The Cult - The Cult (1994)

Dit is de laatste keer dat The Cult heeft geprobeerd zijn sound te vernieuwen. Dit album had al een voorproefje met de non-album single The Witch. Dat is zo'n 'love it or hate it' nummer.

Na dit album zijn ze alleen maar meer van hetzelfde gaan doen en ben ik een beetje afgehaakt.

The Witch was toch wel weer een lekker opwindend nummer destijds. Ik moest ook wel even wennen aan de nieuwe stijl, was met de bassist van The Mission als ik het mij goed herinner. Het is wat een tussenin album, staat los van het oude en het nieuwere werk maar heeft zeker zijn eigen charme. The Saints Are Down klinkt nog steeds erg lekker.

Bij herbeluistering toch niet zo goed als ik eerder dacht te horen. Van 4.0 naar 3.0 derhalve.

Mooi om te zien hoe mensen zo verschillend op een album reageren, ja ik geef toe, ik ben wel bevooroordeelt als het over the cult gaat, maar dit album luister ik heel anders dan bv. love of sonic temple.
Maar als ik Ian en Bill samen hoor wordt ik nog steeds heel enthousiast en dat al meer dan 40 jaar !!
Ik kan dan al hun albums goed pruimen, maar heb nog wel steeds de meeste liefde voor .....LOVE !!❤❤

Met een Cult-marathon bezig. Soms komt een mens tot nieuwe inzichten. Niet bij Ceremony, die plaat vind ik precies nog slechter dan voordien, strontvervelend vooral.. maar deze The Cult is een echte herontdekking!

Wow... Wat een meesterlijk plaatje eigenlijk. Funky riffs nog aan toe zeg ....
Ik doe er een vol punt bij: dus opwaardering naar 4 punten !

Ugh, ik heb gezegd !

Het album opent meteen ook heerlijk. ‘Gone’ is imo echt zo’n smerige Cult classic…