Moke - Shorland (2007)
mijn stem
288 stemmen
Nederland
Rock
Label: [PIAS]
-
This Plan (3:41)
-
Last Chance (4:06)
-
Emigration Song (6:00)
-
Here Comes the Summer (3:58)
-
Rule the World (4:42)
-
The Long Way (4:13)
-
We'll Dance (3:29)
-
Only One I Had (3:27)
-
The Song That You Sing (2:50)
-
Bygone (5:06)
-
This Plan [Live at Paradiso] * (3:38)
-
Bygone [Live at Paradiso] * (3:50)
-
Last Chance [Live at Paradiso] * (4:06)
-
Cupar Street Riot [Live at Paradiso] * (5:28)
-
The Song That You Sing [Live at Paradiso] * (5:00)
-
Here Comes the Summer [Live at Paradiso] * (4:58)
-
Cupar Street Riot * (3:54)
-
Heart Without a Home * (4:16)
-
Moke vs Don Diablo - We'll Dance * (4:04)
toon 9 bonustracks
totale tijdsduur:
41:32
(1:20:46)
0
geplaatst: 4 februari 2009, 22:11 uur
Deze plaat weet me toch niet echt te overtuigen. Zolang het catchy blijft (Last Chance, Here Comes the Summer) gaat het prima maar zodra het gaspedaal teruggetrokken wordt weet de band niet te boeien.
2*.
2*.
0
geplaatst: 11 april 2009, 15:17 uur
Moke is een moeilijk geval. Is dit een gewoon een geweldige band die net te vroeg de studio is ingedoken (met iets te weinig écht goed materiaal) of is dit een middelmatige gitaarband met af en toe een sublieme uitschieter?
Getuige de eerste nummers van Shorland opteer ik graag voor het eerste. Het is goed wat Moke laat horen, bij vlagen zelfs erg goed, maar na de daverende openingssalvo's van de eerste twee tracks is de koek plots erg snel op. Jammer. Maar goed, dan zoemt het verrukkelijke This Plan en de al even catchy single Last Chance nog stevig in je kop.
Moke kan de vergelijking met de categorie Snow Patrol en Starsailor moeiteloos doorstaan. Het is duidelijk waren deze heren de mosterd vandaan halen. Want ook U2, Editors, Keane en Muse kijken af en toe voorzichtig om de hoek.
De betere Britpop van het moment lijkt even afkomstig uit Mokum, maar acht nummers verder constateer ik dat die belofte toch niet helemaal wordt ingelost.
Het The Verve-achtige Emigration Song is een iets te lange maar met veel gevoel gebrachte ballad. Bij Here Comes The Summer wordt de magere melodie nog slim gecompenseerd door een batterij vonkende gitaren.
Maar dan hebben we de beste van Shorland eigenlijk al achter de kiezen. Rule The World en The Long Way halen de angel uit de plaat. Het puntige We'll Dance komt te laat om de boel nog aan te jagen.
Een paar songs van pure wereldklasse. Maar helaas slaat de verbazing iets te snel om in verveling. Wordt hopenlijk vervolgd.
Getuige de eerste nummers van Shorland opteer ik graag voor het eerste. Het is goed wat Moke laat horen, bij vlagen zelfs erg goed, maar na de daverende openingssalvo's van de eerste twee tracks is de koek plots erg snel op. Jammer. Maar goed, dan zoemt het verrukkelijke This Plan en de al even catchy single Last Chance nog stevig in je kop.
Moke kan de vergelijking met de categorie Snow Patrol en Starsailor moeiteloos doorstaan. Het is duidelijk waren deze heren de mosterd vandaan halen. Want ook U2, Editors, Keane en Muse kijken af en toe voorzichtig om de hoek.
De betere Britpop van het moment lijkt even afkomstig uit Mokum, maar acht nummers verder constateer ik dat die belofte toch niet helemaal wordt ingelost.
Het The Verve-achtige Emigration Song is een iets te lange maar met veel gevoel gebrachte ballad. Bij Here Comes The Summer wordt de magere melodie nog slim gecompenseerd door een batterij vonkende gitaren.
Maar dan hebben we de beste van Shorland eigenlijk al achter de kiezen. Rule The World en The Long Way halen de angel uit de plaat. Het puntige We'll Dance komt te laat om de boel nog aan te jagen.
Een paar songs van pure wereldklasse. Maar helaas slaat de verbazing iets te snel om in verveling. Wordt hopenlijk vervolgd.
0
geplaatst: 16 mei 2010, 00:45 uur
Vergeef het me.
Die negatieve reacties bij Shorland.
Al tovert Johnny Marr ze bij elk nummer te voorschijn.
Natuurlijk mag Moke trots zijn op die gitaar riff bij Last Change.
Ook This Plan is een prima meezinger.
De Ierse problematiek wordt duidelijk weer gegeven in Here Comes The Summer.
Anton Corbijn is een bewonderaar.
Net als Paul Weller en Karl Lagerfeld.
Toch wel degelijk personen die verstand van zaken hebben.
Hier is de zang nog niet een kopie van die van Ian McCulloch.
Zanger van Echo & The Bunnymen.
Britpop is ook in het thuisland weinig origineel te noemen.
Prima toch dat een Nederlandse band over de grenzen succes boekt.
Helemaal niks mis mee.
Felix Maginn,
Mag ik nu mijn autosleutels terug.
Ik zal het NOOIT meer doen.
Die negatieve reacties bij Shorland.
Al tovert Johnny Marr ze bij elk nummer te voorschijn.
Natuurlijk mag Moke trots zijn op die gitaar riff bij Last Change.
Ook This Plan is een prima meezinger.
De Ierse problematiek wordt duidelijk weer gegeven in Here Comes The Summer.
Anton Corbijn is een bewonderaar.
Net als Paul Weller en Karl Lagerfeld.
Toch wel degelijk personen die verstand van zaken hebben.
Hier is de zang nog niet een kopie van die van Ian McCulloch.
Zanger van Echo & The Bunnymen.
Britpop is ook in het thuisland weinig origineel te noemen.
Prima toch dat een Nederlandse band over de grenzen succes boekt.
Helemaal niks mis mee.
Felix Maginn,
Mag ik nu mijn autosleutels terug.
Ik zal het NOOIT meer doen.
0
geplaatst: 28 november 2013, 20:39 uur
Met ”Shorland” doet Moke een aardige poging om de oude tijden van de Britpop te doen herleven. Ik ben toch niet helemaal overtuigd. De associaties met Paul Weller, Oasis, Blur en andere Britpopiconen ligt er gewoon te dik bovenop. Ik hoor er niet aan af wat nu typisch Moke is. Ook de stem van zanger Felix Maginn ligt me gewoon niet. Ik ga me er na verloop van tijd aan irriteren en komt soms zelfs zeikerig op me over. ”Shorland” is absoluut geen slecht album, begrijp me niet verkeerd. Het is zelfs best een verademing in het Nederlandse muzieklandschap, maar gevoelsmatig vind ik het teveel een naspeel- en/of imitatie oefening van eerder genoemde artiesten. Aardige poging dus, en live best goed te versmaden, maar ”Shorland” komt bij niet verder dan redelijk.
* denotes required fields.