Buggles - Adventures in Modern Recording (1981)

ben je nou je eigen berichten aan het becommentariëren ?

9,99 bij een andere, hier op musicmeter bekende, internetaanbieder. Waarschijnlijk vandaag of morgen 8,49. Ik noem verder geen namen, het is alleen een tip.

Ik heb ook geen aandelen in die zaak (maar over gratis cd's is altijd te onderhandelen)

Ja, da's toch niet zo raar? Ik meld eerst, op 25-01, dat ie 10,99 zou gaan kosten en later, 17-02, blijkt ie bij die verkoper 14,99 te zijn. Toch niet vreemd dat ik daar melding van maak? Of wel soms?

Zouden de Buggles bij de start van de opnames van Adventures in Modern Recording al geweten hebben dat ze geen deel meer uitmaakten van Yes, na die ene cd Drama?

Gedacht hebben, we gaan gewoon verder als Buggles en al die alternatieve symfonische critici kunnen wat ons betreft de boom in?

Ik moet erkennen, dat de muziek van de Buggles (en ze hebben maar twee cd's gemaakt, deze en The Plastic age) eigenlijk nauwelijks inpasbaar is, in de wereld van Tales of topographic oceans of Close to the edge.

Het is een mix van synths, ijl stemgeluid en rock, gecombineerd met een ijzersterke productie van Trevor Horn, op Amerikaanse leest geschoeid.
Maar de muziek neigt eerder naar de beroemde groepen uit de synth/electronica hoek van die tijd dan naar symfonische rock.

Hun, waarschijnlijk inmiddels ex-, collega's als Chris Squire en Steve Howe zullen waarschijnlijk dan ook enigszins wit wegtrekken bij de hier gekozen muziekstijl.

Het verschil is natuurlijk direct te horen in de twee versies van het nummer Into the lens (I am a camera maar dan door Yes) en de hernieuwde versie van The Buggles op Adventures in Modern recording.

Maar weet je, ik vind die verschillen eigenlijk helemaal niet erg. The Buggles hebben van zichzelf onmiskenbare kwaliteiten en ik vind het uiteindelijk jammer dat ze uit elkaar zijn gegaan en uitgewaaierd naar de productie-kant en de progrock van een groep als Asia.

Adventures in Modern Recording (die ik pas deze week voor het eerst in mijn leven hoorde, was niet normaal te krijgen!) is toch wel degelijk een verrijking van alle ooit uitgebracht cd's, ook al zijn niet alle nummers even schokkend.

De digitaal geremixte uitgave en de uitgebreide aanvulling (zie boven) is een sterk aan te raden kleinood, eindelijk een broertje voor The Plastic age in de kast!

Eén van de aardigste cd's van eh...........2010?

Heerlijk om na bijna 30 jaar toch nog "nieuwe" nummers van The Buggles te horen!
Dankzij de nieuwe extra tracks verhoog ik mijn score naar de maximale 5!

Reeds eerder melding gemaakt van de zeer moeilijk te vinden Buggles cd. Gelukkig heb ik al jaren de Japanse cd in de kast staan.
Tot mijn grote schrik zie ik dat er maar lieft 10 nieuwe nummers op staan... Moet ik deze dan toch nog gaan bestellen?
De reguliere cd/lp is dan ook een typisch jaren tachtig geluid met een overdosis aan keyboards -maar dan zeer acceptabel dankzij T. Horn-. Er staan m.i. dan ook echte uitschieters op zoals: de singles
Beatnik, I'm a camera en natuurlijk Lenny. Maar ook het geweldige Inner City en Rainbow Warrior.

Voor mij een 3-sterren cd, misschien na beluistering van de maar liefst 10 extra nummers een 4 sterren cd?

Deze gaat absoluut aangeschaft worden, een van de laatste bijna onvindbare albums op CD. Echt zwaar belachelijk dat ze nu pas met een normale cd-uitgave komen, ik bedoel, na bijna 30 jaar! Maar hij is er tenminste!

Heb hier zelf alleen de eerste 11 nummers op mp3 en die me ontzettend goed bevallen. Heerlijke eigenzinnige muziek uit begin jaren 80 waar ik geen genoeg van kan krijgen met als hoogtepunt toch wel I am a Camera

I Am A Camera is een geweldig nummer. De reden waarom ik jaren gezocht heb naar dit album. Had er alleen niet die absurde prijzen voor over. Je zou toch tig euro hebben weggetikt zeg voor zo'n exemplaar.

Voor ware fanaten is I am a camera ook te vinden op de Yes cd Drama. Daar heet het nummer Into the lens. De uitvoering is echter ook van de hand van de Buggles, die in 1980 eventjes lid waren van Yes.

Inderdaad onbegrijpelijk dat het zolang heeft geduurd voordat deze cd eindelijk is verschenen. Het cd-tijdperk is bijna voorbij...

Dat heb ik! Maar ik heb hem dan ook al jaren op CD, en dus ook al jaren van kunnen genieten!

Die Yes-versie is echt totaal anders de de Buggles-versie. Een wereld van verschil.

Nog voorkeur, voor de ene of de andere versie?

Lijkt me duidelijk: The Buggles

De re-master klinkt geweldig !!

Zoveel verschil is er niet tussen de Yes versie en de Buggles versie. Maar als ik dan toch "een camera" moet kiezen, doe die van Yes dan maar.

Ik zag indertijd de japanse persing bij Hemmes in Groningen liggen voor heel veel geld en had dat er niet voor over ook al vond (en vind) ik dit een geweldig album. Een korte zoektocht bij de lokale 2de hands zaak leverde al gauw een tikvrije elpee op voor 2,50 gulden. Daarmee redde ik mij in de veronderstelling dat de cd wel heruitgebracht zou worden. Dat dit pas in 2010 zou zijn?....

Nou ja, de bestelling via Amazon UK is nu onderweg (samen met wat dvd's en Face the Music remastered van ELO én, oei oei oei, een spotgoedkope verzamelaar van Mud.. ).

And she walked in looking like dynamite! Maar da's weer een ander verhaal.

Musician: Ik ga voor de lange versie van Yes. Omdat deze muzikaler en complexer is. Als ik de keuze zou moeten hebben tussen de single versie van Yes of The Buggles, dan ga ik voor de Buggles.
Tja...zo complex kan muziek zijn.
PS: Ik heb zelfs de vinyl-single nog van Yes.

Ik ook, met op de b-kant een 6.30 minuten versie van Does it really happen!

Al eerder gezegd: The Buggles hebben officieel maar 2 studio cd's uitgebracht, wie nóg een gezamenlijk werk van het duo wil hebben zal de cd Drama van Yes moeten aanschaffen (zie aldaar op musicmeter). Daar is overigens een goede, digitaal geremasterde versie van.

Ik ook.

Ik heb hem binnen en hij is net zo leuk als dat ik me kon herinneren. I Am a Camera is nog steeds een prachtnummer maar er staan meer prima songs op. Wat me bij de hernieuwde kennismaking wel duidelijk wordt is dat dit muziek is die je destijds al leuk gevonden moet hebben. Ik kan me niet voorstellen dat de nieuwe lichting muziekliefhebbers de tamelijk gedateerde sound trekt. Nou ja, whatever, ik ben er blij mee.

Vind je het echt gedateerd klinken?
Ik vind dat namelijk nogal meevallen. Maar ik moet dan ook erkennen, dat tóen, in 1981 of 1979 eigenlijk bij hun eerste cd, The Buggles juist voorloper waren van de meer electronische/synthesizer sound die pas een paar jaar later door andere groepen over de hele wereld succesvol werd gemaakt.

Maar misschien is het inderdaad echt gedateerd en luister ik te weinig naar nieuwe groepen om dat verschil te kunnen constateren.

Ik hoor maar weinig mensen iets zeggen over het nummer Beatnik, die had van mij ook wel op single uitgebracht mogen worden, erg sterk nummer

Zodra ik deze cd uit mijn geboortejaar ergens zie liggen, neem ik hem mee. Maar ik heb dan ook een buitengewoon gedateerde muzieksmaak natuurlijk...

hij komt eind maart 2010 geremasterd met bonustracks opnieuw uit, dus in dat opzicht...

Als je nou even de bovenstaande berichten had gelezen had je geweten dat ie inmiddels weer uit is.

Geweldig dat dit album heruitgebracht is,ik was er heel lang op zoek naar.
Heb hem besteld en over een paar dagen kan ik hem eindelijk grijs gaan draaien.

Vigil is dan ook lid van het Simplistisch verbond..

Hallo Muziekfreak:

In mijn recensie schrijf ik dat Beatnik ook een single is geweest.
Beatnik = single geweest (wel op vinyl natuurlijk).

Samen met Simple Minds (New Gold Dream) het beste uit mijn cd collectie