The Buttertones - Jazzhound (2020)

Label [ Rock ] is weer supervaag. SurfPop met ska & croonerzang, 80-Wave. Muzikaal avontuur dus.
Als extraatje : een Sax. Geen enkele twijfel. Een feest om te beluisteren.

The ButterTones, 5-piece gitaarband uit Los Angeles. Verbazingwekkende mix van ontelbaar aantal genres en stijlen uit dito periodes. Van de gitaarbeat uit eind jaren 60, via Britse indie begin 80-ties tot beetje Postpunk & Jazz. Referenties die in me opkomen zijn Orange Juice & The Cure, maar de surfgitaar maakt het toch een Amerikaanse sound. Door de crooner achtige manier van zingen en de toegevoegde Saxofoon ontstaat een eigen geluid. Het is wel duidelijk: ik ben positief enthousiast, want dwars door de diversiteit is het toch n eenheid en vooral een feestelijke luisterervaring.

Op de tien nummers krijgen we melodieuze crooner-nummers, rauwe surfgitaren en gepassioneerde Ska.
Ik zie nu dat dit album nr. 5 is en een vluchtige beluistering maakt duidelijk dat dit album ver uitsteekt boven de eerdere drops. Alle verschillende elementen zijn al hoorbaar op de eerdere albums maar worden nu met zoveel creativiteit & finesses samengevoegd dat er iets bijzonders ontstaan is.
Een favo track aanwijzen is totaal ondoenlijk, Nu lijkt t telkens het nummer te zijn dat opstaat.
In paar dagen 1/2 * er bij. Eindbod?

Wat een lekkere plaat is dit! Ik geniet er echt van! Dit album mag van mij wel wat meer aandacht krijgen. Ik hoor hier van alles in, maar het heeft echt wat eigens. Ik leg af en toe een kleine link met Editors (maar ik vind dit echt lekkerder klinken), soms zelfs qua zang een vleugje The Doors (vooral in het titelnummer).

Mooie variatie. Zoals blur8 al aangaf: "Dwars door de diversiteit is het toch een eenheid en vooral een feestelijke luisterervaring."

Zeker vier sterren!

Ontzettend lekker: Specials meets Rolling Blackouts met gastbijdragen van Jim Morrison en Joe Jackson, draag me maar weg.

Als ik Peter Weening was, zou ik deze typische Vera-band gelijk boeken voor de herstart, ooit. Schijtgaaf!

Als je nu al een maand lang, dagelijks met oneindig veel plezier naar een album luistert
is er eigenlijk maar een conclusie mogelijk. *****.

Eerst dacht ik dat na Bebop, het album iets terug liep. Geheel misplaatste gedachte, want kan nu geen enkele verslappende seconde meer vinden. .Ook de chaos in Velour en Jazzhound werkt verslavend.

Inmiddels ook idem alhier: zanger met een heel diep en gedragen barok register, puntige riffjes en saxloopjes en een toefje weemoed.

Er zijn weinig albums die ik lachend gelijk weer opleg met net zoveel plezier. Deze hoort erbij.

at Venceremos maar ook aan de onbekende.
Wij weten het. De muzikale goudmijn die The Buttertones heet. Nu de rest.
Mij maakt het niet heel veel uit. maar je wenst de band meer support . juist vanuit EU

Raar allegaartje maar bijzonder genietbaar.

Niet op Spotify? Dus niet!

*op Bandcamp zoekt*

Ik heb het gevonden op Youtube maar heb daar ook de reden gevonden dat het album nergens meer te vinden is: blijkbaar hebben leden zich bezondigd aan seksueel misbruik van minderjarige fans.

Het lijkt een algemene shitstorm in het panische Amerika te zijn. Andere bands, waaronder Black Lips, The Growlers, Cosmonauts en Cherry Glazer, worden ook beschuldigd n dientengevolge bestaat het hele (toch gerenommeerde) Burger Records niet meer. Voorbarig slaat men wellicht een klein tikkeltje door.

PS
Sean Redman is inmiddels ook uit de band gezet.

Bij het eerste nummer denk ik meteen: hé, Echo & the Bunnymen! En eigenlijk blijft die gedachte overeind. Jammer, want dat houd ik meestal ook geen hele plaat meer vol. Ik word altijd een beetje ongelukkig van al die galm...

Wat een aanstekelijke plaat zeg! Alleen Blind Passenger en Infinite Tenderness vallen uit de toon, maar verder is het zwaar genieten geblazen. Bizarre mix van stijlen waar geen stempel op te drukken is.

Niets aan de hand. gewoon blijven doorluiseren. dan komen ook die 2 laattse tracks ook nog.
Zo verging mij het ook .......

The Buttertones is m'n onbetwiste #1 album in de 2020 ranking
en omdat album niet op spotify staat even de link naar Youtube:
The Buttertones - Jazzhound (Full Album)

Ik ben wat laat op het "feestje". Want inmiddels is de band opgedoekt vanwege seksuele escapades met een minderjarige door de ex-zanger van de band. Zonet heb ik dit album voor het eerst beluisterd via de link die blur8 hierboven heeft geplaatst.

Op basis van die ene luisterbeurt ga ik zeker achter een fysiek exemplaar aan. Wat een ontzettend lekkere plaat zeg. Een allegaartje dat wel. Ik hoor hier voornamelijk veel 80's post-punk en jangle pop in terug, maar daarnaast ook 60's surf rock en de iets recentere neo-psychedelia. Huidige favorieten zijn: "Denial You Win Again", "Dirty Apartment" en "Velour". Die laatste borduurt een beetje verder op waar Morphine gebleven was. De gepassioneerde zang haalt me definitief binnen!

Aankomende dagen zal deze plaat nog regelmatig voorbij komen. En dan is er best een kans dat ik mijn top 10 van dit jaar op de valreep moet aanpassen.

De fysieke exemplaren zijn inmiddels uitverkocht, maar voor wie het geen probleem is, is dit album gewoon in CD kwaliteit op Bandcamp beschikbaar. Dus hoef je geen genoegen te nemen met gecomprimeerd geluid op YT en dergelijke.

The Buttertones.

even doorzoeken. Op Amazon en www.dotax.nl zijn er nog aanwezig cd's en vinyl.
Jazzhound | Dodax.nl

En inmiddels weer op Spotify!