Snail Mail - Lush (2018)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Snail Mail - Lush - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Ik heb absoluut een zwak voor jonge en enigszins introverte vrouwelijke singer-songwriters, die zich stevig onderdompelen in melancholie, maar het afgelopen jaar is het aanbod in dit genre wel erg groot geworden.

Er is dus wat meer nodig om op te vallen en over dat meer beschikt Snail Mail. Snail Mail is het alter ego van de pas 18 jaar oude Lindsey Jordan, die opgroeide in Baltimore, Maryland.

Al op de kleuterschool pakte ze de gitaar op en uiteindelijk kreeg ze gitaarles van niemand minder dan cultheld Mary Timony (Helium). Inmiddels heeft ze haar middelbare school diploma op zak en is het tijd voor het echte werk.

Op Lush, het debuut van Snail Mail, werkt Lindsey Jordan met een ritmesectie en zorgt ze zelf voor het gitaarwerk en voor bijzondere vocalen. Het zijn vocalen die vooralsnog gemengde reacties oproepen. De zang van Lindsey Jordan is hier en daar wat onvast en ze mist ook wel eens een noot of toon, maar ik vind de zang op Lush echt geweldig. Snail Mail grossiert op Lush in wat somber en melancholisch klinkende songs en in deze song komt de emotievolle zang van Lindsey Jordan uitstekend tot zijn recht.

In vocaal opzicht is het debuut van Snail Mail niet heel ver verwijderd van de platen van nieuwe helden als Phoebe Bridgers en Julien Baker, maar in muzikaal opzicht slaat Lush net wat andere wegen in. Lindsey Jordan is de gitaarlessen van Mary Timony niet vergeten en maakt op het debuut van Snail Mail indruk met veelkleurig en bij vlagen lekker rauw gitaarwerk.

Het is gitaarwerk dat me doet denken aan bands als Throwing Muses, Belly en de Pixies, maar Lindsey Jordan sluit ook aan bij collega singer-songwriters als Liz Phair en Juliana Hatfield en bij generatiegenoten als Frankie Cosmos, Jay Som en Soccer Mommy. Het is een indrukwekkend rijtje namen en ook een rijtje namen vol persoonlijke helden, maar de piepjonge Lindsey Jordan houdt zich verrassend makkelijk staande.

Het debuut van Snail Mail staat vol met aansprekende songs, die afwisselend kiezen voor een wat steviger geluid of juist een zeer ingetogen geluid, waarbij hier en daar wordt gekozen voor een verrassend mooie inkleuring met een hoofdrol voor wonderschone gitaarlijnen. Het zijn songs die niet alleen makkelijk overtuigen, maar die je ook flink weten te raken, waarbij de schoonheidsfoutjes niet dissoneren, maar alleen maar zorgen voor meer impact. Het zijn bovendien songs die nog lange tijd aan kracht winnen, bijvoorbeeld omdat Snail Mail haar songs heeft volgestopt met onderhuidse spanning.

Gezien mijn voorkeur voor singer-songwriters als Lindsey Jordan is het niet zo gek dat ik Lush direct kon waarderen, maar dat de plaat me in razend tempo bijzonder dierbaar zou worden, had ik bij eerste beluistering niet verwacht. Ik ken het debuut van Snail Mail inmiddels een week of twee, maar dat deze plaat over een maand of zes gaat opduiken in mijn jaarlijstje lijkt me een zekerheid. Wat een droomdebuut van deze pas 18 jaar oude muzikante. Erwin Zijleman

Het album heeft geen opvallende nummers en de muziek is niet enorm bijzonder, maar de 19-jarige Lindsey Jordan klinkt met haar Snail Mail wel zelfzeker. Indie rock die er wel degelijk staat, zonder dat het een parodie is. Als debuutalbum is het niet slecht, maar ik hoop dat het volgende album wat meer gekruid is.