Douwe Bob - The Shape I'm In (2018)

Over exact een maand komt het album uit, maar de promotiemolen draait op volle toeren. Zo is Douwe te horen bij verschillende radiostations en was hij gisteren te gast bij DWDD. Centraal hierbij staat zijn nieuwe single Shine.

Wat opvalt is dat ondank de totaal nieuwe sound deze wel direct vertrouwd klinkt. Evenredig aan zijn muziekstijl is ook zijn voorkomen wat veranderd. Maar hoe de verpakking ook is, feit is dat Douwe Bob gezegend is met een gouden strot. Ik juich het daarnaast toe dat hij een jong publiek trekt die zo kennismaken met serieuze(re) muziek, die veelal ook gewaardeerd wordt door het wat oudere publiek.

Betreft Shine kan ik kort zijn. Een pakkend nummer met een intro die direct aan de muziek van serie Stranger Things doet denken. Enige minpunt is het repetitieve slotakkoord, wat een hoop 'ge-Shine' bevat. Nu bevat het album geen nummer van vijf minuten of langer, maar op deze manier kunnen songs met gemak dertig seconden korter. Het is kritiek dat ik bijvoorbeeld ook heb op het nieuwe album van Jett Rebel.

Smaakt naar meer deze eerste kennismaking, kom maar op met dat album!

Lekker bezig hoor Douwe. Gewoon een prima album met een aantal zeer sterke songs. Ik ga deze nog wel even luisteren. Voor nu zijn The Shape I'm In, Queen of Hearts en I Do the favoriet.

I Do is wel echt een ongekende schoonheid zeg, goeiemorgen!

Natuurlijk kende ik Douwe Bob nog van zijn deelname aan het Songfestival in 2016. Ik vond dat hij dat destijds verdienstelijk deed en Slow Down was een fijn nummer. Na het horen van het aanstekelijke Consider, een nummer dat wat mij betreft kan doorgaan voor het perfecte 'feelgood nummer', maar eens besloten een heel album van hem te luisteren.

Ik heb het album twee keer volledig beluisterd en vind het een erg aangename zit. Ondanks dat het album zeker uitschieters heeft, wil het nergens echt inzakken. Nummers als Out on the Road, Let You Go en afsluiter I'll Be Here zijn liedjes die niet meteen willen beklijven, maar zijn toch allerminst vervelend te noemen wanneer ik ze hoor langskomen. Mijn absolute favorieten zijn het schitterende I Do en (nog steeds) Consider, maar ook Shine, The Shape I'm In, Make Believe en Velvet Generation zijn nummers die ik nog wel eens vaker tussendoor zal draaien. Het klinkt allemaal heel lekker. Ook zo'n synthesizer op bijvoorbeeld Shine past gewoon heel goed bij dat nummer.

Ik twijfelde even tussen twee cijfers, omdat er nergens écht een 'wow-moment' voorbij komt, maar ik geef het album het voordeel van die twijfel vanwege de afwezigheid van een vervelend nummer. De nummers liggen vaak nogal in het verlengde van elkaar, maar dat zorgt er tegelijkertijd wel voor dat het daadwerkelijk aanvoelt als een album en niet als een verzameling bijeengeraapte nummers. Ik houd wel van de sound van Douwe. Hij heeft een erg aangename stem. Mogelijk dat ik zijn eerdere werk in de toekomst ook eens opzoek.

4*

Fijn album, dat ik graag op de draaitafel leg. Heeft voor vinyl de perfecte speelduur en llinkt watm. De beste man heeft zijn sound iets verlegd en daar is niets mis mee. En genoeg variatie in de nummers.