Disillusion - Back to Times of Splendor (2004)

Eén van de beste, zo niet het beste debut album ooit! Complex, emotioneel, briljant!
Voor de liefhebbers van progressive/death metal, maar eigenlijk moet elke metal-liefhebber deze plaat eens hebben gehoord!

Echt elk nummer op deze plaat weet te raken, te overtuigen en te overdonderen. Als debuut is dit inderdaad een van de beste. Als gewoon album is het ook een van de best prog/death albums die op deze aardbodem te verkijgen zijn.

Geniale CD. Vandaag gekocht en ik kan niet stoppen met ernaar te luisteren. Gevarieerd, pakkend, spannend, intelligent, melodieus,... Een parel in het genre.

het schijnt dat ze in een nieuwe line-up eind 2008 of begin 2009 met een nieuwe plaat komen. ben erg benieuwd welke kant ze opgaan, deathprog of meer de industrial richting.

mijn voorkeur ligt meer in het verlengde van deze plaat.

Intense muziekervaring! Van bombastisch naar zeer ingetogen, snoeihard maar melodieus.
Titelnummer uitstekend! Intro A Day by the lake kippenvel!!
The Sleep of Restless Hours grote favoriet! Is een cd die bij iedere luisterbeurt meer "loslaat".
Neem de tijd om het album te leren kennen!!

Een echte sloophamer voor je ziel, bij track 4 aangekomen ligt deze aan stukken op de grond. Wát een emotie!

Metal album van de week, tot nu toe vind ik het erg chaotisch en moeilijk om door te komen wat een brei aan geluid zeg. Meer dan drie sterren zal dit wel niet worden.

Mijn gedacht.

Het klinkt niet slecht. Er klinkt veel muziek. Virtuoze muziek.

Maar het doet me allemaal niks. Of toch. Lichtelijk irriteren.

Klinkt erg goed zo op het eerste gehoor! Erg veel variatie, daar houd ik wel van.

Eerste indruk niet echt heel enthousiast, maar heb wel het gevoel dat er nog flink wat te ontdekken is. Oordeel komt dus later.

Wat mij lichtelijk irriteert aan dit album is het engels van mr. Vurtox. Dit soort muziek nodigt uit om er eens lekker voor te gaan zitten, met het tekstboekje in de hand en de hoofdtelefoon loeihard, om de verschillende lagen en de opbouw van de songs sneller te doorgonden. Spijtig dat dit plezier voor een deel verpest word door de soms echt belachelijk klinkende zanger. Liever in het Duits dan, dan versta ik het tenminste niet, en dan moet ik er ook geen lachwekkend accent bijnemen.
Wat mij echter nog meer irriteert, is dat het album zelfs met de volumeknop slechts op vijf, klinkt alsof ik probeer mijn versterker en speakers op te blazen. Vandaar ook de eerste indruk met de woorden van trebremmit: "...erg chaotisch en moeilijk om door te komen, wat een brei aan geluid zeg..."
Maar ondanks deze negatieve kanttekeningen, toch wel een dijk van een album. Voor mij 1 van de intressantste tot nu toe voorgesteld in "Metal album van de week" . Voorlopig een 4.

De zanger weet me juist op vele nummers kippenvel te bezorgen, van een vreemd accent merk ik nada.

Bij de eerste meer oppervlakkige beluisteringen ook niet echt opgemerkt, het was pas bij beluistering van hun tweede album "Gloria (2006)" dat ik zelfs bij een oppervlakkige beluistering geergerd geraakte aan het verschrikkelijke accent in sommige nummers, en het belachelijke engels, daarna kan ik er bij dit album ook niet meer naast luisteren. Het accent valt echter bij de meeste nummers niet zo op in dit album, vanwege de "brei aan geluid"...

brei aan geluid? Probeer voor de grap eens dit, dit, dit of dit. Valt hier écht reuze mee

"Wat mij echter nog meer irriteert, is dat het album zelfs met de volumeknop slechts op vijf, klinkt alsof ik probeer mijn versterker en speakers op te blazen"

Precies ook mijn gedachte. Erg jammer, waar ik het idee heb dat de muziek juist erg gelaagd uit de hoek probeert te komen, word dat teniet gedaan door de neanderthaler die dit album geproduceerd heeft.
In de rustige stukken nog goed te doen, maar helemaal tot rust komen doet dit album nooit en dat had de emotie veel goed gedaan waarschijnlijk. Als zelfs bij rust het nog klinkt alsof er een holbewoner aan je deur staat te kloppen, is er dynamisch toch flink wat mis.

Songtechnisch is dit namelijk flink in orde hoor. Een minder technische, iets lompere versie van Textures ofzo? Is wat me toch als eerste in me opkomt, een Burst komt ook wel langs.

Het komt niet over. Ik versta er niks van, mijn boxen staan te kraken (ik moet ze echt een hele slag zachter zetten, wil ik er nog wat van maken). Zonde van de moeite, die duidelijk in deze plaat is gestoken.

Cijjfer volgt nog wel. Ik geef dit nog wel wat meer luisterbeurten, want zoals gezegd, slecht is het niet.

Hoe het titelnummer opent is erg mooi! Productioneel vind ik het wel nog iets beter kunnen. Van die brei van geluid heb ik echt totaal geen last.... geen andere versie ofzo? Het drumwerk is nog het meest jammer, dat had stukken beter kunnen klinken.

hmm nee, qua kwaliteit zeker geen rommel uitgezocht wat betreft files.

Zonder te willen zeuren; het is brij en niet brei.
Of jullie moesten bedoelen dat het een breiwerkje is.

Ik heb net nog eens een poging gedaan, hier en daar wat nummers uitgeprobeerd. Maar het wordt er voor mij niet beter op.

Je hebt gelijk, toch raar dat brei ook heel vaak wordt gebruikt.
Maar goed een brij aan geluiden dus op deze plaat en ik heb wel een goede versie Andnino.

Oke nuja, smaken verschillen niet voor niets, en ik ben er ook nog niet helemaal uit. Zou momenteel niet verder dan een 3,5 komen

Toch nog maar eventjes opgezet laatst en genoodzaakt om met een halve stem te verlagen. Destijds heb ik deze plaat voortdurend via mijn mp3 speler beluisterd en daar beviel hij mij als koude appeltaart (ja dat is goed).

Via de speakers klonk de plaat een stuk teleurstellender en ik herken mij nu ook in andere users die het hebben over een brei van geluid. Het klinkt inderdaad nogal druk en haast geforceerd.

Spijtig, hoe dan ook een steen goed album en ik raad andere users ook aan om het een 2e kans te geven via hun mp3 speler.

Ik heb dit album nu al een tiental keren opgelegd. Na de eerste keer dacht ik: overdreven positieve commentaren maar heel aardig album. Ik ben nu aan luisterbeurt tien of zoiets en de puzzelstukjes beginnen te passen. Ik wen al aan de stem, het drumgeluid dat ik eerst povertjes vond en de songs. Sterren volgen ... dat is zeker.

En inderdaad, dit album is inderdaad verkeerd geproduceerd. Het lijkt net alsof alles even hard is ingemixt en daarna alles helemaal naar voren is gezet, zodat er nogal eens wat sneuvelt onder het geluid van iets anders.

Nu klinkt dit niet bijster positief, maar goed, veel positieviteit over deze plaat zal je aan mijn kant niet horen. Ik vind het echt vervelende muziek, het klinkt allemaal zo glad en opgedoft. Alsof leden van Manowar en Nightwish samen met leden van Death en Pain of Salvation samen een cd opnemen. De zanger vind ik een van leukste dingen van dit stukje muziek. Niet omdat hij goed zingt, maar omdat hij daardoor juist omdat hij een beetje menselijk aan de muziek toevoegt.

Nou bij mij begint het na 4 luisterbeurten al een beetje te komen. Meerdere mooie momenten komen voorbij gedurende deze 56 minuten. Het titelnummer vind ik tot nu toe het hoogtepunt.

Het titelnummer is inderdaad een erg strakke opening, 2 maal een hoogtepunt dan wanneer de track gedaan lijkt nog een laatste climax.

Ook Back to the Times... is een erg goed nummer.

Die had ik het over. Het tietelnummer hè.

Mijn fout

Week 14 in de topic Het Metal Album van de Week en we verwelkomen deze inzending van collega phantasia. Ik moet zeggen dat deze heel veel tijd en draaibeurten heeft nodig gehad om vat te krijgen op lichaam en geest, maar ik denk dat ik er ben.
Er zijn wel enkele nadelen aan deze plaat qua geluid, zoals hierboven ook al gezegd maar het valt nog mee: volgens mij is deze plaat niet het zoveelste slachtoffer van de loudness war geworden, er is degelijk wel dynamiek, maar het kon beter: geef dit aan een producer en mixer met gezond verstand en je krijgt een quasi ideaal album. Het drumgeluid kan ook veel beter.
Zes nummers in zesenvijftig minuten en ik weet niet welk nummer het meest indruk op mij maakt. Bij iedere draaibeurt kies ik een andere favoriet. Ik hou wel enorm van de variatie op dit album: geen seconde verveel ik me hier. Soms doet de zang en muziek me wel denken aan System of a Down en dan weer aan Death, de muziek is subliem en snijdt mijn adem af: het blijft snoeihard maar melodieus met veel tempowisselingen en dan weer rustigere momenten. Het titelnummer – hoor ik daar ook een viool? - is bangelijk. Jammer van de mindere productie want ik denk dat ik de volle lap ging geven.

Ik ga voor een 4*, en daar ben ik normaal gesproken vrij zuinig mee. Voor mij in ieder geval het beste 'metalalbum van de week' tot zover. De sfeer op dit album spreekt erg tot de verbeelding, hoewel dat accent van die zanger toch nog wel iets beter had gekund. Elk nummer heeft wel zijn momenten, en dat varieert van verrassende tempowisselingen tot mooi gitaarwerk en van een harde climax of een prachtige folkmelodie. De folk-stukken vind ik toch wel de mooiste op dit album, het best komt dit naar voren in het titelnummer, dat direct het gehele album als het ware samenvat. Sterke plaat!

Prima plaat. Veel variatie en een zanger met een krachtige strot(wel een beetje accent te horen maar dat vergeef ik hem). Het doet me ook een beetje denken aan Nevermore maar dan nog iets drukker en chaotischer.

Wat me toch een beetje tegenstaat bij deze plaat is dat het in mijn oren net iets te geforceerd klinkt. De rustige passages komen goed over maar op de drukkere momenten vind ik het soms net iets te veel. Neem nou het laatste nummer, af en toe hoor je emotionele zang én scheurende gitaarriffs én drukke beukende drums én een solerende gitaar én een orkestje én ook nog een keyboard als ik het goed hoor. Allemaal alsof ze tegelijkertijd de hoofdrol op willen eisen. Iets ingetogener had wel gemogen.