Rush - Snakes & Arrows (2007)

Ben erg benieuwd hoe deze zal klinken.

Kaarten voor 17 oktober liggen alvast klaar iig.

Ook ik ben zéér benieuwd naar dit nieuwe Rush album . En idd straks even naar het postkantoor om kaarten voor het Rush concert op 16 of 17 oktober 2007 te halen . Of zal ik 16 èn 17 oktober naar Rush in Ahoy gaan .

Far Cry en Spindrift beloven in elk geval veel goeds. Laten we hopen dat het triumviraat in staat is om een album af te leveren dat zich op z'n minst kan meten met het magistrale Counterparts...

De hoes doet mij overigens ietwat aan Pearl Jam denken...

Er komt zowel een cd als een dvd van dit album uit: "The Rush Snakes & Arrows dvd-album comes in a deluxe box, and includes these 13 new songs in hi-resolution audio, the entire album in 5.1 surround sound, a video documentary on the making of the album, and more."

Klaarblijkelijk heeft het nieuwe album toch een andere hoes gekregen en ik moet daar helaas aan toevoegen dat ik deze geen verbetering vind.

Daar kan ik me alleen maar bij aansluiten, al vind ik de nieuwe hoes wel meer 'typisch Rush' dan de kennelijke Pearl Jam-alike...

Ik ben vooral benieuwd naar de 5.1 surround sound van dit album. Voor zover ik weet is dit het eerste studio album van Rush dat ook in surround sound wordt uitgebracht.

ietwat !??!

doet me ook wat australisch aan. het is (mede gezien de titel) toch geen conceptplaat over steve irwin hoop ik

Snakes & Arrows duidt eerder op iets Indiaans. En dat heeft veel met Canada te maken.

klopt; als ik aan indianen denk, denk ik aan Canada!

ik zou graag naar het concert gaan, maar mag van mijn behandelaar bij de jellinek kliniek niet

heb `m nu binnen, ben benieuwd, staan zeker 3 instrumentaaltjes op.

Hoes die hier staat afgebeeld is inderdaad typisch Pearl Jam. De hoes die ik heb, en dat is toch een officiële ziet er echt héééél anders uit... De foto's aan de binnenkant van het boekje zijn wel een beetje met dezelfde stijl als de hier afgebeelde cover. Misschien is dit de hoes van die ltd waar Omayyad het over heeft.

De muziek, tja die is typisch Rush, niets meer niets minder! Het zal geen oude fans voor het hoofd stoten maar ook geen nieuwe zieltjes winnen daarvoor is het niet onderscheidend genoeg t.o.v. eerder werk.

Een degelijk album, dat organisch fluctueert van akoestische pop tot stevige metal. De songs zijn interessant, zonder het hoge niveau te halen dat het oeuvre van Rush in de jaren zeventig en tachtig kenmerkte. Progressieve rock fanaten zullen verrukt zijn dat het album drie geslaagde instrumentale tracks bevat: twee korte composities (Hope en Malignant Narcissism) en een lange (The Main Monkey Business). Mijn persoonlijke favorieten zijn het rockende The Way The Wind Blows en de krachtige opener Far Cry. Als geheel is Snakes And Arrows nauwelijks verrassend of opzienbarend te noemen, maar als je het eerdere werk van de band waardeert, zal dit schijfje je niet teleurstellen.

Inderdaad, Gilbert, een degelijk album en wat opvalt: een heel "open" geluid, volgens mij best vergelijkbaar met Power Windows. Uitstekende songs met opnieuw een pluim voor de briljante teksten. Van het "latere" werk toch één van de betere albums. Punten volgen nog, want het is de eerste keer dat ik 'em hoor...

Nieuw Rush-werk is altijd iets om naar toe te leven, helaas was ik de laatste jaren telkens nogal teleurgesteld. Snake & Arrows komt wat dat betreft dit keer iets beter weg.
Het grijpt terug naar het geluid van hun laatste, echt goede cd Counterparts met hier en daar toch een typisch rush-soundje uit de jaren 80. Wat verder opvalt is toch de enorme veelzijdigheid van gitarist Alex Lifeson die op deze nieuwe schijf zelfs verrassend folky-bluesy uit de hoek komt. Volgens mij is zelden binnen het rush repertoire het 'akoestisch triplexke' zo vaak gebruikt. Ik meen zelfs de banjo gehoord te hebben. 'Hope' is een regelrechte ode aan de folkrock van Led Zeppelin !
Knallers zijn natuurlijk de 3 instrumentaaltjes (vooral 'The main monkey business') en de opener 'Far cry'.
Ship Ahoy !!!! (in oktober)

Nope... Lifeson leeft zich wel uit op de mandoline en de bouzouki.

Ik heb dit nieuwste Rush album "Snakes & Arrows" vandaag gedownload en na (nog slechts) één luisterbeurt overtreft Rush nu al mijn stoutste verwachting. Rush klinkt als vanouds. Zoals Rush, pak 'm beet, 25 jaar geleden klonk. Een album vol power. Ik geef later nog wel een meer uitgebreide recensie en mijn waardering . Ik heb in ieder geval geen spijt dat ik de kaarten voor het Rush concert op 16 oktober a.s. in Rotterdam Ahoy maar alvast heb gekocht .

Ik zou er een ontsnappingspoging aan wagen als ik jou was. En als je, beste Charlezz, geen onderdak kunt vinden dan kom je maar bij mij in Woerden logeren. Dan luisteren en kijken we, gezamenlijk onder het genot van een lekker pilsje, ter voorbereiding op het concert, de gehele dag naar RUSH cd's en dvd's

Canada??

De hoes en de titel hebben dezelfde oorsprong namelijk yoga-goeroe Harish Johari. De titel van de tekening op de hoes is “The Leela Of Self-Knowledge” welke dan weer hoort bij het door Johari geschreven boek “Yoga Of Snakes And Arrows”

Ik heb dit album nu reeds meerdere malen beluisterd en hij is helemaal geweldig. Toen ik 19 jaar was en op de MEAO zat maakte ik kennis met Rush. Mijn eerste kennismaking was het album "A farewell to kings". Ik werd een fanatiek Rush fan tot het album "Power Windows". Na "P.W." vond ik het werk van Rush toch wel een stuk minder en heb ik Rush eigenlijk een heleboel jaren uit het oog verloren. Bij het verschijnen van de dvd "R30" en de cd "Feedback" kreeg ik Rush weer in het vizier. Gebruiker Grafmat attendeerde ons vorige week al op het album "Counterparts". Dat album "Counterparts" is inderdaad een heel strak en powerfull Rush album en luidde de glorieuze comeback van Rush in. En dan nu "Snakes en Arrows". Het is ècht een geweldig goed album dat van begin tot eind geen moment verveeld en waar m.i. Rush teruggrijpt naar haar zo sucesvolle begin periode. Het album spreekt mij in ieder geval bijzonder aan en ik durf het nu al HET album van het jaar 2007 te noemen. Alle rockliefhebbers, jong of oud, zou ik van harte willen adviseren dit album te kopen, te downloaden of whatever. U zult er zeker geen spijt van krijgen. 5*

Ik ga binnenkort eens aan Rush beginnen (ook met Depeche Mode, maar dat was al bekend). Ik begin met "Power Windows". Ten eerste, omdat dat album mij werd aangeraden (en mij meteen aansprak), en ten tweede door het verhaal van Hans Brouwer, die "Power Windows" blijkbaar als laatste echt goede Rushalbum beschouwt (blijkbaar tot "Snakes & Arrows"). Misschien dat ik in de toekomst dit album probeer .

Ik wil je toch aanraden om met Caress Of Steel of 2112 te beginnen en dan alles chronologisch langs te lopen. Enkel op die manier krijg je pas werkelijk in de gaten hoezeer dit triumviraat zich in de loop der jaren heeft ontwikkeld.

Ofschoon de tip van Power windows (óf Grace under pressure) als antwoord op de vraag naar een goed en typisch midden-jaren-80-album kwam, moet ik me in deze eigenlijk wel bij Omayyad aansluiten, met dien verstande dat ik Caress of steel in eerste instantie ook zou laten liggen.

Ik begin ook met "Power Windows", omdat ik op zoek was naar een typisch midden-jaren '80-album. Ik denk, dat ik Rush op termijn wel verder wil leren kennen (en dan inderdaad vanaf "2112", om vervolgens de Rushdiscografie chronologisch door te werken), maar in eerste instantie ga ik voor "Power Windows". Maar bedankt voor de adviezen .

Beste Sgt. Revolver, het is een goed streven van je om het werk van Rush te willen leren kennen . Maar ik sluit me eveneens graag aan bij de woorden van gebruiker Omayyad. "Power Windows" is beslist niet het beste album van Rush. Mijn eerste kennismaking met Rush was d.m.v. het album "A farewell to Kings", direct gevolgd door "2112" en "Hemispheres". En dat was een overweldigende ervaring. Om een teleurstelling te voorkomen zou ik je dat ook willen aanraden! En vergeet ook de albums "Counterparts" en "Feedback" niet. Dat laatste album is een EP met acht covers gespeeld op de "Rush manier" en dat klinkt heel erg goed!!. Het album "Snakes & Arrows" ook meer dan de moeite waard, maar dat heb ik al gezegd. En tot slot, indien je Rush ook live aan het werk wilt zien, bekijk dan de laatste dvd "R30" welke ter ere van het dertig jarig Rush jubileum is uitgebracht. "R30" is een werkelijk sublieme concertregistratie met daarop oud en nieuw werk van Rush. In ieder geval heel veel muzikaal plezier met Rush toegewenst .

Met hartelijke groet, Hans

Bedankt Hans. "A Farewell To Kings" staat ook zeker op mijn verlanglijstje (waarschijnlijk alles van Rush tussen 1976 en 1985, "2112"-"Power Windows"). Ik begrijp jullie adviezen, maar ik ben sowieso van plan om "Power Windows" aan te schaffen. Waarom ben ik in dit geval dan zo eigenwijs? Nou, omdat ik, zoals Casar ook al aangaf, op zoek was/ben naar typische jaren '80-albums. Ik begin de 80's-sound steeds meer te waarderen, en die sound hoor ik duidelijk terug bij "PW". Hetzelfde geldt eigenlijk voor de band Camel. Ook een band die me fantastisch lijkt. De band zal vast betere albums hebben dan "Stationary Traveller" ("Mirage", "Moonmadness", etc.), maar toch koop ik eerst dat typische 80's-album, in plaats van de vermeende betere platen van Camel.

Toch bedankt

Sgt. Revolver,
Hans Brouwer heeft een heel goed punt: dit zijn namelijk ook mijn favoriete Rush albums: Moving Pictures, Power Windows, Counterparts, 2112. Een heel goed album is ook Presto, maar daar kijk je best uit voor de "remaster" want het geluid op de originele Presto was nu ook dat niet. Laat je meeslepen door die bovenvermelde (top)albums en kijk dan voor de rest. Ik ben ooit begonnen met Grace Under Pressure en de rest is geschiedenis, zullen we maar zeggen.
En ik verhoog mijn punten van 4 naar 4,50. Tzal uiteindelijk wel een dikke 5 worden, want ik vind dit album werkelijk een verademing!

Ben bang dat je daar een enkeling in bent. 'Presto' is toch één van de dieptepunten. Dit album kan alleen maar beter zijn.

Een alternatief is de laatste 'Porcupine Tree' waar Alex Lifeson ook van zich laat horen.

Nou, de grootste Rushfan van dit forum heeft er ook een luisterbeurt aan gewaagd. Eerste indruk: positief! Verrassend? Wellicht niet, maar ik moet toch constateren dat de band er wederom in geslaagd is een nieuwe invalshoek te vinden. De muziek krijgt wat meer ademruimte dan op voorganger Vapor trails. Instrumentaaltje The Main Monkey Business springt er meteen uit, maar ook de rest maakt een positieve indruk, al heeft Geddy Lee een paar zangpartijen waar ik in eerste instantie wat minder enthousiast over ben. Maar goed, we zullen eens zien hoe een en ander zich handhaaft.

Voorlopige conclusie: het beste album sinds Counterparts met als score een welverdiende 4*