menu

Florence + the Machine - High as Hope (2018)

mijn stem
3,55 (64)
64 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Republic

  1. June (3:41)
  2. Hunger (3:34)
  3. South London Forever (4:22)
  4. Big God (4:01)
  5. Sky Full of Song (3:46)
  6. Grace (4:48)
  7. Patricia (3:37)
  8. 100 Years (4:58)
  9. The End of Love (4:41)
  10. No Choir (2:29)
totale tijdsduur: 39:57
zoeken in:
geplaatst:
Hunger valt me tegen. Nu zat Florence altijd al dicht tegen de mainstream maar die single biedt echt niets nieuws.

avatar van JoaMuse
3,5
geplaatst:
Hunger is inderdaad meer van hetzelfde maar aangezien Florence gewoonlijk uitstekende muziek maakt is dat niet negatief. Hunger is een prima nummer, zonder meer. Sky Full of Song maakt minder indruk, gaat een beetje langs me heen.

avatar van coldwarkids
4,0
geplaatst:
Sky Full Of Song! Mooi! Hunger is ook niet verkeerd! Ze heeft altijd al een irritante stem gehad maar hier valt het meer op z'n plaats. Net als bij Queen Of Peace.

avatar van Hedser
4,0
geplaatst:
Irritante stem? Florence heeft juist een prachtige stem. Maar ik moet zeggen dat de eerste twee singles mij ook niet meteen overtuigen. Ik had gehoopt dat ze weer een beetje meer op de toer zou gaan van haar laatste EP, met een wat sprookjesachtiger geluid, maar het lijkt er helaas niet op.

avatar van RichardKoning
4,0
geplaatst:
Wat ‘n zangeres blijft vrouwe Welch toch!

Mainstream/commercieëlig karakter of niet: De songs klinken altijd delicaat en oprecht. “Hunger”, “Sky Full Of Song”, “Patricia”, “Grace” en “The End of Love” zijn mijn persoonlijke favorieten op deze plaat. Mooi artwork (vooral Opaquel - LP) ook!

..en ik ervaar juist wél die “sprookjesachtige” sfeer

avatar van coldwarkids
4,0
geplaatst:
Eindelijk een goed album over de gehele linie. Kan je van haar vorig werk niet zeggen. (voor HBHBHB).

avatar van @wards
geplaatst:
Prachtige plaat. The End of Love heeft iets weg van This Woman's Work van Kate Bush.

avatar van blur8
3,5
geplaatst:
Ik hoor door hele album een stroom aan verwijzigen naar Kate Bush. De inzet van een trommel, koortje, songopbouw. Geen ontkomen aan. Het lijkt wel een eerbetoon.
Als voorbeeld South London Foever. Prima song dat wel.
Patricia & Big God bevallen ook zeer.

Album als totaal voor mij te veel van het goede. Te veel herkenning is helaas een irritatie factor.
Een kleinere playlist is de oplossing. Even aankijken of waardering kan stijgen.

avatar van erwinz
4,0
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Florence + The Machine - High As Hope - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Het is al weer bijna tien jaar geleden dat Florence + The Machine door de Britse muziekpers werd uitgeroepen tot de meest veelbelovende band voor de komende jaren.

Florence Welch en haar band maakten de belofte meer dan waar met het imponerende debuut Lungs, maar sindsdien ben ik lang niet altijd onder de indruk van de muziek van de Britse band, die wel erg opschoof in de richting van de grootse en meeslepende elektronische popmuziek. Ik was dan ook niet overdreven nieuwsgierig naar de vierde plaat van de Britse band, maar High As Hope is een verrassend sterke plaat.

Direct in de openingstrack June verrast Florence + The Machine met verrassend ingetogen klanken, waardoor alle nadruk ligt op de stem van Florence Welch. Dat is een wijs besluit. De stem van de Florence Welch roept tot dusver gemengde reacties op, maar ik vind het zelf een geweldige zangeres, zeker wanneer emotie het wint van onderkoeling. De openingstrack van de vierde plaat van de band uit Londen overtuigt direct met vocalen vol gevoel, ook wanneer de instrumentatie aan het eind van de song toch weer wat opschuift richting groots en meeslepend.

High As Hope sluit deels aan op zijn soms wat bombastische voorgangers, maar over het algemeen genomen neemt Florence & The Machine op haar nieuwe plaat vaker dan voorheen voorzichtig gas terug. High As Hope is een persoonlijke plaat waarop Florence Welch de strijd aanbindt met de demonen uit haar jeugd. Eetstoornissen, verslavingen, eenzaamheid, mislukte liefdes, familieruzies; het komt allemaal voorbij en alles wordt met evenveel passie en emotie bezongen.

Florence Welch werd de afgelopen jaren steeds nadrukkelijker geschaard onder de electropop prinsessen, maar daarvoor vind ik de muzikante uit Londen toch net te interessant. Het debuut van Florence + The Machine werd niet voor niets vergeleken met platen van buitengewoon interessante collega’s als PJ Harvey, Patti Smith en Björk.

Patti Smith wordt geëerd in Patricia, maar de naam die bij beluistering van High As Hope met afstand het meest bij me op komt is die van Kate Bush. Je hoort de invloed van Kate Bush terug in de instrumentatie, in alle toegevoegde geluidjes en in de zang. High As Hope klinkt hierdoor vaak als de plaat die Kate Bush had kunnen maken wanneer ze halverwege de jaren 80 de beschikking had gehad over alle techniek waarover Florence + The Machine kan beschikken.

De criticus zal beweren dat de intimiteit het op High As Hope flink verliest van de bombast, maar wat mij betreft zijn de twee op de vierde plaat van Florence + The Machine in evenwicht. High As Hope biedt Florence Welch volop ruimte voor reflectie, maar natuurlijk gaat ze ook met enige regelmaat los op een manier die alleen zij beheerst. Het voorziet de plaat van ongelooflijk veel dynamiek en power, maar biedt ook een inkijkje in het persoonlijke leven van Florence Welch, wat de plaat een bijzondere lading geeft. De vorige heb ik laten lopen, maar High As Hope onderstreept wat mij betreft het tien jaar geleden ontdekte talent van Florence + The Machine. Erwin Zijleman

avatar van Choconas
3,5
geplaatst:
tovenaar schreef:
De criticus zal beweren dat de intimiteit het op High As Hope flink verliest van de bombast, maar wat mij betreft zijn de twee op de vierde plaat van Florence + The Machine in evenwicht. [...] De vorige heb ik laten lopen, maar High As Hope onderstreept wat mij betreft het tien jaar geleden ontdekte talent van Florence + The Machine.

Misschien zou je HBHBHB toch nog eens moeten proberen. Die doet wat mij betreft niet onder voor deze plaat, bevat ook een mooie balans tussen intimiteit en bombast en er staan een paar absolute pareltjes op.

2,5
Dim
geplaatst:
De nadruk ligt wel érg op (de stem van) Welch. Ja, ik vind haar stem wel mooi, maar hoor daar toch het liefst ook wat krachtige muziek bij. Nu ben ik er op het einde van het album een beetje klaar mee.

avatar van Arrie
geplaatst:
Choconas schreef:
(quote)

Misschien zou je HBHBHB toch nog eens moeten proberen. Die doet wat mij betreft niet onder voor deze plaat, bevat ook een mooie balans tussen intimiteit en bombast en er staan een paar absolute pareltjes op.

Eh... hoezo staat er dat je tovenaar geciteerd hebt?

avatar van Choconas
3,5
geplaatst:
Arrie schreef:
Eh... hoezo staat er dat je tovenaar geciteerd hebt?

Ha, dat was me niet eens opgevallen! Maar dat zal dan wel het geheim van de tovenaar zijn, lijkt me! =P

Maar ik citeerde dus eigenlijk erwinz!

5,0
geplaatst:
Dit is sowieso een groeier. Maar wow, heel mooi album dit. Totaal niet bombastisch.
Een soort volwassen 'Lungs'.
Inderdaad Kate Bush invloeden maar i love it!
Big god, vond het eerst niks maar nu, wow. wat. een. nummer.
Vorige album vond ik stukken minder.

avatar van Cor
3,5
Cor
geplaatst:
Aangename zomerpopplaat, maar ik ga er niet van uit mijn dak. Toch altijd wel een beetje 'vol op het orgel' bij madame Welch, zelfs als ze het klein wil maken.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:01 uur

geplaatst: vandaag om 14:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.