Black Thought - Streams of Thought, Vol. 1 (2018)
mijn stem
56 stemmen
0
geplaatst: 29 maart 2022, 09:49 uur
Hoe meer tijd er verstrijkt hoe meer ik liefhebber aan het worden ben van Black Thought.
Als ik deze meneer in een tracklist als gastartiest zie staan kijk ik uit naar die track want je weet dat de hoofdrapper dan ook met zijn A-game moet komen, dat is sowieso wat Black Thought steeds doet. Na meesterstrofes op het werk van andere artiesten was het ongeveer twee jaar geleden toch tijd voor mij om Streams of Thought, Vol. 1 (en 2) ook eens een kans te geven.
Het concept van de EP is simpel: de woordenkunstenaar rapt vier beats van 9th Wonder (een producer dat ik heel hoog heb zitten) helemaal aan flarden en laat horen waarom de fans al die jaren al aan het wachten waren op solowerk. Enkel het vijfde nummer is niet geproduceerd door 9th Wonder maar door Khrysis, niet dat dit onder moet doen voor de vorige vier tracks hoor.
Ik betrap me er op dat ik veel sneller naar het solowerk van Black Thought teruggrijp dan naar de albums van The Roots.
Persoonlijk vind ik het toch interessant dat hij na meer dan 25 jaar in de industrie te zitten eindelijk besloot een soloprojectje uit te brengen. Volgens mij moest hij zijn artistiek ei kwijt aangezien The Roots al sinds 2009 de huisband is van Jimmy Fallon en sinds 2014 geen album meer uitgebracht hebben. Met de gastbijdrages en dit (en de twee opvolgers) herinnert Black Thought er iedereen wel mooi aan heel wat meer in zijn mars te hebben dan deel uit te maken van een band voor een komiek op televisie.
4*
Als ik deze meneer in een tracklist als gastartiest zie staan kijk ik uit naar die track want je weet dat de hoofdrapper dan ook met zijn A-game moet komen, dat is sowieso wat Black Thought steeds doet. Na meesterstrofes op het werk van andere artiesten was het ongeveer twee jaar geleden toch tijd voor mij om Streams of Thought, Vol. 1 (en 2) ook eens een kans te geven.
Het concept van de EP is simpel: de woordenkunstenaar rapt vier beats van 9th Wonder (een producer dat ik heel hoog heb zitten) helemaal aan flarden en laat horen waarom de fans al die jaren al aan het wachten waren op solowerk. Enkel het vijfde nummer is niet geproduceerd door 9th Wonder maar door Khrysis, niet dat dit onder moet doen voor de vorige vier tracks hoor.
Ik betrap me er op dat ik veel sneller naar het solowerk van Black Thought teruggrijp dan naar de albums van The Roots.
Persoonlijk vind ik het toch interessant dat hij na meer dan 25 jaar in de industrie te zitten eindelijk besloot een soloprojectje uit te brengen. Volgens mij moest hij zijn artistiek ei kwijt aangezien The Roots al sinds 2009 de huisband is van Jimmy Fallon en sinds 2014 geen album meer uitgebracht hebben. Met de gastbijdrages en dit (en de twee opvolgers) herinnert Black Thought er iedereen wel mooi aan heel wat meer in zijn mars te hebben dan deel uit te maken van een band voor een komiek op televisie.
4*
* denotes required fields.
* denotes required fields.