The Buttertones - American Brunch (2015)

DE album ontdekking van 2020 is The Buttertones - Jazzhound . Het oneindige luistergenot van dat album dirigeerde me vanzelfsprekend door de hele discografie van The Buttertones. Inmiddels aangekomen bij albumrelease #2. Niet Eenvoudig om hier iets suptiels over te zeggen, want eerste beluistering levert eigenlijk slechts gaos op. 10 korte songs van gemiddeld 2,5 min, met hoofdzakelijke SurfRock.

Kan me voorstellen dat mocht je dit album zonder voorkennis van later werk horen, dat het snel terzijden gelegd wordt. Maar schijn bedriegt. Geholpen door fanschap van recent werk, wordt ik vanaf track 2 weer betoverd, door het speelplezier en creativiteit. Beste songs : Boat Lingo, Bats on the Ceiling & Rainbow Wine lijken te kort, maar zijn eigenlijk geniaal in hun kortheid. Geen noot te veel, en dus ook niet te weinig.
En na 25 minuten zijn er 4 andere albums om door te luisteren. The Buttertones kunnen hier niets meer fout doen, omdat er intens van vrolijk van wordt.

Om dezelfde reden als blur8 geïnteresseerd geraakt in dit album. Zeer energieke muziek. Korte, puntige, rechttoe rechtaan, in your face muziek. Mij bevalt het wel! Muziek om vrolijk van te worden!

Het album zelf is ook kort. En dat is goed. Dat past bij de muziekstijl die ze zich hebben aangemeten.

Nog even een paar keer luisteren, maar ik neig naar 4 sterren.