IAMX - Alive in New Light (2018)

Wat een openingsnummer!

Chris Corner is weer eens godsgruwelijk hartstochtelijk bezig geweest op dit nieuwe album. Ook het tweede nummer is hartverscheurend mooi en wel zoals ik het graag mag horen van deze, toch nog tamelijk in de marge opererende, muzikale excentriekeling. Jammer eigenlijk, want Chris is niet alleen een talentvol multi-instrumentalist, maar ook een zeer begenadigd liedjesschrijver. Hij is ook een van de weinige zangers waaraan ik mij niet erger als hij met zijn stem gigantisch de hoogte in gaat. Hij blijft op dit album namelijk behoorlijk zuiver klinken en dan vormt de zang een mooi contrast met de dampende, ultra zware elektronische geluiden en de 'bonkende beats' (ik heb deze uitdrukking maar even van je geleend, Eddy). Daarnaast zijn de liedjes vaak zo ontzettend dansbaar of juist heel gevoelig mooi.

Alive in New Light zal - net als de vorige langspelers van Chris Corner - waarschijnlijk geen dagelijkse kost worden, maar zodra ik IAMX een zwieper geef, staan de potten en de pannen onmiddellijk mee te trillen.

*houten pollepel en koekenpan opzoekt*

De alternatieve electropop van IAMX is ook ditmaal weer behoorlijk wisselvallig, met weinig tracks die er in positieve zin uitschieten. De tweede helft van het album bevat wat mij betreft de betere songs, met fraaie stemmige tracks als Stalker en Mile Deep Hollow. Voor de rest is het helaas behelpen geblazen.