UFO - Werewolves of London (1998)

Mijn streamingdienst meldde dat er een nieuw livealbum van UFO was, met op de hoes prominent Michael Schenker in beeld. De muziek was vanmiddag en vanavond mijn soundtrack in de auto, waar ik veel plezier aan heb beleefd, onderweg van werk naar ouders en vervolgens van ouders naar huis.

Anders dan op het legendarische Strangers in the Night (opnamen uit 1978) zijn we hier in 1998 en klinkt het publiek niet als in een stadion, maar als de hoeveelheid van een reguliere concertzaal. Pas bij thuiskomst kom ik er koeklend achter dat het oude wijn in nieuwe zakken betreft: de hoes is anders, maar dit plaatje is alweer zo'n kleine 25 jaar oud, De opnamen stammen uit februari dat jaar toen de band op tournee was voor Walk on Water (1995). Hierop was de legendarische Schenker teruggekeerd.

Sympathiek concert, het is wederom genieten, al klinkt er weinig recent werk: slechts A Self Made Man, Venus en Pushed to the Limit komen van het laatste album dat de band toentertijd had uitgebracht.
De band is hier vooral goed op dreef, met op drums Simon Wright en verder de oudgedienden Phil Mogg, Pete Way en Paul Raymond. De laatste laat een enkele keer toetseneffecten horen die afwijken van de oorspronkelijke liveversie.
Geinig dat de hier bruinharige Schenker in de solo van Too Hot to Handle zijn plectrum lijkt te verliezen; zo'n imperfectie verhoogt voor mij het "echte" livegevoel. De productie is niet zo machtig en vol als op de liveklassieker, tegelijkertijd wél transparant en daarmee aangenaam.
Het waren de jaren dat dit soort hardrock niet helemaal hip en sexy was, maar wij fans weten beter. Dit genre was sowieso nooit bedoeld voor hipheid, nietwaar?

Leve het oppoetsen van documenten als deze, fijn dat jailhouserocker1 mij erop wees bij Obsession van twintig jaar daarvoor. Wat was dit toch een fijn bandje en hoezeer hoop ik dat de uitgestelde afscheidstournee alsnog doorgaat. Hopelijk herstelt de rikketik van Mogg daar goed genoeg voor...

Heb ze die tour gezien in Tilburg, was nog in het Noorderlicht. Was echt geweldig concert. Was een soort dream come true, nooit meer verwacht om UFO nog een keer met Schenker te kunnen zien.

Dit album is uiteraard niet zo goed als Strangers, maar zeker niet slecht. Zet het ook nog regelmatig op. Electric Phase en One more for the rodeo vind ik niet bepaald hun sterkste nummers en hadden van mij niet gehoeven.