Sly & Robbie meet Nils Petter Molvær feat Eivind Aarset and Vladislav Delay - Nordub (2018)

Noorse jazz van trompetter Nils Petter Molvaer meets de reggae/dub van de Jamaicaanse legendes Sly & Robbie. Het is ff wennen maar klinkt best lekker en avontuurlijk. Uitgebracht op het OKeh Records label dat inmiddels aardig aan de weg timmert met een heerlijke variatie aan albums. Puntgaaf klinkend en een album om op de achtergrond tijdens een zwoele zomeravond te draaien met een glas lekkere Jamaicaanse rum.

Correctie ingediend omdat de artiesten relevatie met Molvaer ontbreekt.

Dubstep?

Dub indeed - in het werk van Molvaer zit generiek al veel reverb/delay (echo); dub toepassen ligt dus gewoon in het verlengde daarvan. Broem is gewoon heel dol op de step

Dat gaat soms vanzelf hè. Thnx

Ik ervaar de geluidskwaliteit, maar eerlijk gezegd dubber ik nog niet van mijn stoel. Misschien nog wat vaker ervaren, alvorens ...

Ok - dit is een typisch een album om je op het verkeerde been te zetten, qua aannames, uitgangspunten.

Ben liefhebber van werk van Molvaer vanaf zijn eerste 'solo'-release op ECM, Khmer - durft zijn nek uit te steken, schuwt uitstapjes naar andere genres (d&b, big beat, etnisch) niet. Daarbij: Sly & Robbie - dat schept ook verwachtingen - denk aan hun bijdragen aan Grace Jones - Nightclubbing (1981) en aan Black Uhuru live datzelfde jaar (voor de liefhebber: Black Uhuru - Live in Essen (1981) - YouTube

Als je ziet hoe 'diep' die ritmetandem daar gaat, dan is dit eigenlijk wat anders.

En toch: geef het gewoon een kans - White Scarf in the Mist bijv kan m'n goedkeuring echt wel wegdragen. Zat een beetje suffig te mijmeren - vrijdagochtend, u kent dat wel - dat als dit bijv een concert was geweest je er wel bij had willen zijn. En toen - fff google'n - viel het kwartje:

Sly & Robbie meet Nils Petter Molvaer ... Warsaw Summer Jazz Days 2015 [HD] - YouTube

Dit album is dus gewoon de neerslag van een serie live performances in 2015. Vind alleen de "dub" in de titel een beetje misleidend - zoveel dub is dit nou ook weer niet. Qua dub zijn er veel interessantere albums (m.n. van de hand van Adrian Sherwood, Lee Perry of bijv LKJ in Dub).

Het album heeft gewoon tijd nodig blijkt

En hoe gaat uwes scoren Mjuman? Dit klinkt toch echt wel lekker op zo'n heerlijke dag. Buiten dat een knap staaltje vernieuwingsdrang van mijn favoriete trompetteraar. Man kan er wat van.

Sly&Robbie; dat waren vroeger mijn helden. Onder andere door/met boven genoemde platen, maar Shefield steel van Joe Cocker was/is ook prachtig. Ben niet zo into jazz maar wel nieuwsgierig....

Legendarische ritmesectie. Op veel albums te bewonderen. Ook op Dylan's Infidels - wat ik als een heel fijn album beschouw, zonder echt een Dylanfan te zijn overigens. Op Shefield Steel van Cocker zijn ze ook sterk bezig idd.
Lijkt mij best interessant deze.

Tja, het dichtst dat dit album bij jazz kan komen is de wijze waarop Molvaer af en toe trompet speelt, doet denken aan het spel van Miles - de verwaaiende, verstilde geluid; "ambient is ook een valide associatie. Met name live kan je versteld staan wat voor geluiden Molvaer allemaal uit zijn trompet kan halen - net als Aarset uit zijn gitaar (ook Terje Rypdal is nog zo'n Noorse maestro).

Voor 'rockies' zijn met name Rypdal en Molvaer of Aarset (solo) een goede ingang.

Ik zet 'em even op 3,5*

Vind dit zelf juist wel een erg mooie hybride mix tussen dub, jazz en inderdaad bijna een soort ambient a la Pan American nu en dan. Elementen zijn geweldig verweven, bijten elkaar niet en krijgen nergens de overhand. Ontzettend makkelijk luisterbaar (haast easy-listening) en toch prikkelbaar ook voor mij.

Makkelijk 4*

De opener lijkt overigens zo van deze plaat vandaan te komen.

Zou ik nu echt de enige zijn die hier vooral naar aan het luisteren is vanwege Vladislav Delay?

In mijn boek sta je niet genoteerd als jazz- of reggae-lover - which explains

Probleem is wel dat dub hier op MuMe ook onder reggae valt, en juist dat kan ik prima smaken. Maar er gaat toch niets boven Sassu Ripatti

Morgen zachtjes innemen met een Oranjebittertje. Dat is mijn Plan A.

Dan was er nog een (eerdere) weg geweest om via naamgever (van het trio) bij Nils Petter Molvær and Moritz von Oswald - 1/1 (2013) uit te komen. En idd, dub is zeer regelmatig erg fijn variërend van LKJ - In Dub, via de div Massive Attack tracks (oa met Mad Professor) tot PIL (Albatross).

Een heerlijk album. Ben als reggaefan altijd al weg geweest van het werk waar Sly & Robbie bij zijn betrokken, en dat geldt dus ook voor deze opvallende samenwerking. Ik kende de Scandianvische musici op dit album niet (sorry), maar het trompetwerk heeft soms wat weg van het spel van Jon Hassel en soms dat van Miles Davis.

Je kan dit album goed als achtergrondmuziek gebruiken voor als je achter je PC werkt, je kan ook heel intensief ernaar luisteren als je op je muziekstoel zit en alle ritmes en trompetgolven nauwgezet tot je neemt. Goed dus voor bijna alle momenten in de dag...

Voor mijn langdurig project “Jazz, Neo-Klassiek en Ambient/Electronic op Zondag” past dit album prima. Dus enkele liedjes toegevoegd aan de playlist.