Ghost - Prequelle (2018)

Scheldbericht en reacties daarop verwijderd.

It's a Sin is één van de bonustracks op de 7" single die bij mijn LP zit. Inderdaad: het nummer van the Pet Shop Boys, maar dan op z'n Ghost. Voor sommigen zeker een zonde, maar ik vind het geweldig deze keuze en uitvoering.

Het is ook één van de cd bonustracks. Past mijns insziens uitstekend bij Ghost. Ik vind hem leuker dan de versie die Kai Hansen er ooit van maakte.

In mijn jaren als tiener en vroege twintiger was ik een fervent metalliefhebber en dan met name van legendarische bands als Iron Maiden, Accept en Judas Priest, die hun hoogtijdagen in de jaren ’80 hadden. Ook de hardrock uit die tijd van bijvoorbeeld Def Leppard en Whitesnake kon ik altijd wel redelijk waarderen. Gaandeweg ebde mijn interesse in die genres wat weg en ben ik veel andere muziek gaan ontdekken.

Op de een of andere doet Ghost me ook wat denken aan de genoemde bands, hoewel de Zweden beduidend radiovriendelijker klinken dan de genoemde metalbands. Dat werd me al duidelijk met de voorgaande plaat Meliora, die duidelijk naar meer smaakte. Ghost slaagde er daar in om haar songs te verpakken in melodieuze, pakkende ritmes, zonder daarbij te vervallen in cliches.

De single Dance Macabre was mijn kennismaking met Prequelle, een sterk en catchy nummer dat me direct beviel. Ik was benieuwd of de rest van Prequelle ook een beetje in die lijn zou liggen. Uiteindelijk vind ik het album net iets minder sterk dan de voorganger. De sound is zo mogelijk nog meer gekruid met poppy elementen, maar wat mij betreft net te veel. Daardoor zijn nummers als het Life Eternal en Pro Memoria niet echt aan mij besteed. Faith, Rats en Miasma daarentegen hebben wat meer power en behoren voor mij tot de sterkere tracks, waardoor deze plaat uiteindelijk nog wel een ruime voldoende krijgt. Ik twijfel tussen 3* en 3,5*, maar laat ik de band hier het voordeel van mijn twijfel geven: 3,5*

Behoorlijk onweerstaanbare plaat! Net voor de eerste maal, muv een paar singles, gehoord en toch wel aangenaam verrast. I like it a lot. Dit kan nog stijgen qua score.

Ik spring behoorlijk laat op de Ghost trein. Eigenlijk ben ik ze de laatste dagen pas echt beginnen te luisteren en moet ik nog aan veel van hun werk beginnen. Hun naam had ik al jaren zeer vaak horen vallen en enkele singles van dit album hoorde ik wel eens op de radio. Maar om één of andere reden dacht ik dat dit niets voor mij zou zijn. Tot ik in het weekend toevallig Mary On A Cross hoorde.

Dat nummer is blijkbaar van een recente 7 inch die niet op Mume staat. Maar verrek, ik was direct verslaafd aan dat nummer. Daardoor me de voorbije dagen wat verdiept in de band. En man, die Tobias kan songs schrijven zeg. En de hele act vind ik eigenlijk hilarisch (op een goede manier).

Dit blijft voor mij een uitstekend album. Heerlijke nummers, goede zang en de instrumentale nummers vallen ook erg goed. Genieten.

Wederom een heerlijk plaat die tegen het einde een beetje inkakt.

Op 11 maart komt er een nieuw Ghost album uit!

Ghost - Impera

De eerste single, Hunter's Moon, kwam in september vorig jaar al uit. De tweede single, Call Me Little Sunshine, is vandaag uitgekomen.

Ghost - Call Me Little Sunshine (Official Music Video) - YouTube

Het klinkt als een klok als je het mij vraagt, met een prominente rol voor de bas in de mix. Bovendien wordt er mooi toegewerkt naar het einde van het nummer, met het orgeltje dat de show steelt.

De bonus track It's a Sin is een fijne en erg geslaagde cover ... love it! Andere bonus track is kak. Don't love it!

Rats is zo’n verschrikkelijk goed nummer. Die totaal geflipte, wederom hilarische videoclip maakt ‘m nog beter! Forge is een monster, wat een talent!

Ik had niet verwacht dat ik Prequelle beter zou waarderen dan Meliora, dat is toch lang mijn favoriete album geweest van Ghost. Nu ik de albums wat aandachtiger heb beluisterd, moet ik hier toch verandering in brengen. De instrumentale nummers komen beter uit hun verf, Miasma klinkt fantastisch. Er is goed te horen dat er in de nummers op dit album een aardig staaltje gitaar wordt gespeeld door middel van korte melodische solos. Ook op dit album zijn weer duidelijke invloeden te horen van artiesten uit de jaren '70 en '80, ik meen zelfs wat Scorpions en ook Genesis te herkennen. Ik heb Meliora en Prequelle direct na elkaar gedraaid om een oordeel te vellen over welke ik nu beter vind. Ik prefereer laatstgenoemde dus nu wat meer, maar tot een hoger cijfer kom ik niet. Voor beiden vind ik een 4 sterren de max.

1. Prequelle
2. Meliora
3. Infestissumam
4. Opus Eponymous