Disturbed - Evolution (2018)

Zanger David Draiman geeft aan dat dit het 'black album' van Disturbed is. Ik zou eerder zeggen dat het de 'load' uit de reeks is. Het probleem ligt niet slechts bij de vier (!) dweperige ballads die de plaat rijk is, nee, ook met de rest van het songmateriaal is wel het één en ander mis. De songs zijn log en leunen flink op galmende meezing-refreinen, waardoor de stootkracht van veel tracks erbij inschiet. Opener Are You Ready is eigenlijk nog de beste track, terwijl die toch weinig origineel is en behoorlijk 'leent' uit eerder werk. De bonustracks kunnen er dan wel mee door; vooral This Venom is goed. Hopelijk evolueert de band op een volgend album weer in de goede richting.

Wat mij vooral tegenvalt is de opzichtige poging om een, op alle fronten, ‘stadion vriendelijk’ album te maken. Het monster is van de hoes, dat zou een potentiële doelgroep uit kunnen sluiten, de bandnaam is in een vriendelijker lettertype geschreven, past beter op de meer niet-metal georiënteerde festivals. Over de muziek heb ik nog weinig mening, heb hem pas één keer gehoord. De eerste indruk is dat ook de muziek een stuk radiovriendelijker is dan voorheen maar ik vind het zo op het eerste gehoor niet slecht, net als ‘black-album’ trouwens.

Dit is verdorie een lange zit zeg 14 nummers en niet 1 memorabel. zoals al door anderen gememoreerd is dit vooral radiovriendelijke rock. werkelijk alle scherpe randjes zijn weg gevijld en wat overblijft is wat mij betreft een veel te slappe hap. volgende keer graag weer wat meer agressie.