Jean Michel Jarre - Téo & Téa (2007)

Ik zal geen grap maken over de titel van dit album Ik heb vroeger toch best veel naar Jarre geluisterd, maar op een gegeven moment ben ik afgehaakt (ik vermoed bij Waiting for Cousteau). Volgens mij lukte het Jarre niet meer om zijn "trucje" te doen. Was ook meteen erg benieuwd naar dit album. Het is echter weer tegenvallend, het is een soort Jarre meets happy hardcore (zeker het begin van de cd). En daarmee is Jean Michel nog niet verhuisd van de jaren zeventig naar de nieuw eeuw....hij is blijven hangen in de jaren negentig. 2,5*

Lijkt me een leuk album.
De site is veelbelovend.

Die titel .

Helaas alweer een tegenvallend album van Jarre.
De geluiden zijn nog welk herkenbaar Jarre af en toe en ook wel interessant, de melodien en de structuur van de nummers zijn zwakker dan ooit, zelfs Metamorphoses was beter.

Ik als die-hard Jarre-fan had ook meer van het album verwacht. Er zitten wel een paar nummers op die ik wel goed vind. "Touch to remember" en "In the mood for you" zijn op zich best leuke nummers. Helaas heeft het album ook een paar experimentele bliep-tracks, die hij beter voor zichzelf had kunnen houden. Ik ben bang dat de Jean-Michel Jarre die we ooit kenden van Oxygene en Equinoxe niet meer terugkomt. Ook dit album zal wel weer een flop worden en binnen no-time in de bak met afgeprijsde cd's terecht komen.

Ik heb een paar fragmentjes beluisterd , klinkt toch vrij goed ? Maar ben nu wel afgeschrikt om hem te kopen ...

Helemaal niet zo slecht. Integendeel. Jean-Michel Jarre weet zichzelf te vernieuwen. In tegenstelling tot Oxygene en Equinoxe is Téo & Téa meer een hedendaags album en een combinatie van electronic en dance. Vooral het titelnummer en Téo & Téa zijn lekker opzwepende en dansbare nummers.
Het meest vernieuwende en beste album vind ik overigens Zoolook van Jarre.
Op dit moment 4* voor Téo & Téa.

Inderdaad.

Het lijkt erop dat meneer Jarre voor dit album nogal veel standaard presets van de MC808 heeft gebruikt. Voor degenen die het album kennen, luister hier.

Ook hier wordt het vergelijk gemaakt, alleem zie je hier niet dat de MC808 de presets afspeelt.

En vergeet niet: VAN je af snijden!!!!

Ik vind het wel een relaxed albumpje. Beetje Royksopp en Air-style. Klinkt wel lekker.

Ik heb het "geluk" gehad er bij te mogen zijn toen hij dit album tijdens een showcase kwam presenteren in Lint, in de Alfacam studios... Man, man, man... wat was me dat voor een zéér wansmakelijke grap. Alles geplaybacked, JMJ altijd maar lachen naar de camera, maar nooit naar de mensen die achter hem stonden ( het was een rond podium, en toevallig stonden er geen camera's achter hem ), en gewoon... wat een platte commerce zeg. Het was verdorie precies één of andere slechte reality soap. Echt een zware teleurstelling. En dan het interview daarna... Ja wat was me dat? Ik was verdorie bijne beschaamd dat ik erbij was.

Geef mij maar z'n oudere werk! Da's dan weer geniaal... En Metamorphoses uit 2000 vind ik best ook nog wel ok. Maar dit, sorry, dit vind ik echt platte, ongeïnspireerde, hersenloze, lege, stupiede... mja... wat eigenlijk? Muziek kunnen we het moeilijk noemen, niet waar?

Mijn vraag is dit nu goed of slecht. Is dit iets waarvoor ik de winkel in moet rennen?

Eerder iets waarvoor je de winkel uit moet rennen

Of beter nog: koop hem ( als je dan tòch geld teveel hebt ), en gebruik hem daarna om je BBQ mee aan te steken, dient ie tenminste nog ergens voor...

Als je geïnteresseerd bent in z'n recente werk, kan ik je wèl zéér hartelijk de Collector's Edition van zijn "Live in China" DVD aanraden ( wegens het hoge DVD gehalte niet te bespeuren op deze MuMe ). Heb 'em net nog eens gebruikt om m'n pas aangekomen 5.1 versterker uit te testen, en in DTS mode begin je bijna te wenen van extase Echt onbegrijpelijk dat dezelfde man deze schijf heeft uitgebracht. Moest ie niet effectief in de winkels te verkijgen zijn, zou ik bijna gedacht hebben dat het om een 1 april grap ging.

Een fris album, eigenlijk zoals het eerste nummer begint. En met respect: ongelofelijk dat hij op zijn leeftijd zulke nummers kan maken.
Moest er eerst aan wennen, maar toch nog 6 nummers uiteindelijk wel erg leuk. 3 daarvan:
-Fresh News
-Beautiful Agony
-Melancholic Rodeo
..
Met of zonder gebruikte presets:
ik ga er van uit dat hij de presets in samenwerking met Roland de vermeende type heeft uitgebracht.

Maakt voor mij niets uit, de cd luistert lekker
op misschien wel 7 nummers van de 13 na

Heb deze schijf eindelijk gehoord. Dit is bagger, slecht, en totaal niet leuk, nee Jarre valt ver van zijn stoel. Nee hou m'n geld in m'n zak.

Gelukkig dat ik dit eerst beluisterd had, voordat ik het blind gekocht zou hebben. Want wat is dit slecht!!!
Na het zeer matige Metamorphoses (die goed is vergeleken met deze crap!), verraste Jarre mij persoonlijk met de experimenten Sessions 2000 en Geometry of Love. Op deze albums kon ik horen dat bij Jarre het heilige vuur toch nog brandde, echter bleek dit maar van korte duur.
Want na het overbodige Aero moesten we nog erg lang wachten op nieuw studiowerk. En dat werd dus het rampzalige Teo & Tea. En ja, ook die titel is erg stupid...
Ach, hier ga ik niet eens meer woorden aan vuil maken......:-(

Zag de clip op Youtube, ruim 3 minuten van mijn leven verspild.
Heb het album nog niet beluisterd dus kan geen cijfer geven, maar ja, als ik zo de reviews lees zal dit ook nooit gaan gebeuren...

Was op het ergste voorbereid maar zo slecht als ik hem had verwacht vind ik hem niet. Sterker nog de goede man heeft wel slechtere albums gemaakt (gelukkig ook veel betere).

Caramba, wat een bagger dit! De mensen die dit vernieuwend durven te noemen verdienen een draai om hun oren. Dit album staat vol met matige trance a la Sash! en BBE wat zo popi was, jaaaaren geleden. En dat Jarre aan creatieve armoede lijdt blijkt wel uit het feit dat hij meerdere nummers recycled. Want horen we in Vintage niet precies dezelfde synth als uit titelnummer Teo & Tea? Dacht het wel. Wat een ellende dit zeg. Tijd om met pensioen te gaan, Jarremans! 0,5*

Ik moet zeggen dat ik de titel erg grappig vind...

Dit gaat de beter kant op alhoewel het niet een van mijn favoriete albums is.

Dit album heb ik dus niet en als ik alle berichten hier lees mis ik dus niets. Door de berichten hier krijg ik wel het idee dat dit een test-plaat is met weinig muziek er op, maar wel handig is om het hoog en laag van de boxen te doorgronden. Als dit niet zo is overtuig me dan maar. In dat geval ga ik als een speer naar de winkel.

Steek dan liever je geld hierin. Niet alleen uitermate geschikt om je installatie te testen, het is bovendien nog eens een brilliante plaat ook!

Bedankt, zal hem goed onthouden.

Ruim een jaar geleden hoorde ik dit album voor het eerst en vond het helemaal niks. Jarre speelt synth-riffjes over cliché dance beats. Ik kwam het album onlangs tegen in een bak bij de FRS voor 2 euro en heb het toch maar meegenomen om mijn Jarre collectie compleet te houden. Na herbeluistering moet ik zeggen dat het me eigenlijk toch wel weer meeviel. Er zitten zeer veel typische Jarre-momenten verstopt in de muziek en het heeft een heldere sound die toch wel meeslepend is. De ritmes bliven behoorlijk cliché en niet alle nummers zijn even goed, maar er zit genoeg leuks in het album om het toch af en toe eens er bij te pakken.

Dat heb ik dus ook met deze cd.
Ik wilde perse mijn collectie compleet houden,en heb zuchtend en steunend afgerekend.
Maar vaak is het zo met albums van jarre dat je ze toch een paar keer goed geluisterd moet hebben.

Dus iet slecht,maar kan beter.

In een mooi en uitgebreid interview in :sound on sound(Jarre,30 jaar na Oxygene)staat dat ie na de oxygene tour de smaak weer helemaal te pakken heeft met zijn analoge synthesizers van vroeger.
Dit zijn de rolls royce's onder de synthesizers.

In tegenstelling tot de moderne digitale synthesizers,is het motto van een analoge''1 knop 1 functie''.
Waardoor je veel spontaner te werk gaat,en niet doelgericht in omslachtige menu's naar een parameter zoekt.
En dat is de synthese-werkwijze waar jarre zich waarschijnlijk weer op gaat richten in de toekomst.

Ik moet wel meegeven dat jarre zijn publiek wel altijd weer weet te verrassen,zowel positief als teleurstellend.maar voorspelbaar is ie niet.
Ik ben ook bij Oxygene in carre geweest,en wat mij opviel is dat Jarre een matige toetsenist is,maar een briljante pioneer.

In mei 09.staat hij in Heineken music hall.
Het schijnt dat hij van plan is een bombastische ;multimedia,laser&licht show te geven,onder het genot van de beste nummers uit zijn carriere.
Voor de rest is er weinig tot niets over bekent.

Toen ik het over uitverkoopbakken had, dacht ik niet direct aan deze prijs.

Twee euri is nog teveel voor deze flut-cd. Je moet eigenlijk geld toe krijgen.