And Also the Trees - Farewell to the Shade (1989)

En ondanks alle mooie lovende stukken is dat aantal een jaar later precies gelijk. Ik zal er binnenkort verandering in brengen, ben hem nu voor het eerst aan het luisteren, nadat ik al gegrepen was door Green Is The Sea.

Hm, lastig. Dit is absoluut een viersterrenplaat, maar ik vind Green Is The Sea voorlopig nóg beter. Enfin, dan zal ik de laatstgenoemde maar een halfje verhogen .

Via decorate decorate (cd van het jaar tot nu toe ) hier beland ( tip azra) en moet zeggen na 1 x luisteren Prachtig, stemmen volgt later.

@duvelboy : betekent dit dat ik je ook nog bij A Moment in Time ga tegenkomen ?

zeer zeker, is hieraan het binnenlopen

toch een dikke 4,5 voor farewell van AATT.

mvg

db

Muzikaal is dit dik in orde maar de stem van deze zanger kan me niet overtuigen.
Cat Stevens Lady d'Arbanville vind ik het minste nummer.

Ik heb nu de LP, kom ik er achter dat de laatste 2 nummers daar niet op staan.

Klopt, dat zijn bonustracks die nog niet zijn aangevinkt. Je mist er niet veel aan.

Ik ken ze wel want kende deze plaat eerst van cd (zie mijn recensie hiervoor). Het album is uit het cd-tijdperk dus ik weet niet of je van bonustracks moet spreken of van weggelaten tracks bij de vinyluitvoering (net als bijv. bij Disintegration van The Cure). Overigens vind ik die nummers nog niet zo slecht.

The Harp vind ik een mooie instrumental en Anchor Yard vind ik eigenlijk ook best mooi, heeft iets beklemmends, wanhopigs en laat je verloren achter als je hem als afsluiter hoort. Na dat nummer is het ook heel lekker om direct weer Prince Rupert te draaien. (staat ook al in mijn recensie)

Tekstueel gezien is dit het beste AATT album, tenminste in mijn beleving. De teksten zijn werkelijk prachtig met oud Engelse beeldvorming van verlaten huizen en straten en het mijmeren over verloren tijden. Alles klopt hier, de muzikale omlijsting past perfect bij de fraaie teksten en dompelen de luisteraar onder in een bijzondere wereld, de wereld van AATT. Een klassieker van de bovenste plank.

The street organ plays
Its blithe tune through the town
Winding down the alleys with the yellow leaves
It meanders down bleak avenues
Where the copper-green monuments stare
At nothing...