Disillusion - Back to Times of Splendor (2004)

Jep, Aghora, daar kan ik wel een beetje inkomen. Ik denk met een beetje meer tijd en overleg, dit album nog meer een geweldige kraker zou worden. Ik begin er op te letten dat ik alsmaar hardere muziek begin te beluisteren, naar aanleiding van ons geliefde topic. Deze ligt nu weer op en man, wat een geweldige opener en het titelnummer en ... Zeer krachtig album, geef dit de mix van Opeth (Blackwaterpark) of Slayer (Reign in Blood) en dit album vernietigt de mensheid zowel we die kennen, overdreven zeker maar gemeend.

Deze plaat heb ik ontdekt via onze geliefde topic en ... deze krijgt steeds meer en meer draaibeurten. Verdomd fijne ontdekking.

Deze Disillusion is mijn nummer één geworden in de eerste ronde van onze topic Het Metal Album van de Week en het blijft een knap album: variatie en emotioneel geladen nummers. Klein puntje van kritiek blijft de productie, geef deze plaat wat het verdient, een sublieme productie, en mijn beloning zou de volle mep geweest zijn. De opvolger komt er binnenkort ook aan.

Geweldige band die laat zien toch zeer goede nummers te kunnen schrijven. Dit is toch wel een van de hoogtepunten uit het topic "metal album van de week"
Zowel clean als met de grunts kan deze zanger uit de voeten. Met de grunts doet hij me zo nu en dan denken aan Gorefest en dat is niet negatief!

Dit album recentelijk beluisterd omdat het volgens mij als een van de betere albums van de eerste ronde van het Metal Album van de Week werd beschouwd.
Na een paar luisterbeurten moet ik helaas concluderen dat ik het helemaal met Kronos eens ben. Het zit allemaal goed in elkaar, het is afwisselend, maar het raakt me nergens. Het is allemaal te gelikt en komt te bedacht over. Daarbij vind ik de cleane vocalen echt niet goed klinken. Te galmend.

3*.

Wat heel vreemd is bij deze cd, als ik hem in de auto luister (kleine ruimte dus), ik deze cd helemaal te gek vind en goed onderscheid kan maken tussen de zeer vele instrumenten die gebruikt worden.
Als ik de cd thuis opzet krijg ik alleen hetzelfde gevoel als ik de juiste instellingen gebruik. Doe ik dit niet irriteer ik mij ook aan de brei/brij van geluid.

Hoe dan ook, er moet wel iets heel bijzonders voorbij komen voordat deze plaat mijn top 3 uitgeschopt wordt!
Het titelnummer blijft van ongelooflijke kwaliteit. Wat een kracht en emotie!!

Geweldige cd, doodzonde dat dit (buiten het aparte album Gloria) het enige werk is van deze band, had hier nog wel meer van willen horen! And the mirror cracked is een geweldig openingsnummer en wat erna allemaal komt is ook niet mals! Lekker hard met heerlijke gitaarrifs en dan weer die rustegevende stukjes die vaak weer een opmaat zijn voor een heerlijke uitbarsting!

Ken de achtergrond van deze band absoluut niet, maar als je dit als eersteling weet te werpen... Interessante songstructeren, ontwapenend en agressief. Met koptelefoon hoor ik de definities nog wat scherper (een sony midi setje zou dit werk overigens absoluur verkrachten) dan op mijn hifi set in de huiskamer.
Toch weer een fijne additie in mijn progmetal landschap. En dat na zoveel jaar na uitbrengen van dit klein wondertje. Nice!

Berichten verplaatst naar Disillusion