KT Tunstall - WAX (2018)

Nog geen berichten op dit album? Ze is ook wat in de vergetelheid geraakt. Jammer want deze plaat is voor mij een aangename verrassing. Op zich ligt het qua sound en productie in het verlengde van KIN, maar dat album pakte mij een stuk minder dan dit album. Waar dat hem nou precies in zit is moeilijk uit leggen; zal de vorige nog eens luisteren, mogelijk valt daar ook het kwartje. Dit is in ieder geval een fijn album voor mij. Voorlopig 4.0*

En daar ben ik snel uit. Het vorige album is voor mij wat gekunseld/gemaakt. Veel productie met als doel stijl verandering. Dat werkte en werkt niet voor mij. Dit album is imo veel volwassener. Ze heeft de nieuwe sound als het ware meer eigen gemaakt. Jammer dat hier zo weinig aandacht voor is.

Omdat ik oproep van Zwaagje graag serieus neem, heb ik de plaat vandaag maar eens opgezet.

Mijn vertrekpunt als ik naar KT Tunstall luister is uiteraard de megahit Suddenly I See. Een verschrikkelijk catchy popnummertje wat aan alle wetten van een goed popnummer voldoet: lengte, opbouw en hook. Meesterwerkje. Vanzelfsprekend heeft KT hierna geprobeerd om een blijvend succes te zijn, maar dit is voor zover ik kan overzien alleen redelijk gelukt in het Verenigd Koninkrijk. Echter, inmiddels 43 en met een discografie van al 6 albums, inclusief deze, mag er inmiddels wel gesproken worden van enige staat van dienst.

Nog één klein Wiki-wist-je-dat-je voordat ik naar de plaat gaat - KT Tunstall is het kind van een 'exotic dancer' uit Hong Kong, die in Schotland woonde met haar Ierse vader. Omdat zij niet voor KT konden zorgen, is ze na 18 dagen afgestaan ter adoptie aan de ouders die haar haar achternaam hebben gegeven. Genoeg voer voor een artiest om liedjes over te schrijven zou ik zeggen.

Toch is het allemaal wel erg dunnetjes wat op deze plaat staat. De twee openingsnummer zijn een poging om pittig te openen, maar blijven niet plakken. Een eenvoudige melodie en vrij vlakke teksten (vergeef me, 'I'm just a human being') zijn niet voldoende om te overtuigen. Rockballad The River is eigenlijk pas het eerste nummer wat een onderscheidend is van mainstream, al is de constante aanwezigheid van achtergrondkoortjes wel wat vervelend. The Healer (Redux) is een prima nummer, al snap ik niet waarom het niet écht los gaat. Het onopvallende Dark Side of Me had zo op een oude plaat van Taylor Swift gekund qua tekst. Het meest persoonlijke nummer is waarschijnlijk The Night That Bowie Died. Lorde schreef er eerder al een liedje over en Tunstall maakt er een op haar manier een mooi eerbetoon van.

Dit laatste album van KT Tunstall is niet verkeerd. Popmuziek met een rockrandje. Eigenlijk precies wat men verwacht te kopen bij deze hoes. Toch staan er veel te weinig songs op die echt beklijven.

3,0*

Overigens is eerder in 2018 ook een EP'tje verschenen met livetracks. Die is echt het beluisteren waard!

Sinds de release-lawine momentum verloor in december, eindelijk eens tijd om wat albums die voorbij schoten nader te onderzoeken.

Ben nooit zo'n fan van KT Tunstall geweest maar de eerste 4 nummers van dit album vallen goed met name The Mountain.

Herkenbaar voor mij. Drastic Fantastic vind ik haar beste album. De rest kan mij maar matig boeien. De koerswijziging op KIN vond ik dapper, maar beklijft niet. Op dit album vallen de puzzelstukjes voor mij precies op hun plek.

Ook Tiny Love is een fijn ingetogen afsluiter.

Vergeet niet te stemmen hè??

Zwaagje tot nu toe alleen wat losse nummers geluisterd maar nog niet alles.