Wild Nothing - Indigo (2018)

Eerste single; Wild Nothing // Letting Go (Official Audio) - YouTube

De eerste single "Letting Go" valt me ietwat tegen.

Tweede single; Wild Nothing // Partners In Motion (Official Audio) - YouTube

Derde single : Wild Nothing // Shallow Water (Official Audio) - YouTube

Gaat dat wel goed komen zo? 3 voortkabbelende songs die vooruit gestuurd worden.
Krijg de indruk dat alle singles van Life of pauze van 2 jaar her, veel beluister waardiger waren.

Leuk, liedjes van bovengemiddeld indieniveau, maar ook een beetje zielloos; alsof de plaat nooit echt meer wordt dan een eighties-rehash. De zwakte zit vooral in de teksten; geforceerd gevat en daardoor dus allebehalve gevat - die nare Alex Turner heeft hetzelfde probleem.

Dit album is stukken beter dan het vorige. Dat was een minpuntje in z'n carriere.

Lijkt wel zo'n jaren '80 hoes à la Foreigner ofzo

Ik vind 'm geweldig.

Ik vind 'm afschuwelijk.

Canyon On Fire LEKKERRRRRR

Zielloos en eigthies-rehash, daarmee sla je de spijker op zijn kop. Alleen vind ik de liedjes helemaal niet van bovengemiddeld indieniveau (iets anders dan gewoon niveau? ) en daardoor gaat het bij mij het ene oor in en het andere oor uit. De singles doen mij helemaal niks helaas, terwijl ik wel een fan ben van de 80s sound.

Wat ik gemiddeld aan indiepop - in de smaken pop, americana en eightiesrevival - hoor is 'ene oor in, andere oor uit'. Ik hoor vaak nauwelijks hooks, memorabele melodieën of nummers die blijven hangen. Nieuwe Junita Stein? Leuke plaat, maar na vijf keer luisteren kan ik nog steeds geen nummer neurieën nadat de plaat is afgelopen. Het lijkt wel alsof veel muzikanten in de indiepophoek zo bang zijn voor het pop-gedeelte dat ze het liefst zo weinig memorabel mogelijke muziek maken.

Mooie muziek is toch hoop ik meer dan nummers die je kan meeneurieën? Je hebt gelijk dat het erg fijn is als er hooks en memorabele melodieën in muziek zitten, wat mij betreft in ieder geval erg belangrijk. Maar of ik het mee kan neuriën is daar voor mij geen graadmeter in. Wat jij als voorbeeld noemt lijkt mij dan ook eerder een gebrek aan variatie tussen de nummers (op het album van Juanita Stein) of gewoon matige songwriting. Popmuziek heeft vaak ontzettend opvallende hooks en melodieën, maar dan ligt het er vaak zo dik op, dat het mij ook snel weer gaat vervelen. De afgelopen dagen heb ik bijvoorbeeld veel naar 2 nummers van Troye Sivan's nieuwe album geluisterd. Maar ik weet 99% zeker dat ik het over een paar weken weer vergeten ben. Als de hook of melodie een klein beetje onder de oppervlakte ligt, is de houdbaarheid vaak veel beter in mijn ervaring. Je hebt denk ik wel gelijk dat sommige indiemuzikanten bang zijn om iets te lekker in het gehoor liggend te maken, dan slaat het weer door de andere kant op.

Mausie: dat over het neurieën was bij wijze van spreken. Maar zo te zien zijn we het voor de rest eens.

Oei nee, wat een snoozefest deze. Een album van het kaliber Gemini had ik ook niet verwacht, maar dat Indigo zelfs het solide 3.5-sterrenniveau van Nocturne en Life of Pause niet haalt, is toch best teleurstellend.

Ik hoor toch best een paar nummers dat zo op Life Of Pause kan. Canyon On Fire bijvoorbeeld. Top nummer maar ben blij dat het op dit album staat dan zijn vorige want dat vind ik juist het minste van deze groep. Oke Nocturne kan niet geëvenaard worden!

Goed verwoord dit; vooral bij deze band is wat je schrijft echt schrijnend. Telkens ik een nieuwe Wild Nothing luister heb ik het gevoel dat ze op die manier elke drie maand een nieuw album kunnen releasen. Hooks en saillante melodieën zijn een probleem voor deze band en bij uitbreiding voor wel meer Indiepop bands. Zelfs een grote band als The War On Drugs lijdt aan dit euvel. Jammer, de zeldzame keren dat het wel lukt (denk aan Paradise) hoor je de potentie. Nogal wat catchy muziek klinkt hopeloos glad of irritant en nogal wat muziek met een boeiende sound mist hooks. Het is niet anders.

Gewoon een aardig plaatje met een sterk jaren 80 feel. Wheel of misfortune doet me wel erg veel denken aan Prefab Sprout. De originaliteit prijs winnen ze niet met dit album.