menu

Rustin Man - Drift Code (2019)

mijn stem
3,74 (36)
36 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Domino

  1. Vanishing Heart (4:35)
  2. Judgement Train (5:09)
  3. Brings Me Joy (3:16)
  4. Our Tomorrows (4:46)
  5. Euphonium Dream (2:02)
  6. The World's in Town (5:47)
  7. Light the Light (4:36)
  8. Martian Garden (4:38)
  9. All Summer (3:06)
totale tijdsduur: 37:55
zoeken in:
avatar van Poles Apart
4,0
Paul Webb, ex-Talk Talk, met z'n eerste solo avontuur. Bracht natuurlijk ook al een wonderschoon album uit met Beth Gibbons.

Hoes heeft een Nederlands tintje. Ben benieuwd wat het muzikaal gezien geworden is. "Vanishing Heart" doet alvast een beetje aan het werk van Robert Wyatt denken, en qua zang toch ook wel wat aan David Bowie. Veelbelovend nummer.

Talk Talk fans opgelet dus!

avatar van muziekobsessie
3,5
ja poles, dit belooft wat! Ook al haat ik draaiorgels....heb die combi met beth gibbons veel gedraaid.

avatar van Poles Apart
4,0
Webb:
“Through the necessity of recording over a long period of time, the album has a kind of unfixed or uprooted quality. As if the songs belong nowhere so hopefully belong everywhere,”

“I called the album Drift Code as it’s an oxymoron, a code is something fixed, but our instinct is to wander, to drift. I like the idea that life is a puzzle that can’t be solved because the answer is always changing.”

Pre-order:
Drift Code is available to pre–order on Dom Mart-exclusive heavyweight vinyl (w/ signed photo print), Indie-exclusive heavyweight vinyl (w/ photo print), heavyweight vinyl (£22.99 ), CD (£12.99).
Rustin Man | Domino Mart - rustinman.dominomart.com

Digitally (iTunes): £7.99

avatar van Poles Apart
4,0
Inmiddels de LP besteld!

avatar van Alicia
3,5
In het eerste nummer (YouTube) gaan er bij mij geen Talk Talk noch Exit North belletjes rinkelen. Al wat de klok nu slaat lijkt voorlopig een beetje op David Bowie. Dus ik wacht nog even met juichen tot het album in z'n geheel te beluisteren valt. Ben uiteraard wel heel benieuwd!

Alicia schreef:
In het eerste nummer (YouTube) gaan er bij mij geen Talk Talk noch Exit North belletjes rinkelen. Al wat de klok nu slaat lijkt voorlopig een beetje op David Bowie. Dus ik wacht nog even met juichen tot het album in z'n geheel te beluisteren valt. Ben uiteraard wel heel benieuwd!


Ach, Pavlova - a.k.a. Madame Pavlov - waarom wachten op het belletje en perzee de link met de uitgang (Exit North) willen leggen?

Webb heeft daar niets mee van doen; kijk/luister dan eerder naar 'O'Rang - Fields and Waves (1996) of de voorganger ervan.

Ik heb wel meer tips in die richting, maar dan doet Paul Webb niet mee.

avatar van Broem
Interessant materiaal. Op Tidal staat het nummer “Vanishing Heart”. Erg mooi.

Ben nu het album uit 2002 met Beth Gibbons Beth Gibbons & Rustin Man - Out of Season (2002) aan het luisteren. Dat bevalt me wel.

Overigens is deze pre-release ook bij JPC verkrijgbaar voor nette prijs https://www.jpc.de/jpcng/poprock/detail/-/art/rustin-man-paul-webb-drift-code/hnum/8853683

avatar van Alicia
3,5
Mjuman schreef:
(quote)


Ach, Pavlova - a.k.a. Madame Pavlov - waarom wachten op het belletje en perzee de link met de uitgang (Exit North) willen leggen?

Nee, nee, Mju! Niet perzee! Iemand zette deze plaat als vermeende 'opvolger' in het Exit North draadje, dus dacht ik: Ha!

Dus niet: Ha!

Ach, hollisten en holisten vormen een zgn minimal pair, maar die ene letter levert wel een essentieel verschil op: holisten zien overal verbanden en kunnen vanuit het sylvianisme in de boom (Porcupine Tree) belanden, waar ze dan weer half Japan zien. Maar Porcupine Tree (en Steven Wilson) heb ik zo vaak geprobeerd (a la Willeke Alberti - telkens weer) dat ik weet dat het echt nix wordt.

De proggistiek hou ik daarom graag weg van het sylvianisme, waarvandaan een virtuele brug loopt naar het hollisme - de uitgeklede, impressionistisch en klassiek aandoende (Debussy) songstructuren van Talk Talk. Ook 'O'rang en Bark Psychosis (en niet te vergeten Hood) drijven op impressies. Exit North is veel meer gearrangeerd, lyrisch en effectgedreven. Maar goed, zoals gezegd, dat zijn persoonlijke observaties; de grens is misschien niet altijd even duidelijk, maar ik kan ahw op de maat precies aangeven waar Feiner eroverheen kukelt

avatar van Poles Apart
4,0
"Judgement Train" is nu ook vrijgegeven, met video (zie link in tracklist).

avatar van Poles Apart
4,0
Vandaag is de Deluxe LP (met gesigneerde print!) gearriveerd, ziet er schitterend uit. Vanavond, wanneer de kids in bed zijn, maar eens in alle rust de tijd voor nemen.

avatar van aERodynamIC
3,5
Natuurlijk is Out of Season de reden dat ik interesse heb voor dit album en die hoes is natuurlijk gewoon leuk voor ons Nederlanders, ook al heb ik een grafhekel aan draaiorgels
Vooraf had ik eigenlijk helemaal geen verwachtingen: ja het zou zomaar eens iets bijzonders kunnen worden, maar waarom dan? Geen idee eigenlijk. Gewoon. Omdat.

Vanishing Heart doet mij denken aan Tobias Siebert (And the Golden Choir), maar dat zal bij weinig mensen bellen doen rinkelen. Een interessante opener in elk geval en bij meer nummers leg ik doorlopend dezelfde link. Moet ik er wel bij zeggen dat And the Golden Choir wat frivoler klinkt dan Rustin Man op dit album.

De Bowie-link begrijp ik wel, maar toch vind ik Paul Webb het dan zwaar afleggen tegen Bowie. Daarvoor is zijn stemgeluid toch echt wat aan de zwakke en vlakke kant, iets wat me het hele album een beetje tegen staat. Het klinkt zo ielig af en toe.

De nummers zijn prima te noemen, maar het gaat wel net even te lang op dezelfde toon voort, waardoor het op mij na verloop van tijd wat eenvormig overkomt. Als je het dan met je vocalen ook niet weet te redden wordt het nog best lastig om gelijk te overtuigen.

Valt het dan tegen na Vanishing Heart? Een klein beetje wellicht. Daarnaast mis ik net dat beetje meer om dit boven de grijze massa uit te tillen.
Drift Code is best een bijzonder en goed album, maar mijn gevoel zegt dat het ergens net een beetje tekort schiet om het tot een persoonlijke favoriet te laten uitgroeien.

avatar van clayhill
5,0
Gewoon stoppen met vergelijken en genieten van dit prachtige album!

avatar van Zwaagje
Net ontdekt en intrigerend op eerste gehoor.


avatar van Cor
4,5
Cor
Je moet het even een kans geven en wennen aan de bij eerste beluistering vreemde arrangementen en geluiden. Maar deze idiosyncratische plaat heeft - zoals de definitie van dat woord leert - inderdaad een eigen, afwijkend karakter. Maar wel wonderschoon. Mysterieus en teder tegelijk, waarbij het hele pallet aan instrumenten (strijkers, blazers, synths, piano, gitaren en percussie) uiterst smaakvol wordt ingezet. Een uitstekend album, met weinig te vergelijken, maar niet als het gaat om kwaliteit.

avatar van Juveniles
4,0
Intrigerende plaat, wordt een fraaie ontdekkingsreis. Behalve dat zijn stem soms aan Peter Hammill en Robert Wyatt doet denken valt het idd met niets te vergelijken (ok, een flard Pink Floyd ergens). Ga hier nog ongekend veel luisterplezier aan beleven. Cor vat het met mysterieus en teder goed samen.
En wat geweldig om Lee Harris weer eens te horen.

Voor mij blijft dit een harde noot om te kraken; pakt heel anders uit dan ik verwachtte. Veel meer een vaudeville, cabaretesk sfeertje, jaren terug - late 50s, early 60s af en toe een snuifje Hunky Dory. Vrees dat dit niet helemaal mijn muziek is of wordt, maar er is nog hoop.

avatar van GrafGantz
3,5
aERodynamIC schreef:
De Bowie-link begrijp ik wel, maar toch vind ik Paul Webb het dan zwaar afleggen tegen Bowie. Daarvoor is zijn stemgeluid toch echt wat aan de zwakke en vlakke kant, iets wat me het hele album een beetje tegen staat. Het klinkt zo ielig af en toe.


Ik heb regelmatig het gevoel dat hij z'n kunstgebit vergeten is in te doen

avatar van Broem
GrafGantz schreef:
(quote)


Ik heb regelmatig het gevoel dat hij z'n kunstgebit vergeten is in te doen


Haha, prima omschrijving. Krijg het album ook niet tusssen m’n oren. Ik stop ermee. Tegenvaller

Broem schreef:
(quote)


Haha, prima omschrijving. Krijg het album ook niet tusssen m’n oren. Ik stop ermee. Tegenvaller


Ach, als je de lp hebt aangeschaft, heb je altijd nog een mooie print voor aan de muur. Draaide het weekend nog Beth Gibbons & Rustin Man - Out of Season (2002) en dan denk je …

Een Talk-Talkiaan met doorgroei-ambities zou ik ook eerder naar 'O'Rang - Herd of Instinct (1994) verwijzen of vragen of ie bang was voor blaffende honden.

avatar van Broem
Mjuman schreef:
(quote)


Ach, als je de lp hebt aangeschaft, heb je altijd nog een mooie print voor aan de muur. Draaide het weekend nog Beth Gibbons & Rustin Man - Out of Season (2002) en dan denk je …

Een Talk-Talkiaan met doorgroei-ambities zou ik ook eerder naar 'O'Rang - Herd of Instinct (1994) verwijzen of vragen of ie bang was voor blaffende honden.


Die tip van Beth Gibbons was unne goeie. Had hoop op eenzelfde gevoel bij de Rustin Man. Helaas. Gelukkig lp nog niet besteld. Op naar de volgende

avatar van Chameleon Day
4,5
Mjuman schreef:
Maar Porcupine Tree (en Steven Wilson) heb ik zo vaak geprobeerd (a la Willeke Alberti - telkens weer) dat ik weet dat het echt nix wordt.

De proggistiek hou ik daarom graag weg van het sylvianisme, waarvandaan een virtuele brug loopt naar het hollisme - de uitgeklede, impressionistisch en klassiek aandoende (Debussy) songstructuren van Talk Talk. Ook 'O'rang en Bark Psychosis (en niet te vergeten Hood) drijven op impressies. Exit North is veel meer gearrangeerd, lyrisch en effectgedreven. Maar goed, zoals gezegd, dat zijn persoonlijke observaties; ....


Scherpe observaties. Ik kan je volgen. Exit North is zeker uitermate gearrangeerd. Geen, of minder, een natuurlijke flow; anders dan het Hollisme. En wat betreft het Sylvianisme: ook diens (vooral latere) uitingen neigen, meer dan het Hollisme, naar een doordacht arrangisme. Anders weer dan, naar mijn smaak, de laatste worp van broertje Steve. Exit North is echter absoluut ook impressionistisch, maar dan van een meer doordachte aard. Ook met minder "flow" dan op 'The Opiates Rivised'. Maar mij stoort dat niet. Wat betreft Wilson: probeer het project No-Man eens. Zijn samenwerking met Tim Bowness. Even door de wat "gladde" productie heen luisteren (en de wat "zijïge" zang van Bowness) en dan is er toch veel schoonheid te ontwaren.

Wat beteft dit album: ondanks de soms wat cabareteske voordracht van Webb - die, toegegeven, licht jeukt - toch echt niet verkeerd. Mooie melodieën, dito arrangementen en met veel aandacht voor de productie. Naar het schijnt vanaf 2004 aan gewerkt! Wat betreft de neiging naar perfectionisme geheel in de lijn van het Hollisme....

Gast
geplaatst: vandaag om 09:29 uur

geplaatst: vandaag om 09:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.