Jon Hopkins - Singularity (2018)

Wat ik er elders over te melden had:

'Over het algemeen ligt het tempo wat lager met halve soundscapes en een behoorlijk laag bpm. Na Everything Connected verdwijnen de beats haast en blijven de soundscapes over (en enkele gestripte piano-based nummers à la Johann Johannsson). Die vind ik niet bijster origineel of uniek klinken. Wat Herman op de albumpagina schrijft 'hits close to home'. Niet veel nieuws onder de zon. Had op wat meer groovende songs (en dat heerlijke dikke flinterige geluid) als Emerald Rush gehoopt. Luminious Beings is tof. Langer dan noodzakelijk, maar een mooie zomerse score voor een reis/vakantie. Prima zomermuziek dus, maar inhoudelijk niet spectaculair.' Tegenvallertje dus. Wellicht groeit het nog wat. Vooralsnog hoor ik niet hetgeen wat Hopkins van vele andere artiesten die ambient/electronics/dance vermengen zou moeten onderscheiden.

Hier heb ik echt lang over na moeten denken. Ik heb het vele luisterbeurten gegeven, op koptelefoon en twee speakersets, maar ik kon moeilijk tot een oordeel komen.

Het grootste probleem werd geopenbaard door mijn "oude" set speakers, die niet zo basrijk zijn. Deze kleedden deze plaat echt heel erg uit, wat mij nogal gedesillusioneerd achterliet. Nu vind ik een goede productie belangrijk, maar toch moet er iets in muziek zitten wat het interessant houdt wanneer de plaat op een iets minder systeem wordt gedraaid. Sommigen gaven het hier al aan, Jon Hopkins kleedt "muziek" grotendeels uit, met een interessant resultaat. Je hebt in ieder geval een goede basrijke set speakers of koptelefoon nodig om hier echt van te kunnen genieten.

Ik zie hier wel echt een samenkoming van zijn inmiddels talrijke en gevarieerde ervaringen, de plaat vindt op de hoogtepunten echt een heel mooi midden tussen electronica, koorgezangen en een soundtrack-achtige sfeer, die goed zou passen bij natuurdocumentaires (thematiek waar de hoes ook al mee speelt). Maar qua songwriting is hij hier over de gehele linie helaas niet op zijn best. Hij was wat mij betreft nooit een goede songwriter, want zijn beste ideeën zijn veelal ofwel bewerkingen van bestaand materiaal (zijn mixalbums en remixes) of juist door anderen tot goede songs verwerkt, zie Coldplay en King Creosote.

Ik kan er niet minder dan een 3,5* voor geven, want een groot deel van deze plaat vind ik toch echt wel een grote kwaliteit hebben. Maar het heeft niet helemaal de verwachtingen ingelost, en is ook niet zo goed als Immunity als je het mij vraagt. Ik kijk met veel plezier uit naar zijn toekomstige samenwerkingen en projecten, voorlopig liggen zijn hoogtepunten vooral daar, en niet in zijn solowerk.