginnen. Eerste nummer begint goed

Heb het album nu 2 keer gehoord en ik ga de eerste stem hier ertegen aan gooien. 4,5 dus ben zeer onder de indruk!

Heb nu het album toch wel een aantal keer geluisterd en ik laat mijn stem nog zeker even staan op 4,5. Erg krachtig album, zeker een stuk krachtiger dan de vorige, en ook erg goed. Ik heb nog wel erg veel moeite om er van te houden en er echt mee verbonden te voelen maar dat heb ik altijd vreselijk erg met Neurosis. Het is me net gelukt om echt heel erg in Trough Silver in Blood te komen en dat heeft echt een half jaar geduurd ofzo. Dit album gaat echt een hoogtepunt in het jaar worden, dat zeker maar het gaat nog lang duren voordat ik alles door heb erop.

Niet tevreden over deze, Wetenschapper?

kwam met p. kazen bovenstaande versie tegen maar ook een versie als dubbel cd met de volgende tracklist :
cd1- 1 procession
2 west of orion
3 white noise
4 the devide
5 silhouette obligue
cd2- 1 gentle wind
2 endlles trail
3 wave existence
4 mount omen
5 given to the rising
heb `m nog niet aandachtig beluisterd maar zou toch zweren dat het laatste nummer van pelican is.

Ja, dat is een fakerd. Deze tracklist is de goeie.

Och, geen slechte plaat, maar er gebeurt niet direct iets wat me vastpakt ofzo. 'Gewoon Neurosis' dus, alleraardigst plaatje, en dat is voor mij 3*

.. Ze hebben veel mooiere dingen gemaakt

De nummers op deze fake zijn van de bands Disappearer en Zatokrev.

levert deze fake toch nog wat op. helemaal geen slechte muziek, ff moeten zoeken naar de juiste titels. dank voor de groepsnamen hh.

Heb 'm net geript en eerste indruk is veel belovend... Eclectisch, duister, sferisch album... Zoals verwacht uiteraard... Hoop dat il 'm net zo ga waarderen als The Eye of Every Storm...

Vanaf TSiB heb ik alle Neurosis albums 4,5 of 5* gegeven. Ik heb dan ook hele hoge verwachtigen, en weiger hem dan ook te downloaden. Ik kan echt niet meer wachten. Ik kniel diep voor Neurosis

WOW! Wat een klasse zeg. Na het mildere (maar niet minder emotierijk) Eye Of Every Storm met zelfs cleane zang, is dit toch wel weer een gigantische klap voor je bek hoor. En zo hoort het ook! 4.5 voor nu, en Neurosis heeft weer bewezen dat ze koning van hun genre zijn. Dat terwijl de nieuwste platen van Cult Of Luna en Isis toch ook al geweldig waren hoor. TOP!

Inderdaad, WOW is wel het beste woord om deze nieuwe van neurosis te omschrijven! De titeltrack en tevens het eerste nummer is beste neurosis nummer dat ik in lange tijd gehoord heb! Dit album is gewoon schitterend (Het optreden op roadburn was ook een fantastische ervaring!)

Machtig. Neurosis' nieuwe album in een notendop.

Het is echt alles wat ik van Neurosis verwacht. Waar The Eye of EVery Storm de kracht van de suggestie toepaste om de sfeer op te roepen, beroept Given to the Rising zich op de storm. Het slaat je compleet wezenloos met de openingsriff om vervolgens de rest van de cd sterk af te maken. Dit is muziek die er al voor ons bestaan moet zijn geweest. Het is zo simpel, tot de essentie uitgekleedde macht. Nu al een klassieker. Ik haal demonstratief van al mijn 2007 platen een halve ster af (op Neil Young na) om de briljantheid te accentueren. Pure klasse

5*

Het moet niet makkelijk zijn voor Minsk, de band die het populaire underground label Relapse naar dezelfde hoogte moet stuwen als Mastodon, The Dillinger Escape Plan en Neurosis. ‘The Ritual Fires of Abandonement’ beloofde terug te gaan naar Neurosis ten tijde van Through Silver In Blood, dé plaat die Neurosis op de kaart zette als een alles vermorzelende metal/industrial hybride. Hierna zocht Neurosis steeds meer de kracht van de suggestie om hun moker te doen neer dalen op de volharde luisteraar, met als voorlopige hoogtepunt het briljante The Eye Of Every Storm waar zelfs de stiltes pijn doen. En net als Minsk haar greep naar de top waagt met hun uitstekende tweede full-lenght, als ode aan de ‘oude’ Neurosis, slaan de meesters terug. En hoe. Dat moet slikken zijn. Minsk is een puppy vergeleken bij dit monster.

Om ‘Given to the Rising’ af te doen als TSiB part II is onzin. De intensiteit en wrangheid is nooit afgezwakt bij Neurosis. Eenieder die A Sun That Never Sets of Times of Grace als ‘ingetogen’ afdoet moet zijn of haar oren laten uitspuiten. Maar de gitaarmuren zijn terug. De dikke, pikzwarte en gelaagde gitaar ‘drones’ van Neurosis hebben niet voor niets de term ‘sludge’ gekregen. De ritmesectie is (onder leiding van Steve Albini) furieus maar blijft productietechnisch op de achtergrond. De pulserende bass speelt nog een rol en de electronica is wranger en zeeziekmakend maar het blijven de gitaren van Steve von Til en Scott Kelly die alles bepalend zijn. Wat dat betreft is het ook smullen geblazen.

Openingsnummer ‘Given to the Rising’ is direct raak. De simpele openingsrif slaat je met twee klappen knock-out in al haar simpelheid. Want dat beheerst Neurosis op de gehele cd, namelijk met weinig middelen een heel arsenaal aan klappen uit te voeren. Tweede hoogtepunt is ‘To The Wind’. Ingetogen openend transformeert dit nummer van een pakkend ritme plotsklaps in een storm. Ja we zijn nu eindelijk in de apocalyptische storm aangekomen waar we op de voorgaande plaat alleen het centrum van zagen.

Nee de cd laat zich niet makkelijk verteren, alsof je op een baksteen moet kauwen. Je voelt je ongemakkelijk, en er zijn momenten dat je met je hoofd tegen de muur wil slaan totdat er een bloedend stompje overblijft. Onder deze laag blijkt weer een klein lichtje te branden, en blijkt het weer een confrontatie met jezelf. Je leven is plotsklaps veel mooier als je dit hebt meegemaakt. Ik ga nog een keer door de storm heen.

5*

helemaal geluisterd, maar metal is gewoon mijn ding niet....misschien moet ik dan maar niet stemmen, maar aangezien ik er wél voor opensta en hem helemaal heb afgeluisterd, doe ik het toch: 2,5*

Een week geleden heb ik 'm aangeschaft en hij was moeilijk te verteren, maar nu ben ik er... Wat een brute plaat! Superheftig! Ook geweldige hoes+boekje trouwens... Evenals de muziek uiterst apocalyptisch... Het einde van "Distill" is echt brute doom...
Zwaarder, lomper en harder dan The Eye of Every Storm... Maar (nog) niet beter...