Creux Lies - The Hearth (2018)

"For fans of Drab Majesty, Soft Kill, Ritual Howls, Clan Of Xymox, The Chameleons, and The Cure" lees ik op de bandcamp pagina van Creux Lies. En daar kun je met gemak nog wel wat namen achter plakken. De zang vind ik her en der wel wat vermoeiend of liever geforceerd klinken, alsof de zanger iets teveel op Robert Smith wil lijken. Verder een prima plaat! Voorlopig 3.5*

Weliswaar zijn de invloeden van The Cure duidelijk, maar een copycat is dit zeker niet. Ze maken een heel ander soort nummers. En wat Alicia zegt hoor ik ook duidelijk en dan met name door de zang. Die klinkt gewoon zo enorm als Opposition, dat dit zomaar een nieuw Opposition album had kunnen zijn. Al klinkt dit over het algemeen wat elektronischer door het veelvuldige synth gebruik. Bij een nummer als The Unclasping zou je zweren dat je naar een herboren versie van Opposition luistert. Ik ervaar dat eigenlijk als behoorlijk positief.

Al met al kan ik na enkele luisterbeurten concluderen dat ik het best een prettig album vind. Al grijpt het terug op het oude bekende genre is het nergens een kloon van (nee, ook niet van Opposition) en ook geen zoveelste Interpol lookalike. Eigenlijk gewoon een prima new wave / post-punk plaat met een redelijke old school sound.