Paul Weller - Days of Speed (2001)

Dit lijkt mij een traktatie voor de liefhebber. Dat laatste ben ik niet; al sinds All mod cons pik ik om de zoveel jaar een album mee, maar Weller heeft mij nooit bij de lurven gehad, in welke incarnatie dan ook. Déze plaat is een mooi sfeervol geheel waarop hij zijn adekwate maar niet echt bijzondere gitaarspel toch redelijk afwisselend weet te houden door er wat getokkel tussendoor te gooien in nummers als Clues en Everything has a price to pay ; bovendien heeft hij nog altijd één van de meest gloedvolle stemmen uit de popmuziek en klinkt hij gedreven, dus de moeite waard is deze plaat zeker, hoewel 70 minuten dan wel weer wat veel van het goede is voor één man en zijn gitaar. Maar dat zal er ook wel wat mee te maken hebben dat ik zoals gezegd nooit een echte liefhebber ben geworden...