Red Guitars - Slow to Fade (1984)

Slow to Fade vind ik net iets beter dan hun meer britpop gerichte opvolger.
Dat uit zich echter niet in de score, want deze hier krijgt 72% en "Tales of..." 69% wat beide in 3,5* resulteert, maar mocht ik bij het beoordelen de bonustracks laten meetellen (en dat doe ik nooit!), dan kreeg de plaat 79% en dus 4*.

Van die bonustracks is track 13, Steeltown (waarvan ik me afwisselend afvraag of ik nu een nummer van Simple Minds dan wel één van The Police moet noemen als inspiratiebron ervan) zeker het vermelden waard.

Maar het absolute topnummer, met voorsprong hun meest bekende (ook John Peel Sessions en andere sessies en zomeer ervan gemaakt), is track 10, Good Technology. Daarvan heb ik net de originele videoclip geplaatst, dus ik zou zeggen: "Luister zelf maar eens!" (hier betere audio quality). Ik klasseer het in ieder geval als 'n 5* nummer.

De eigenlijke LP bestond dus eigenlijk uit tracks 1 t.e.m. 9...

't Beste nummer daarvan vind ik de Afrikaans getinte (zowel qua gitaarspel als qua manier van zingen) openingstrack 'Remote Control'. En ook het andere nummer met Afrikaanse sfeer, 'Marimba Jive' kan mij wel bekoren. Er zijn niet echt veel echte uitschieters te noemen op deze plaat, maar daartegenover staan ook niet al teveel missers.

Mijn quotering: vijf sterren voor tracks 10 en 13, drie sterren voor tracks 3, 4 en 7 en vier sterren voor de overige tien nummers.

Tot slot zal ik nog even vermelden waar de bonustracks vandaan komen:

10 = A-side van de 7" single 'Good Technology'
11 = A-side van de 7" single 'Fact'
12 = B-side van de 7" single 'Good Technology'
13 = A-side van de 7" single 'Steeltown'
14 = B-side van de 7" single 'Steeltown'
15 = B-side van de 7" single 'Marimba Jive'

Die bonustracks zijn overigens aanmerkelijk beter dan de nummers van het eigenlijke album. Niettemin een aangename plaat. Het had van mij wel wat hoekiger/puntiger gemogen. Op momenten naar mijn smaak ook wat te "blije" wave.

3,5* (iets te weinig mss)

Leuke plaat, zeker voor die tijd heel apart met z'n Zuidamerikaanse invloeden, en af en toe lekker scherpe nummers. Grote bezwaar vond ik indertijd die "hete-aardappel"-stem, en die zit me nu eigenlijk nog steeds niet lekker. Desalniettemin: eenmaal opgezet gaat ie ook niet vaak meer af.

Magere plaat, de eerste 12's Good Technogoly en Steeltown zijn killers
Deze helaas een stuk minder
Heb de lp wel maar ach draai m nooit itt the 2 12"s

Hier evenmin - 'k heb 'em met een concertrecensie (20 - 04 - 86, vermoedelijk) uit de Volkskrant erin (van Jan Vollaard). Een paar citaten: "(...) maar de positie van een van de meest belovende popgroepen van het moment werd alle eer aangedaan" en de laatste zin uit de recensie: "De enige reden waarom hun muziek niet in de hitparade thuis zou horen, is dat ze van teveel intelligentie getuigt"

Het tweede album Tales of the Expected is iets beter ...

Heb ook nog de 12" van de zanger Jeremy Kidd (petals & ashes), die is erg mooi

Ik had deze al een poosje in mijn platenkast staan, kon me niet meer herinneren hoe hij klonk. Blijkbaar mocht hij toen blijven, maar nu ik hem weer draai vind ik er echt niks aan. Zo erg zelfs dat ik hem ga verbannen uit die kast. Hij gaat de verkoop in. Doei.

In de herdraai (nav de opmerking van Mjuman bij Boy) is mijn mening over dit album niet gewijzigd.
Had het niet beter dan CD kunnen zeggen, alleen mijn waardering (eigenlijk 3,25 *) is lager.

Nog niet opnieuw aangeslingerd - beide lp's staan achter me. Zit breeduit uit in het huidige tijdsgewricht; tijdsmachine moet een grote beurt krijgen, dan kan ik even terugfloepen