Laure Briard - Coração Louco (2018)

De Française Laure Briard zingt op deze EP in het Portugees en doet dan meteen denken aan Lio Canta Caymmi (2018) alleen dat is een homage aan de Braziliaanse singer-songwriter Caymmi in traditioneel Folky uitvoeringen, terwijl Laure kiest voor het experiment.

Tropische elementen uit Brazilië in combinatie met Psychedelica, hiervan is Numa Fria Noite nog het meest experimentele met verdronken klanken in wolken van galm, gesproken teksten waar af en toe een koortje doorheen prikt. Denk dan aan Jenny Hval. De eerste beluistering valt goed en is een welkome afwisseling op de vele Franse acts die de afgelopen maanden iets uitbrachten.

Janela (raam) en Cravado (bevestigd / vastgenageld) zijn op single verschenen. De meest toegankelijke nummers van het album. Cravado lijkt nog het meest op een wat zweverige Samba met wat apart vervormde klanken waarvan ik de bron niet kan herkennen (welk instrument er gebruikt wordt).

Het is soms beter om woorden, uit het Portugees, niet te vertalen om zo de mysterie rondom een nummer in stand te houden. Maar soms verhoogt het ook het mysterie al dan niet omdat je niet zeker weet of de juiste vertaling is gekozen.