Jasper Steverlinck - Night Prayer (2018)

De frontman van het Belgische Arid, zijn eerste solo album met eigen werk. Heeft wel wat weg van het sfeertje van Thomas Dybdahl. De rock van Arid is helemaal weg; rustige plaat is dit. Eerste indruk is positief.

Prachtig album van Jasper Steverlinck. Wat kan die man zingen. Prachtige ingetogen nummers met fabelachtige teksten. Moet zeggen, 1 van mijn favoriete stemmen. Weet bij mij een gevoelige snaar te raken. Luister eens naar het eerste nummer Broken, reprensentatief voor de rest van het album.

mwah, meerdere keren beluisterd afgelopen weekend en ik vind er toch te veel zwakke composities tussen staan; het verveelt snel, de stem wordt dan zeurderig en de melodieën gewoon niet sterk genoeg om de aandacht vast te houden. Dat had ik bij Arid al, en voor mij zijn dezelfde valkuilen weer van toepassing.

Mooi intiem concert gisteravond in de Lutherse kerk in Groningen.

Ik ben deze man op het spoor gekomen via zijn zang op het sublieme On this perfect day van Arjen Lucassens The Guilt Machine uit 2009. Steverlincks fabuleuze vermogen om daarop tegelijk zeer krachtig en zeer emotioneel te klinken maakte me heel benieuwd naar deze plaat, en hoewel de muziek totaal anders is dan bij voornoemd album ben ik zeker niet teleurgesteld. Mooie melodieuze nummers, intiem en smaakvol gearrangeerd en met alle ruimte voor Steverlincks stem, die mij als weinig andere weet te raken. Toch kan ik hier niet voluit positief over zijn, want naar mijn smaak zitten de veertien nummers teveel in dezelfde emotionele sfeer, met de composities melancholisch en introspectief en de arrangementen kaal en semi-akoestisch met te weinig accenten van bijvoorbeeld elektrische gitaar of slagwerk. Wanneer die elementen wèl worden ingezet (bijvoorbeeld op Need your love, Colour me blind, So far away from me) stijgt de muziek meteen boven zichzelf uit, maar daar staan dan weer nummers als That's not how dreams are made en Fall in light tegenover – prachtig, maar ik hoor steeds maar variaties op Lilac tree in de bewerking van Jeff Buckley, en dan duurt dit album wel èrg lang.

Mooi album van Jasper, dat net als z’n voorganger wel het probleem heeft dat er weinig variatie in zit en het daardoor helaas niet over de volledige lengte blijft boeien. Hoogtepunten zijn Broken, Here’s to Love, Sad Reminders, Night Prayer, Color Me Blind en So Far Away From Me (eindelijk een wat vollere productie). Zijn stem blijft natuurlijk wel schitterend.