Sons of Kemet - Your Queen Is a Reptile (2018)

Typische Sons Of Kemet plaat. Heerlijk voortstuwende jazz met 'Afrikaanse' (nogal nietszeggend maar weet niet hoe het beter te verwoorden) invloeden. Shabaka had wel wat vaker los mogen gaan op z'n sax wat mij betreft, fenomeen die man. Overigens heb ik altijd moeite om bij (bijna) volledig instrumentale platen als deze de boodschap eruit te halen die er in dit geval onmiskenbaar in is gestopt. Zelfs als ik zo goed en kwaad als het gaat de bespeelde koninginnen op zoek, blijft dat lastig. Dus maar gewoon genieten van de muziek en kijken of ik ze nog een keer live ga zien binnenkort.

Sons of Pharoah Sanders. Prima

Tip: Lees deze recensie eens.

Thanks, ga ik doen.

Eigenlijk wel een must om wat achtergrondinformatie erbij te pakken, zoals de link van Kronos. Zit iets meer achter dit plaatje dan de fijne klanken die op zichzelf al meer dan de moeite waard zijn. Harriet Tubman (tevens mijn favoriet van 'Your Queen is a Reptile') ken ik wel, de rest moest ik ook even opzoeken. Die Jazzscene in Londen is momenteel echt hót. Dit jaar alleen al met Sons of Kemet, Maisha en wederom Binker & Moses. En dan ben ik nog maar een oppervlakkige Jazzluisteraar. Die schatkist zal ongetwijfeld nog meer te bieden hebben.

Duikt geregeld op in eindejaarslijstjes, niet voortijdig afhaken en je wordt beloond.

Sons Of Kemet is op z’n minst bijzonder te noemen: een saxofonist, een tubaspeler en ten minste twee drummers (soms ook drie of vier) maken een uiterst dansbare combinatie van allerlei stijlen, waaronder jazz, hiphop en tribale ritmes uit Afrika en de Caraïben. De saxofonist, Shabaka Hutchings, is een prominente figuur in de Londense jazzscene en vooraanstaand lid van nog twee collectieven, The Comet Is Coming en Shabaka & The Ancestors. Het opvallend getitelde Your Queen Is A Reptile, het derde album in totaal en het eerste voor het fameuze Impulse!-label, is wat mij betreft het meest ambitieuze en beste van Sons Of Kemet tot nog toe. Elk nummer is een ode aan een speciale vrouw, zoals bijvoorbeeld Harriet Tubman (voorvechter van afschaffing van de slavernij), Angela Davis (feministisch filosoof, schrijver en activist) en Albertina Sisulu (Zuid-Afrikaanse anti-apartheidsactivist). Mijn favoriete nummer van het album, My Queen Is Ada Eastman, is een eerbetoon aan de overgrootmoeder van Shabaka Hutchings.

Het zijn nogal wat koninginnen bij wie we op audiëntie mogen komen dit kleine uurtje. Voor mij een kennismaking met Sons of Kemet en geen verkeerde. Een heerlijk originele combinatie van stijlen en instrumenten. Warmbloedig met een boodschap.

Het was even opveren toen Joshua Idehen tijdens opener My Queen Is Ada Eastman inzette. Het leek even of Torre Florim van De Staat de microfoon te pakken kreeg. Heerlijk.

Indringende muziek die je niet even op de achtergrond op kunt zetten, maar hoe geweldig klinkt het allemaal.

Dankuwel, een inmiddels vertrokken Franck Maudit attendeerde me op dit fijne ensemble, maar na bovenstaande relaas zal ik nooit meer hiernaar kunnen luisteren zonder de broekriem op 'fast release' te zetten. Waarom dan wel - nou als ik De Staat hoor, moet ik altijd snel poepen.

Ik ga zo maar even Theo Croker draaien of de RH-Factor; dit is een van die momenten dat ik me afvraag waarom je als user geen gele kaarten mag uitdelen aan andere users. De Staat …

Ga bijv Christian Scott Atunde Adjuah - Ruler Rebel (2017) luisteren en kom tot inkeer - De Staat … pfff

Uw ouwezeurmodus STAAT de laatste tijd wel erg vaak aan: misschien wat vaker poepen..... kan opluchten en misschien helpen om weer zelf te bepalen en niet klakkeloos andere users uw richting te laten bepalen door een associatie die de uwe niet hoeft te zijn (maar bedankt voor de invloed die ik blijkbaar op u heb)

Meer dingen waar interesse voor is en ik kssstttt kan doen? Roept u maar!

Oh ja: kom eens met tips die ik niet ken..... dat album ken ik toch al lang...... doe uw huiswerk eens goed....... pfffff

Niet meer posten na de tigste versnapering/vlak voor het ter sponde gaan wil wellicht helpen

Maar goed - dacht dat je inmiddels wel bekend was met dat alles wat zich fiks in het rockidioom begeeft - ja ja, lees maar, er STAAT niet, water STAAT - niet mijn gemoed kan bewegen.

Nou ff serieus: draai momenteel steeds minder rock, meer electronic, jazz, klassiek en cross-over muziek. Dit album zojuist gedraaid en op sommige momenten - moest ik ogv de percussie - onwillekeurig denken aan Santana (debuut).

Met de verkennershouding die jij aan de dag legt tav (nieuwe) muziek,is het niet eenvoudig om iets onbekends in te brengen. Neemt niet weg dat ik het zal gaan proberen (in een pm). Had je ooit dit 1921 - In My Veins (2017) | Full Album - YouTube al genoemd; geen idee of je het al hebt gecheckt; daarom nog maar eens.

Dizze bekend? Theo Croker - Escape Velocity (2016)

Oja en ook een verkenner/speurneus heeft iets nodig om op af te gaan, en frequentie is geen weegfactor

Zalige jazzy plaat, heb zelf weinig met de opener en afsluiter van het album waarin er gezongen/gesproken/gerapt wordt. Bij deze muziek prefereer ik eigenlijk wanneer men zijn klep houdt en gewoon de muziek zijn ding laat doen. Al de rest is daarom wel mijn ding

Blijft een sterk werk dit. Mooi concept, vet geheel. Jammer dat ze niet meer als groep actief zijn naar mijn weten.