Cosmograf - Mind Over Depth (2019)

Robin zingt op de toppen van zijn kunnen of is het ‘nét eroverheen’ en solliciteert hij met zijn Mind over Depth om deze reden alleen al naar de titel 'de ruigste Cosmograf ooit'. Alhoewel, The Unreasonable Silence klinkt bij vlagen net zo stevig, maar dit album uit 2016 is een stuk afwisselender, melodieuzer en heel belangrijk: er wordt beter gezongen. Met andere woorden, ik waag te betwijfelen of multi-instrumentalist Armstrong en ‘heavy metal' (invloeden) qua karakters wel echt goed bij elkaar passen.

Is de muziek dan nu niet zo overrompelend als bij Capacitor, When Age Has Done Its Duty of The Hay-man Dreams destijds? De hooggespannen verwachtingen worden inderdaad - ondanks de fraaie productie - niet helemaal ingelost en dat heeft vooral te maken met de prachtige composities uit het verleden en niet zozeer met een muzikaal woester klinkende Cosmograf. Daar kan ik nog wel tegen. Nu klinkt het vooral ‘erg vermoeiend’.

Om nu te zeggen dat hij de plank heeft misgeslagen is weer wat overdreven, maar Mind Over Depth gaat niet mijn favoriete Cosmograf worden.

Hoe dan ook, ik neem mijn petje toch nog altijd af voor Robin! Enne... de hi-res klinkt verder heel erg goed!?