1
Maartenn (crew)
geplaatst: 12 oktober 2018, 15:15 uur
Usher, je hoorde hem vaak op de radio eind jaren '90, begin '00. Ik moet zeggen dat het mij volledig was ontgaan dat de beste man nog actief is. Toch is er een nieuwe plaat en onder het mom van het breed houden van de muzikale horizon (ik heb niet zoveel met R&B), ben ik dit maar eens gaan luisteren.
Naar in mijn buik word ik van de autotune die vanaf de eerste seconde wordt ingezet. Wat ik me van hitjes als U Remind Me herinner, kan Usher prima zingen. Hij zal het ergens in die voorbij 20 jaar verleerd zijn of heel onzeker zijn geworden over zijn vocale kwaliteiten. Zijn kompaan Nayvadius Cash brengt het er op Stay at Home al niet veel beter vanaf.
Beperkt in mijn kennis van de R&D scene, valt me vooral op hoe ontzettend weinig er is veranderd in de voorbije 20 jaren. De beats zijn nog steeds saai, de zang (kunstmatig) eentonig en teksten plat. Neem dit snippet uit Ata: I ain’t tryna wear you out / Never get enough / On my way to pick you up / Be ready when I pull up baby / I don't wanna have to rush / When we making love / Let me know if it ain't too much / Won’t stop if I get enough babe.
En dan de hook: On this side / Legs up like a peace sign / Two cups down, got her tongue-tied (Tongue-tied) / Can't wait 'til I'm inside (Yeah) / Beat, beat 'til the sunrise / All up in her hair like a hair tie (Ayy) / Two cups down, got her tongue-tied (Ayy) / I can't wait ’til I’m inside, yeah. Usher... hou oud ben je?
Heel verrassend is het dan ook niet dat hij in het volgende nummer alweer het lid op de neus heeft gekregen met z'n machogedrag en zingt: Give me another chance to be your man, be your man, no / I promise I won't let you hurt again, hurt again, no.
Samenvattend mag worden gesteld dat deze plaat, zeker in het huidige #metoo klimaat, volledig de plank misslaat. Platte, vulgaire teksten, nietszeggende beats en een door autotune overeind geholpen, hopeloos verdwaalde Usher. Dit album kan niets anders krijgen dan de laagst mogelijke score.
0,5*
Naar in mijn buik word ik van de autotune die vanaf de eerste seconde wordt ingezet. Wat ik me van hitjes als U Remind Me herinner, kan Usher prima zingen. Hij zal het ergens in die voorbij 20 jaar verleerd zijn of heel onzeker zijn geworden over zijn vocale kwaliteiten. Zijn kompaan Nayvadius Cash brengt het er op Stay at Home al niet veel beter vanaf.
Beperkt in mijn kennis van de R&D scene, valt me vooral op hoe ontzettend weinig er is veranderd in de voorbije 20 jaren. De beats zijn nog steeds saai, de zang (kunstmatig) eentonig en teksten plat. Neem dit snippet uit Ata: I ain’t tryna wear you out / Never get enough / On my way to pick you up / Be ready when I pull up baby / I don't wanna have to rush / When we making love / Let me know if it ain't too much / Won’t stop if I get enough babe.
En dan de hook: On this side / Legs up like a peace sign / Two cups down, got her tongue-tied (Tongue-tied) / Can't wait 'til I'm inside (Yeah) / Beat, beat 'til the sunrise / All up in her hair like a hair tie (Ayy) / Two cups down, got her tongue-tied (Ayy) / I can't wait ’til I’m inside, yeah. Usher... hou oud ben je?
Heel verrassend is het dan ook niet dat hij in het volgende nummer alweer het lid op de neus heeft gekregen met z'n machogedrag en zingt: Give me another chance to be your man, be your man, no / I promise I won't let you hurt again, hurt again, no.
Samenvattend mag worden gesteld dat deze plaat, zeker in het huidige #metoo klimaat, volledig de plank misslaat. Platte, vulgaire teksten, nietszeggende beats en een door autotune overeind geholpen, hopeloos verdwaalde Usher. Dit album kan niets anders krijgen dan de laagst mogelijke score.
0,5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.