Jacco Gardner - Somnium (2018)

Volva is kort en volledig instrumentaal, maar man: wat lekker!

De plaat is volledig instrumentaal. Ik ben daar wel blij mee, want de vocalen zijn nooit zo'n enorm toegevoegde waarde geweest. Het mooiste nummer van Hypnophobia vond ik Before the Dawn en dat was een instrumentale track. Benieuwd naar het album!

Op de website van Paradiso staat dat de bijzondere presentatie van dit album zal plaatsvinden in het planetarium van Artis (Amsterdam) als begeleiden muziek voor "virtual reality kunstinstallatie Volverium".

Een soort van score dus en dan is het goed te begrijpen dat dit instrumentaal is.

De tweede single Levania is wat energieker en bevalt meer dan de eerste single Volva

Levania [OFFICIAL AUDIO] - YouTube

lol dacht dat ik per ongeluk de instrumentale versie had gedownload.

Integrale uitvoering (dolby surround) tijdens Le Guess Who? gezien paar weken terug.
It all comes back to me now tijdens het beluisteren van deze plaat.
Heerlijk rustgevend.

Ik zag de albumpresentatie in het planetarium in Artis.
Kocht meteen het album op rood vinyl.
Krautrock met Vengelis gemengd, Tel daarbij de barokke riedeltjes van Jacco en je komt n de buurt van het geluid van deze plaat.
Soms is dat erg lekker. Psychedelisch wordt het amper, hetgeen ik een gemis vindt.
Een zeventje ( drie en halve ster dus )

Fijn album weer, het ontbreken van vocalen is nergens een gemis. Past Navigator springt eruit, wat een nummer(tje)!

Bij vlagen heel aardig, maar over de hele linie niet memorabel. Het weglakken van de zang levert bij mij geen bonuspunten op.

De twee singles en Pas Navigator zijn heel fijn, maar de rest van het album is wat mij betreft te saai.

Wat mij betreft kan dit album zich toch zeker meten met zijn twee voorgangers. In eerste instantie vond ik het allemaal niet zo denderend en mocht het allemaal wat psychedelischer, maar na een flink aantal luisterbeurten blijken alle nummers bij te dragen aan het geheel. Het gebrek aan zang is uiteindelijk geen gemis. Door het constant hoge niveau is het wel ietwat lastig om twee favoriete tracks te kiezen: momenteel zijn dat Levania en Eclipse, en zo lijkt de eerste puntige helft toch iets sterker dan het dromerige tweede deel.

Wat een fijne plaat blijft dit toch. Wat mij betreft Jacco's beste, al is deze - door het ontbreken van de zang - wat andersoortiger dan zijn voorgaande twee albums. Het instrumentale karakter maakt het niet experimenteel, de plaat is gemakkelijk luisterbaar van A tot Z. Ik ben benieuwd welke richting hij bij zijn volgende plaat kiest. Zijn Bruxas tussendoortje deed - mede door de inwisselbaarheid - weinig stof opwaaien en is in geen enkel 2021 jaarlijstje terug te vinden.