The Damned - Evil Spirits (2018)

Hey... een nieuw album en tour van The Damned, geproduceerd door de legendarische producer Tony Visconti maar wel via PledgeMusic, dus met hulp van hun fans via crowdfunding.

Standing on the Edge of Tomorrow blijkt al 10 dagen beschikbaar als single (met video) - het nummer doet denken aan hun werk ttv Phantasmagoria (1985) en Anything (1986). Terwijl bassist Paul Gray weer terug is bij de band.

Ook Devil in Disguise en Procrastination zijn uitgebracht als single alhoewel niet slecht vind ik die toch minder dan Standing on the Edge of Tomorrow

Prima album maar heeft niet al te veel meer met Punk of Gothic Rock van doen.

Het geluid is meer Post-Punk zo anno 1980 -1982 met een snufje Rockabilly en wat Psychedelische 60s Rock and Roll. Met legendarisch producer Tony Visconti aan het stuur krijg je een zeer toegankelijk album uit met een 70s Glam vibe, ach zo ver lag die stijl niet uit elkaar van Punk Zanger Dave Vanian die een belangrijk deel van de herkenbaarheid van de band bepaald, is nog prima bij stem.

De eerst beluistering is prima, had niet al te hoge verwachtingen en denk ook niet dat deze verder zal komen dan een Top 25 plek in mijn uiteindelijk jaarlijst van 2018, maar misschien groeit deze nog wat door.

Vind dit nieuwe album van the Damned,hun eerste in tien jaar,ook alleszins meevallen.Het is weer een allegaartje van stijlen (punk,pop,rock,psychedelica en ook nog wel wat gothic) geworden maar mede door de stem van Dave Vanian klinkt het allemaal toch weer erg vertrouwd.
Daarbij is het niveau van de songs toch weer redelijk hoog met Standing on the Edge of Tomorrow,het titelnummer en Sonar Deceit als uitschieters en ook de productie van 'good old' Tony Visconti helpt dit album een heel eind de goede kant op.
Ik moet zeggen dat ik eigenlijk niks meer had verwacht van the Damned maar nu blijkt dat ze ook in 2018 nog steeds bestaansrecht hebben.

Geweldig, 1 van de punk-bands van het eerste uur anno 1976, en nu nog steeds actief zijn,..je moet het maar kunnen. Een aantal nummers beluisterd maar de band kent nog steeds geen sleet. natuurlijk niet meer de punk als uit de begindagen maar dat kan je natuurlijk allang niet meer verwachten. Maar een allergaartje aan miziekstijlen die nog wel enigszins punk gerelateerd zijn. En de stem van Dave Vanian is nog steeds even sterk als uit de begindagen, erg knap. "Standing of the edge of Tomorrow" vind ik ook een echte Damned-song die zo uit de jaren '80 zou kunnen komen.