Anderson .Paak - Oxnard (2018)

Hier heb ik zin in, Tints heb ik alvast grijsgedraaid. En die gastartiesten staan me zeker aan. ?

Yes lawd!

Tints valt juist enorm tegen vind ik...

'Tints' mag voor mijn part de 'Am I Wrong' van deze plaat worden. Zomers, breezy, niet te veel om het lijf ... zolang de rest van de plaat maar diepgang heeft. Features van Kadhja Bonet en The Last Artful Dodgr doen het beste vermoeden. Snoop Dogg en J. Cole daarentegen ... Het wordt een dubbeltje op zijn kant.

En ergens zou ik het hem ook wel gunnen om in 2019 gewoon eens langs de kassa te passeren met een platte commerciële plaat.

Tints is lekker, maar heeft nog niet zoveel om het lijf. Jammer dat hier de tracks Till It's Over en Bubblin hier niet opstaan, die waren toch een stuk sterker. Vooral op Bubblin is Paaks flow echt heerlijk, bijna als een jonge hongerige Busta. Het is afwachten wat Oxnard te bieden heeft, de verwachtingen zijn in elk geval hoog!

Kijk hier heel erg naar uit. Vind al zijn solo werk en zijn werk op Dre's album fantastisch.

De volgende single van Oxnard is Who R U? Anderson .Paak - Who R U? (Official Audio) - YouTube

WTF zeg zo slecht. Deze laat ik gewoon aan me voorbij gaan

Slecht? Ik vind hem heel erg goed. Laat maar komen deze plaat

Ik vind die single ook niet om aan te horen eigenlijk. Tints was dan wel weer erg lekker dus ik ben benieuwd wat deze plaat gaat brengen.

Zowel Tints, als Who R U?, vind ik nog bij lange niet het niveau van Malibu. Beide inderdaad wat platter. Opvallend ook dat Bubblin' hier niet opstaat (Til It's Over vind ik minder opvallend, die was overduidelijk bedoeld voor Apple Music - overigens wel jammer). Ik benieuwd wat dit album gaat brengen...

Ik vind de plaat een beetje braaf.

Mij valt ie alleszins mee. Vooral die track met Q-Tip is dik.

Valt op het eerste gehoor toch een beetje tegen. Vind vooral de Dre geproduceerde tracks rommelig.

Ik heb er een paar luisterbeurten opzitten, en het valt mij op het eerste gehoor ook wat tegen.
Oxnard luistert weg als een mindere versie van Malibu. Veel tracks klinken rommelig, onaf en fragmentarisch. Het lijkt op bijna elke track of meneer Paak te veel ideeën in een track wil stoppen. Door trouw te blijven aan producers zoals Madlib en Drumheadz ben ik wel blij dat hij qua geluid niet te veel voor commercie valt, maar al met al hoor ik te weinig ontwikkeling in zijn muziek. Slecht is het zeker niet, maar ik had na het sterke Malibu toch een betere opvolger verwacht.

Absoluut eens met Vinylbeleving (na een eerste luisterbeurt toch). Ik denk dat mijn verwachtingen ook wel enigszins te hoog waren...

volgens mijn dealer pas op 7 december te koop helaas

De toevoeging van Dre omvat eigenlijk alles wat mij tegenstaat aan dit album. Het album klinkt extreem goed afgemixt, maar mist voor mij daarom ook het ruwe rantje wat ik heerlijk vind bij funk/soul-achtige platen. Daarnaast staan er een aantal producties op dit album, je raadt het al, Who R U en Mansa Musa die misschien thuishoren op Dre's Compton album, maar niet op een Anderson Paak plaat.

Dit precies!

Aanvulling: dit neemt trouwens niet weg dat het een bijzonder lekker album is. Het is alleen iets te clean, soms bijna R&B en ik vind het vocale aandeel van Dr. Dre behoorlijk storend.

Ik heb het geprobeerd, maar het is toch niet echt mijn ding. Ik vind de plaat van Leon Bridges (2018) dan toch een stuk fijner, al is dat wel veel meer een Soul plaat dan R&B.

Jeetje, wat was dat Malibu toch een fijne plaat. Verfrissend, vernieuwend, hip maar ergens ook redelijk tijdloos. Ik heb zeer veel genoten van de nummers op dat album. Ik hoop dat natuurlijk ook met deze nieuwe plaat te doen. De eerder uitgebrachte nummers waren aardig tot erg fijn. Hopelijk gaat vooral dat laatste overheersen.

Het begint allemaal met The Chase, wat meer aanvoelt als een intro. Khadja Bonet komt Anderson hier ondersteunen in een goede vibe en fijne flow. Om dan bij Headlow ondersteunt te worden door Norelle. Best een prima nummer, niet heel opvallend maar wel gewoon best prima.
Tints is dan met Kendrick Lamar. Een klein feestje dit nummer. Lekkere energie en positieve vibe. Een nummer voor een glimlach. Who R U is dan de eerste zonder feature. Een vrij matig nummer wat vooral komt door de matige productie. Ook 6 Summers is alleen en komt mij wat rommelig over. Bijna als een nummer zonder idee.
Saviers Road is een vrij relaxed nummer, laidback beat en evenzo flow. Smile/Pretty kent een super soulvol refrein waarbij de raps lekker relaxed in komen vallen. Een klein favorietje.
Mansu Musa is met Dr. Dre en Cocoa Sarai. Lekker energieke productie, maar die Cocoa kan er zelf maar weinig van. Doet het nummer toch een beetje teniet. Dan liever een feature als Pusha T. zoals op Brother’s Keeper. Een vrij kale song qua productie, waardoor er meer ruimte is voor de vocale input. Als je dan ziet dat bij Anywhere ene Snoop Dogg mee doet dan weet je sowieso dat het nummer laidback gaat zijn. Best een lekker nummertje is het. Waar Trippy (met J. Cole) juist het nummer met de meeste R&B en smoothness is. Een fijn nummer. Daar waar Cheers mede door Q-Tip’s inbreng bijna automatisch funky en groovy is. Een superfijne energie track en de beste van de plaat mijn inziens.
Sweet Chick is dan met BJ the Chicago Kid, die dan weer niet per se duidelijk te horen is. Vrij matte en zoete track. Om het album met wel erg veel features af te sluiten met Left to Right. Ik krijg hier het gevoel in een computerspelletje te zitten.

Malibu heeft alles in zich om een klassiek album te worden. Dat kan je helaas niet zeggen van dit album. Er staan genoeg lekkere nummers op en puur slecht wordt het nooit. Maar vergeleken met Malibu is het toch al met al een stuk minder.

Misschien wist je het al maar er is ook een remix uitgebracht waar Busta daadwerkelijk op meedoet.

met de fame komen de flauwige seksdeuntjes, lijkt het.

Gisteren waren de seksdeuntjes anders bijzonder aangenaam in Lotto Arena Antwerpen. Rasartiestje, hoor.

Niks mis met goede seksdeuntjes. Ik geniet enorm van deze plaat.

Voor de liefhebbers..... € 9,99 voor de LP versie bij onze vrienden van Bol!

Iets te lang, maar wat een heerlijk album is dit en wat een prachtige features! Snoop & Dre, Pusha, J. Cole, Q-Tip, Kendrick... netjes hoor Paakie!