Neil Young + Promise of the Real - Paradox (2018)

Twee nieuwe albums in een week van Neil Young. Roxy ga ik zeker kopen, deze eerst maar eens beluisteren op Spotify. Zitten wat interessante nummers tussen maar ook wat recent materiaal en filler van de soundtrack.

De eerste indruk van deze soundtrack is verrassend positief. Het is een sfeervol geheel waarbij de Paradox Passages doen denken aan de gitaar solos uit de Dead Man soundtrack.

De film staat als het goed is ook op Netflix nu dus die moeten we eerdaags ook maar eens gaan bekijken. Uitblinkers zijn tot nu toe Peace Trail en de Cowgirl Jam.

De film is een beetje vaag, maar niet onaardig om te zien. Heeft wel wat weg van JTTP en Dead Man, al zie ik 't vooral als begeleiding bij de muziek. Echt geen meesterwerk, maar het heeft een funky charme en alle bekende Young-thema's komen voorbij.

'Peace Trail' klinkt hier veel beter dan op het album. De 'Cowgirl Jam' is afkomstig van Desert Trip en is extatisch. De thema's die Young solo speelt, doen inderdaad denken aan zijn score voor Dead Man. Lukas Nelson komt ook lang niet slecht uit de verf en zingt eveneens een paar nummers.

Een beetje een allegaartje, maar niet verkeerd.

De film inmiddels ook bekeken. Beetje abstract geheel, zoals Stijn al zegt een combinatie tussen JTTP en Dead Man. Aardig om eens te bekijken maar niet meer dan dat. Interessantste stuk was Peace Trial, Cowgirl Jam en Angel Flying too Close to the Ground omdat je daar de band ook echt in actie ziet. Hadden wat meer van dat soort stukken in mogen zitten van mij.

Ook ondertussen de film bekeken. Vaag allemaal , zoals een Neil Young film betaamt . Daar is niks mis mee ,maar mij bezorgt hij er vaker de kriebels mee dan dat hij mij raakt . Muzikaal gezien raakt hij me dan weer wel. De passages waarin de band aan het werk is ,zijn prima en de Cowgirl Jam mag er zijn. Ook de solo's die inderdaad doen denken aan de Dead Man soundtrack zijn overtuigend .Een aardige mix . Niks meer , niks minder .
3 sterren

Ik weet niet wat Daryl Hannah in haar snuifdoos had zitten maar sterk spul was het zeker ! Jeetje, wat een arty-farty Paradox (2018) - MovieMeter.nl en nog slecht ook (de film dan).

De muziek is wel heerlijk maar dat hoort dan ook op z’n tijd bij een goede trip.

The 70’s are back ! Tsja, maar dat krijg je als je teveel geld hebt op je bankrekening en je echt niet meer weet wat er mee te doen.

Beetje verwarrend allemaal qua release: staat overal (online) vermeld als 23/03 maar er valt ook te lezen dat het 20/04 is (samen met live Roxy die dan als vinyl komt op RSD 2018), blijkbaar hebben de muziekwinkels ook nog geen aanbod gekregen om deze cd in stock op te nemen...

Sowieso wel kopen uit volledigheid maar een echte must have is het niet voor mij

Waarom staat dit album dan nu op 20 april als release datum als het al te streamen is?

Een release is toch officieel als het via een door de act erkend medium wordt uitgebracht. En deze is gewoon via Spotify te beluisteren. Ook als de links naar Spotify en iTunes hier verwijdert lijken te zijn.

E-Clect-Eddy ik denk dat Neil Young het album uitgebracht heeft via streaming om samen met de release van de gelijknamige (barslechte) film wat promo te hebben...

Eerdere berichten zouden dan toch kloppen dat de release samen met Roxy Live zal zijn (alhoewel op Neil z'n site kan je hem al bestellen voor 40 Dollar, dubbel vinyl met D kant edged, duur dus)...

Typische haast klus dus terug van Neil, iets hebben en het perse aanbieden, ik geloof wel dat het nog te streamen is op z'n archives site...

Staat nog gewoon op Spotify hoor: Paradox (Original Music from the Film) by Neil Young on Spotify - open.spotify.com

Raadsel opgelost, zou normaal gezien morgen (13-03) in de winkel moeten liggen maar voorlopig enkel op vinyl...

In geen tijden meer zo'n gave hoes gezien.
Nu het muzikale gedeelte nog aanhoren.

Film niet uit kunnen zitten en verdiend niet eens een recensie. Wat een bagger van de laagste plank zeg.
Soundtrack daarentegen is wel weer interessant en bij vlagen briljant. In mijn playlist opgenomen om deze week meerdere malen eens te beluisteren. Cowgirl Jam is alvast errug fijn!

Vind het echt zo'n hoes voor David Gilmour of foute powermetalbands.

Misschien wel het laatste wapenfeit van Gary Burden, Neil's vaste designer vanaf "After the Goldrush", die in maart stierf.

Tja, Neil Young is een classic held, maar hij kan soms ook zo onbedaarlijk rotzooien. Dit rommelige, voortpruttelende geheel vind ik verre van geweldig. Snippers van soundscapes en minifragmentjes van al dan niet oude, bekende songs, omgeven het wel weer lekkere, maar ook bekende, ‘Cowgirl Jam’.
Beetje onnodig geneuzel dit, maar daar heeft Young maling aan. En die houding heeft ons ook veel moois gebracht, dus het zij hem vergeven.

Zonder de film gezien te hebben, hoor ik de band met Neil Young samen op een ongelofelijk relaxte manier muziek maken. Nummers worden verkend, maar soms wordt er een enorme punt gezet. Young freakt wat op zijn gitaar in de instrumentele tussendoortjes. Dan weer heel indrukwekkend, dan een allegaartje feedback en soms een mengeling van beide.

Er staat veel ouder materiaal op deze plaat, dat gespeeld wordt met zijn nieuwe begeleidingsband, wat dat mogen we Promise of the Real inmiddels toch wel noemen. Het concert nu ongeveer twee jaar geleden in Amsterdam, duurde meer dan 3 1/2 uur, maar was niet alleen daarom geweldig. Ondanks dat Young zich beperkte tot met name mid tempo nummers uit zijn oeuvre, had het concert een enorme diepgang en verveelde geen moment. Mijn indruk is dat ik de reden waarom dat zo was, terug hoor op Paradox. Hier leggen zij de basis om dat live te kunnen doen. Misschien vergis ik mij volkomen en als ik de film nog eens zie, zal dat duidelijk worden, maar dat is wat mij de muziek vertelt. Uiteindelijk is dit muziek met een grote M.

Het hele verhaal staat hier op WoNoBlog:

http://wonomagazine.blogspot.com/2018/06/paradox-original-music-of-fim-neil.html