menu

Paradise Lost - In Requiem (2007)

mijn stem
3,89 (66)
66 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Metal
Label: Century Media

  1. Never for the Damned (5:02)
  2. Ash & Debris (4:16)
  3. The Enemy (3:39)
  4. Praise Lamented Shade (4:02)
  5. In Requiem (4:25)
  6. Unreachable (3:38)
  7. Prelude to Descent (4:11)
  8. Fallen Children (3:38)
  9. Beneath Black Skies (4:12)
  10. Sedative God (3:59)
  11. Your Own Reality (4:02)
  12. Missing * (4:31)
  13. Silent in Heart * (3:22)
  14. Sons of Perdition * (4:13)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 45:04 (57:10)
zoeken in:
avatar van Kronos
4,0
Hier nog een die voor het zwart velours heeft gekozen. Het leuke eraan is ook dat de digipack die erin zit een mooiere hoes heeft dan de gewone cd of lp. link

MindRuler
Inderdaad, al bij al een zeer mooie verpakking voor een klein meerprijsje.
Geen moment getwijfeld. Ik vind het nog steeds spijtig dat ik die limited edition van Symbol Of Life niet heb, met Xavier en die Bronski Beat cover.

avatar van wizard
3,5
Ik geloof dat ik van het verkeerde album de limited edition heb gekocht. Van Paradise Lost heb ik een versie met kartonnen hoes die je naar alle kanten open kan klappen, van Faith Divides Us heb ik de versie die eruit ziet als een boek, met op cd2 instrumentale orkestversies van het titelnummer en van Last Regret. Die nummers voegen weinig toe, en het artwork is me net allemaal een beetje te grof.

MindRuler
Die bonus nummers op Paradise Lost zijn niet echt de moeite waard, maar de uitklaphoes vind ik wel mooi.

avatar van Edwynn
4,0
Symbol Of Life en Paradise Lost moet ik nog eens kopen.

Na Believe In Nothing is mijn interesse in de band verdwenen. Maar sinds In Requiem is dat helemaal terug. En twee voornoemde albums blijken helemaal niet zo slecht als in mijn herinnering.

Van Faith Divides Us heb ik zeer bewust de gewone jewelcase aangeschaft.

MindRuler
Van FDUDUU heb ik ook de jewelcase editie, ik vond die limited edition te duur in verhouding met de extra's...en ik huiverde van het buitenformaat, waardoor ik 'm tussen de DVD's zou moeten bewaren. Symbol Of Life en Paradise Lost zijn flinke stappen voorwaarts tgo het zwakke Believe In Nothing waar eigenlijk maar 3 sterke nrs. opstaan.
Symbol Of Life klinkt moderner, zelfs wat Rammstein elementjes. Paradise Lost is in dat opzicht weer een voorzichtige terugkeer naar het geluid van Draconian Times (hoewel minder heavy natuurlijk)

avatar van Edwynn
4,0
Destijds viel het me erg tegen. Daarom ook nooit gekocht. Onlangs op Youtube wat nummers gehoord en toen heb ik het ineens veel positiever ervaren. Gek is dat.
Eigenlijk ben ik vanaf de Frozen Illusion demo meegegroeid met de band. Nooit geklaagd over de stijlwijzigingen. Zelfs Host vind ik erg tof. Maar met Believe In Nothing hield het echt even op. Al lag dat meer aan het gebrek aan passie dan aan de stijl.

In Requiem is een gedeeltelijke terugkeer naar Draconian Times en Icon. De band klinkt weer groots en straalt een soort onaantastbaarheid uit. Daar was ik direct door verkocht.

avatar van Spock2011
4,5
Wellicht mijn favoriet van Paradise Lost. Het past bij Draconian Times, maar wat ik ben iets meer te vinden in de wat modernere sound.

avatar van Edwynn
4,0
Inderdaad. De invloeden van de de latere albums zitten hier ook links en rechts in verwerkt. Eigenlijk vind ik dat In Requiem een paar jaar later nog steeds fier overeind staat.

avatar van Metal-D78
4,0
Toch wel een lekker plaatje hoor. Ondanks dat het geluid me iets te klinisch is zijn de nummers van hoog niveau.

avatar van bennerd
3,0
Ondanks de enorme historie van de band is In Requiem de eerste en tevens enige Paradise Lost-plaat die ik ooit beluisterd heb. Het vrij dramatische, zwartgallige en melancholische metal met een vrij traditioneel aandoend geluid. Het klinkt allemaal heel erg helder en is vrij gemakkelijk te behapstukken, maar ik trek de symfonische klanken helemaal niet. The Enemy is wel een heel lekker nummer, maar een nummer later steekt datzelfde geluid al enorm tegen. Toch nog net een voldoende omdat het best nog een aantal goede momenten bevat en omdat het niet verkeerd is om er af en toe één track van te beluisteren.

Deze band heeft natuurlijk wel al massaal veel geluidsveranderingen achter de rug. Iemand enig idee of Paradise Lost een plaat gemaakt heeft die in mijn straatje zou passen? Of juist niet, maar wel de moeite waard is?

avatar van Edwynn
4,0
Misschien Shades Of God. Die is heel wat soberder van opzet. Lost Paradise zou je wellicht ook nog kunnen trekken. Dat is een traditioneel gerichte death/doom plaat zonder poespas. Alle andere albums zijn min of meer verweven met de gothic/wave stromingen. Host vliegt het meest uit de bocht. Dat is gewoon een regelrechte ode aan Depeche Mode. Heel aardig maar geen overstuurde gitaren dus. En al helemaal geen breakdowns. Wel melancholie en treurnis. Dat loopt als een rode draad door heel het oeuvre heen.

avatar van wizard
3,5
Na jaren dit album maar eens weer opgezet, en meteen een halve ster van mijn waardering afgehaald. Zo halverwege heb ik het het wel bekeken met dit album en is het een kwestie van uitluisteren.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:55 uur

geplaatst: vandaag om 10:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.