Mazzy Star - So Tonight That I Might See (1993)

Woorden schieten tekort om de prachtige stem van Hope Sandoval te beschrijven. Haar voordracht is zo zalvend en verlokkellijk dat ik er bijna spontaan hetero van zou worden. 3,5*

Vooral wanneer ze bijna 'vertellend' zingt "this is my five string serenade"!

Nog nooit een plaat gehoord met zoveel supersterke en ronduit zwakke momenten als deze. Ware het niet voor koppijnnummers als Bells Ring, Wasted en het titelnummer, en de soms nietszeggende teksten, dan had deze plaat met zekerheid op nr. 1 in mijn top-tien gestaan.

Resteert de herinnering aan het breekbaar mooi gezongen Into Dust, de perfecte symbiose tussen country en psychedelische rock in Fade Into You, de psychedelische luistertrip in Mary of Silence en een aantal betoverende momenten in Five String Serenade en Unreflected.

Kortom, 4 glitters.

Wel goede plaat maar het laatste nummer is echt niet om door te komen

Wat een prachtige plaat blijft dit toch. Deze plaat heeft zoiets nachtelijks met zowel een beklemmende als verleidende sfeer.

Helaas zijn niet alle nummers even goed, maar voor het Twin Peaks-ademende Fade Into You, het uitgeklede en prachtige Into the Dust en het Heroiniaanse titelnummer ben ik al bereid 4 sterren te geven.

geschreven door Arthur 'Love' Lee, overigens

Met dank aan Sylvo van Verlaine die me destijds op dit moois attendeerde.

Prachtig!

Kreeg dit album paar jaar terug in mijn handen gedrukt en nooit meer losgelaten eigenlijk. Zo zweverig en zo mooi. Haar stem past perfect bij de sound, ze draagt ook elk nummer en het gaat haar zo makkelijk af. Ik kan normaal nooit met muziek in slaap vallen maar dit album werkt als een jerrycan melk met honing. Dat is dan ook met enig puntje van kritiek, soms val je echt in slaap bij dit album, of je het nou wel of niet wil.

'Fade into You' en 'Into Dust' zijn echt schitterende nummers. Die zouden een stevige 5 sterren waard zijn. Wat een geweldige stem heeft die vrouw. De meeste andere stukken op dit album vind ik helaas te matig om voor een hoge waardering in aanmerking te komen.

Vergeet Five String Serenade niet...

Mijn fout inderdaad. Zeker een track die het vernoemen waard is.

Ik ben het eens met je wat betreft de hoogtepunten, maar laat me je verzekeren dat van matigheid hier nooit sprake is geweest, hooguit van jouw kant.

Een beoordeling is toch altijd persoonsgebonden? Sommige nummers doen me gewoon te weinig.

Hoorde een tijdje terug het nummer Into dust in een aflevering van House. Ik was behoorlijk onder de indruk van de betoverende engelachtige stem die ik hoorde. Daarna snel opgezocht wie deze vrouw was en zo kwam ik bij dit album uit. Het album zelf ga ik binnenkort zeker luisteren, maar als het net zo mooi is als Into dust staat mij nog wat moois te wachten .

Je hebt uiteraard gelijk, mijn bericht slaat nergens op en mag je als niet geschreven beschouwen.

Muziek om compleet in te verdrinken.

Ik heb deze nog op een cassettebandje staan, stel je voor. Tijd om die toch eens op een mooi ceedeetje aan te schaffen, want dit is inderdaad redelijk magische muziek! Om in te verdrinken, zoals collega D- ark het hier lyrisch uitdrukt!

Wat een schitterende betoverende plaat. Net deze plaat voor het eerst helemaal beluisterd. Ben al snel relaxed op bed gaan liggen en heb mijn ogen dicht gedaan om me mee te laten voeren naar een droomwereld. De muziek werkt hypnotiserend en in combi met de schitterende engelenstem van Hope erbij ben ik helemaal verkocht 4* met een grote kans op meer!

Blue Flower Live bij Jools Holland

Over mooi gesproken...

Schitterend inderdaad

Opener Fade into You werkt natuurlijk als een verleidelijke lokroep die moeilijk te weerstaan is. Net als de lokroep van de Sirenen die met hun schone zang iedere schipper in verleiding bracht, en waardoor vele schepen op de klippen zijn gelopen.
Als je dit eerste nummer hoort dan weet je dat je de rest ook wilt horen: het is onweerstaanbaar.
Logisch met zo'n dromerige stem en dito sfeer.
Het hele album gaat loom en wiegend voort waardoor je in een soort roes komt te verkeren waar je pas uikomt als de cd stopt.
Toch moet ik heel eerlijk toegeven dat een heel album soms net iets te lang is..... maar dat is een luxe-probleem uiteraard

heb deze cd net 2e hands gekocht,
ik ben overigens al langer FAN (sindes de 1ste uitkwam)
en heb zegeloof ik eens live gezien in De Melkweg.

In vergelijking met de 2 andere platen is deze den zwakste.
begrijp me niet verkeerd, MAZZY staat bij mij bovenaan

Soms heb ik behoeftre aan een potje herrie en dan zet ik lekkere

PUNK of GRUNGE op en soms heb ik behoefte aan rust
en dan zet ik MAZZY STAR of HOPE SANDEVOL op

In 2009 was ze overigens nog in Europa maar jammer genoeg niet in NL jammer jammer, jammer

Dit album en de eerste en derde komen binnenkort ook op vinyl uit....
das mooi 16 jaar te laat, haha.

Vond 'm juist wel hout snijden die reactie van je.

En ze komt met een nieuw album, 15 jaar na Among My Swan. Kijk er naar uit!

De opener 'Fade Into You' is echt prachtig en de rest van de nummers stellen ook niet teleur. Sommige nummers vind ik net wat te lang waardoor het wat gaat vervelen. Maar die stem van Hope Sandoval

Prachtig sfeer scheppend album, opener is wereldklasse, So Tonight That I Might See is verwant aan Velvet Underground Venus in furs.

Prachitg album. Prachtige band. Prachtige zang. Blijf dit album maar luisteren. 4,5*

Mary of Silence wat een sfeer en wat een klasse dit nummer, echt zo'n groeibriljant

Fade Into You bevat die typerende jaren 90 sound.
Rustige gitaarmuziek in de stijl van REM ondersteund met een zwoele vrouwenstem.
Misschien wel het ultieme nummer om de soundtrack van de jaren 90 mee in te luiden.
Wel zo’n geval waarbij ik tot de conclusie moet komen, dat ik het juist in die periode nooit ergens hoorde, terwijl de radio toen vrijwel geïmplanteerd was in mijn lichaam.
Als een hedendaagse Robocop sleurde ik dat stuk ijzer met mij mee, de juiste alternatieve lijstjes volgend.
Nee, Mazzy Star stond niet in mijn geheugen geprent, zelfs geen moment van herkenning toen ik pakweg een half jaar geleden waarschijnlijk voor de eerste keer Fade Into You hoorde.
De druggy sound zet zich vervolgens door in Bells Ring, waarbij ik aan Velvet Underground moet denken, was het daar nog sprake van I’m Waiting For The Man, bij Bells Ring is de dealer eindelijk gearriveerd.
Mazzy Star weet de jaren zestig vibe vervolgens aardig vast te houden, het orgeltje in Mary Of Silence zou zo in de lang uitgesponnen The Doors nummers gebruikt kunnen worden.
Het galmende stemgeluid van Hope Sandoval begint nog niet te irriteren, maar ze had voor mij wel meer naar de voorgrond mogen treden, om heerlijk door het snerpende geluid heen te snijden.
Het beeld van Natural Born Killers dringt in mij op, met Hope in de rol van de wereld vervreemdende Juliette Lewis, die met een vleesmes vakkundig en neuriënd haar slachtoffers bewerkt.
Blue Light is Twin Peaks, maar dan zonder Julee Cruise.
Mazzy Star ontwikkeld zich op So Tonight That I Might See als een jonger, nog in ontwikkeling zijnde zusje van 10.000 Maniacs en Cowboy Junkies; gitaarrock met de nodige country invloeden.
Bij She's My Baby komt regelmatig door het moeras der galmen een echte stem boven drijven.
Een mysterieuze wanHope met een stuurloos klinkend gitaar die de jamruimte niet is ontvlucht.
Soms kijkt de oudere tante Patti Smith liefdevol mee over de schouder, om zich vervolgens op de veranda, zittend in haar schommelstoel weer in haar breiwerk te verdiepen.
Wasted is plattelands blues, zwoegend op het land onder de brandende zon.
Afsluiter So Tonight That I Might See is weer Velvet Underground; muzikaal bijna een kopie van Venus In Furs.
Maar dan wel eentje in de aandrang om alles uit te proberen, en zich rebels op te stellen.
Toch is het huwelijk tussen band en zangeres niet geheel bindend, te vaak lijken ze zich op een andere golflengte te bevinden, waardoor het niet altijd geslaagd over komt, maar zo’n geweldige opener maakt alles goed.
Soms net teveel het gevoel van een haastklus.