Nick Drake - Pink Moon (1972)

verhoogd naar 5 sterren

Kocht tijdje geleden een OOR (het muziekblad) en daar stond ook een stuk in over Nick Drake. Mijn knieën zijn nog nooit zo stoffig geweest van het op blote knieën bedanken. Wat een mooie nummers heeft die man geschreven. Heb Pink Moon en Five Leaves Left gekocht en ik vind Pink Moon echt sterk. Eerste paar nummers zijn meesterlijk in elkaar gezet. Ben bezig met oefenen op de gitaar en hoop dat ik ten minste 'Road' kan spelen!

goede smaak trouwens, je staat aardig vaak met je laatste bericht in m'n updates en die top 10 ziet er ook keurig uit

Ja heb mijn horizon verbreed hoor! Kom uit de metal hahahaha. Ben nu een stuk rustiger geworden.

met mij het zelfde

Toch eens in mijn top 10 geplaatst dit album.

Een mooi album? oh absoluut...pareltjes vind ik Pink Moon en Behind the Sun, toch klinkt me Five Leaves Left nóg mooier in mn oren.
maar lager dan een 4 mag ik hier echt niet voor geven.

ik vond het ook indrukwekkend, het was daar schitterend beschreven hoe dit album tot stand kwam. Niemand had gedacht dat de kerel die zichzelf heel de tijd in zijn kamer opsloot nog een plaat zou uitbrengen, en het was dan nog niet zomaar een plaat. Dit album is ondergewaardeerd

Heb het album nu wel wat vaker beluisterd en ik moet wel zeggen dat het nu wel wat minder begint te worden na Which Will. Al de nummers daarvoor vind ik prachtig, maar de nummers daarna zijn net iets minder vind ik.

Met 'Things Behind The Sun' moet het beste dan nog komen!

'Parasite' en afsluiter 'From the Morning' zijn anders ook niet mis.

Kwestie van smaak vind ik. Moet wel zeggen dat ik bij het nummer From The Morning echt aan wakker worden moet denken!

Wat dan, samen met opener 'Pink Moon' (een verwijzing naar de nacht die valt met de rode schijn van de zonsondergang die weerspiegelt op de maan) zou kunnen inhouden dat het album een soort van droom (trip?) moet voorstellen.

Zo had ik er nog niet over nagedacht.....

Jammere is dat ik bij Pink Moon niet aan de zonsondergang moet denken, maar aan een warme zomermiddag. Vind Horn meer bij de nacht passen.

Ik vind dit album toch echt minder dan de voorgaande. Ik mis variatie. Waar Bryter Layter nergens verveeld is dit toch wel veel van hetzelfde.

Wèl lager dan een 6 - een vijf misschien ???

Prachtige liedjes van een veel te vroeg gestorven (was het de wanhoopsdaad, ik dacht van wel) singer-songwriter!

5 sterren is gepast voor zoveel weelde in songs!

Dit album doet me eigenlijk niet zo veel. Ik hoor wel dat het mooi is, maar het blijft een beetje een saai album.

Sorry, maar meer dan 3 sterren kan ik niet geven.

Ik heb exact hetzelfde met deze eigenlijk. Van de 3 Drake albums is dit veruit zijn minst goede. Ik kan er ook niet meer dan 3,5* aan kwijt.

Five Leaves Left, kijk, dat is pas een album

Na er zoveel moois over gelezen te hebben, toch maar even ge'pindakaasd'. Wat een ongelooflijk mooie CD. Echt, ik heb 'm nu nog maar een paar keer gehoord, maar dit is echt prachtig. Hopelijk kan ik deze plaat morgen ergens kopen, het lijkt me echt heerlijk om deze met een koptelefoon 's nachts te luisteren.

Vooral Things Behind The Sun, wát een mooi nummer is dat zeg. Stemmen doe ik nog even niet though.

Helemaal gelijk in ja, bij dit album vind ik het ook altijd fijn dat het kort is. Dat varieert per album, hier doet elk korte nummertje me gewoon wat, en als ik klaar ben kan ik gewoon Five Leaves Left erachteraan draaien. (Vind deze wel mooier)

Pink Moon, een plaat van een groot en veel te vroeg overleden talent.
Hoewel zijn 3 officieel nagelaten platen nogal verschillend zijn , is er wel minstens een grote overeenkomst aan op te merken. Zijn muziek is introvert en hij lijkt er alleen voor jou persoonlijk , de luisteraar , te zijn.
Dat geeft zijn muziek tevens een extra, emotionele lading mee.
Er bestaat met name bij dit Pink Moon album de kans dat sommige luisteraars zijn 'bezoek' niet zo lang op prijs stellen. Nick Drake is zeer aanwezig en kan daardoor gaan vervelen , maar hij kan je ook in zijn greep houden . Zoals bij mij.

Ik vind dit zijn beste plaat. Nick Drake's ingetogen, sobere, breekbare stijl komt hier het best tot uiting. Op enkele nummers na alleen hij en zijn gitaar. Prachtig 4,5*

dit is zeker zijn beste

beste singer-songwriter ooit

een 5

Verhoogd naar 5*.

Pink Moon, het véél betere vervolg dan het versierde Bryter Layter. De naakte, sombere songs van Nick spreken mij zeer aan, hier zijn zelfs de strijkinstrumenten en de trommels (van bijvoorbeeld Cello Song op Five Leaves Left) weggelaten, en wat er overblijfd is een jongeman van 26 die al zijn emotie in zijn gitaar en muziek legt. Nick presteert daarnaast, ook nog eens meer dan op zijn 1e 2 albums!

Ten tijde van Pink Moon ging het het slechts met Nick, dat zie je ook aan z'n lyrics:
Know that I love you
Know I dont care
Know that I see you
Know Im not there

De warme, bijna angstaanjagende stem van Drake past precies bij deze muziek, je zou bijna elk woord wat hij zingt geloven, zo vertrouwelijk komt het over.

Nog maar eens op leggen dan maar; 4,5 sterren!

idd bobiej

mooi gezegd, de naakte waarheid

zijn beste plaat, zonder twijfel

Mooi album, wat een man met een gitaar al wel niet voor mekaar krijgt. Favoriet: Harvest Breed, heel lekker nummertje en zeer verslavend om te spelen.

5* en nu word ik erg benieuwd naar Five Leaves Left.

Die gaat je zeker bevallen...

en nog iemand met five leaves left in de top 10 kan dat alleen maar beamen.

Me too, luisteren die hap en je bent voor altijd verslaafd.