All Traps on Earth - A Drop of Light (2018)

Ja, die vele beluisteringen, die zijn wel nodig, met al die tempowisselingen, onverwachte blazers, zware King Crimson-ritmes, boven alles uit stijgende woordloze stem en vele melodieën die niet altijd terug lijken te keren. Sommige passages klinken als prog, andere stukken doen eerder aan jazz of de Canterbury-scene denken, en het sterkste vind ik deze plaat wanneer die twee elementen een mooie nieuwe mix opleveren, zoals vanaf minuut 3 op Omen of tijdens de laatste minuten van het slotnummer. Als geheel is dit album echter wat te abstract voor mijn smaak, ik hou wat meer van iets duidelijker songstructuren, en waar die afwezig zijn worden vier nummers van tussen de 13 en de 18 minuten wat te lang om mijn aandacht steeds vast te kunnen houden. En die operateske stem van Miranda Brand trek ik ook niet goed : ze mag dan wel "a magical and unique voice and an authority that cuts through all layers of complexity on the album" hebben volgens haar vader, maar de hoeveelheid drama die ze aan de toch al topzware muziek toevoegt gaat mij wat te ver. Mooi boekje trouwens, maar jammer dat Brand wel een lange inleiding in het Engels heeft geschreven, inclusief een stukje over waar de tekst van Bortglömda gårdar over gaat, maar dat hij dan de tekst van dat nummer wel in het Zweeds maar niet ook in een Engelse vertaling in het boekje heeft opgenomen.