Bob Moses - Battle Lines (2018)

Naast Heaven Only Knows is nu net ook Battle Lines gepubliceerd. Het klinkt tot nu toe echt tof, en de groep lijkt de sound van hun eerste album Days Gone By door te zetten. Op dezelfde dag komt trouwens ook het nieuwe album van Jungle uit. Dat wordt een topdag!

Benieuwd! Eerste plaatje veel geluisterd.

Vind met name battle lines wel een beetje zoutloos eigenlijk.. Hoe dan ook wel benieuwd naar de rest van dit album, vorige vond ik goed te pruimen ondanks de gelikte sound.

Ik weet niet waar jullie Battle Lines beluisteren, maar op Spotify staan alleen de singles Enough to Believe, Back Down en Heaven Only Knows. Hiervan vind ik alleen laatstgenoemde een iets mindere broeder. Voor de rest heb ik heel veel vertrouwen in opnieuw een topalbum. Kaartjes voor Paradiso zijn in ieder geval al in de pocket.

Waarschuwing: voor Nothing but You heb je toch echt wel een kotsbakje nodig. Wat een overdreven gelikt nummer zeg. Bah!

Een herhaling van zetten. Lang niet zo sterk als de vorige. Toch staan er paar lekker klinkende nummers op. Erg wisselvallend dus.

Van het spannende en broeierige wat de vorige plaat nog enigszins in zich had is hier weinig meer terug te horen helaas. In plaats daarvan dik aangezette inwisselbare popmuziek met een hoog zeikgehalte. Enorme tegenvaller voor mij.

Dit album klinkt veel minder donker en mysterieus dan dat de hoes doet vermoeden. Ik mis bij de meeste nummers ook dat gelaagde geluid dat het debuut wel had; de meeste nummers doen zich nogal vlak aan. Het lijkt alsof ze het idee hadden om voor dit album een commerciëlere weg in te slaan, wat niet helemaal goed uitpakt. Op zich geen slecht album, en zeker "Eye for an Eye" is de moeite waard om te beluisteren, maar in vergelijking met "Days Gone By" is dit een tegenvaller.

Helemaal eens. Zette het album op en heb eigenlijk quasi elke track halverwege geskipt omdat het zo saai & glad klonk

Poeh zeg, wat een miskleun is dit geworden. Wat hierboven al meerdere malen wordt aangegeven, het is veel te glad. Het debuut was idd spannend en broeierig en dat ontbreekt hier totaal. Ook daarop klonk het regelmatig wel erg gelikt, maar door de sfeer stoorde dat op de meeste tracks niet. De tracks die deze nieuwe worp nog enigzins redden hebben dat sfeertje wel, die klinken meer in het verlengde van het debuut. Heaven Only Knows, Back Down en Enough to Believe (wat een heerlijke beat/ritme!) gaan dus de playlist in. De rest van het album maar snel vergeten.

Ik sluit me aan bij de meerderheid. Doet soms denken aan de electronische popgroep "Bazart" en dit is echt geen compliment.

Hmmm als ik bovenstaande zo lees moet ik het debuut vooral nog eens even opsnorren. Ik vind deze tweede namelijk een heerlijk warm bad met fraaie liedjes. Vooral de openingsworp van drie mag er zijn! Dat het glad is kan ik beamen, maar ik vind dat hier geen probleem.

Pak die eerste plaat er zeker bij, Pinsnider. Zit namelijk echt veel beter in elkaar dan deze tweede gooi. Als je het wat dansbaarder wil, kan je ook All in All proberen. Hele fijne 'verzamel'plaat met wat langgesponnere nummers.

Merci

Ik sluit me wel bij Pinsnider aan.
Soms is gelikt helemaal niet erg, en dit album is daar voor mij een voorbeeld van. Ik snap de kritiek als je dit met Days Gone By vergelijkt en het is ook wel heel erg anders. Die broeierige, duistere kant die daarop heerste ontbreekt hier vrijwel volkomen.
Waar dit album echter wel sterk in is: de hooks. Elk nummer heeft iets wat het voor mij zeer de moeite waard maakt, en voor mij raken sommige tracks ook qua emotie wel de juiste snaar.
Dus ja, de vergelijking met de voorganger gaat grotendeels mank, ik mag ze beide graag horen. Maar deze is ook voor mij een zeer prettige luisterervaring. Mijn favorieten zijn Enough to Believe, The Only Thing We Know en Eye for an Eye. Maar de andere doen er niet veel voor onder.