Tiësto - Elements of Life (2007)

Matige melodieën, nauwelijks pakkende riffs, kleurloze zang, saaie arrangementen, geen verrassende wendingen die nummers nog onverwachte of spetterende climaxen geven – ja, dan wordt dit al gauw gezichtsloze dertien-in-een-dozijn-muziek, alsof de inspiratie na In my memory (voor mij 3½*) en Just be (4*) even op was. De enige twee hoogtepunten zitten tegen het einde van het album: In the dark is een prima Ultravox-y popsong (hoewel het nòg sterker zou zijn geworden met een echte "belter" als Keane's Tom Chaplin), en omdat ik nooit naar de radio luister ben ik Dance4life ook nooit zat geworden, hoewel ik die half lome half dreigende praatzang van Maxi Jazz langzaam maar zeker wel begin te ervaren als een trucje dat me enigszins begint te vervelen. Helaas komen er na die twee mooie nummers nog het titelnummer (acht minuten lang één en hetzelfde loopje) en een totaal fantasieloze bewerking van het Pirates-thema om alsnog een vieze smaak in mijn mond achter te laten. Nee, dit derde album van Tiësto is een behoorlijke teleurstelling.