Anderson .Paak - Ventura (2019)

Ik zal eerlijk bekennen dat het album Malibu indertijd volledig aan mij voorbij is gegaan. Erg verrassend is dat op zich niet, omdat ik geen grote liefhebber van soul ben. Toch is deze plaat op mijn radar beland en waagde ik er rond de release voorzichtig een paar luisterbeurten aan. Die bevielen uitsteken.

De muziek van Anderson .Paak komt weliswaar het dichtste in de buurt van soul, maar het echt gladde, wat soulmuziek ook kan hebben, heeft de sound van Anderson .Paak niet. Het is lichter verteerbaar, zowel tekstueel als muzikaal, en dat maakt de luisterervaring een stuk prettiger.

Vanaf het openingsnummer met de koortjes en de roffel wordt je als luisteraar gelijk de plaat in ingetrokken. Het gaat beginnen, zoveel is duidelijk. Anderson .Paak zingt over zijn verloren liefde "No one even begs anymore"! Het thema (verloren) liefde als het cement van de plaat.

De medewerking van gastartiesten aan deze plaat is overweldigend. Soullegende Smokey Robinson, 90's ster Brandy en zelfs een postume bijdrage van Nate Dogg. Mijn favoriet is echter een nummer wat Anders .Paak helemaal zelf doet, het politieke King James. Een nummer over zijn helden in de sport (Kaepernic en LeBron James) die opstaan tegen racisme.

Anderson .Paak levert een sterke plaat af. Zowel muzikaal is er genoeg te ontdekken en de teksten nodigen uit om nader te bestuderen.

Bijzonder actieve artiest, die Anderson.Paak. Hier gooit hij het qua stijl over een andere boeg en maakt een wat meer soulvolle plaat. Come Home is dromerig, Make it Better is heerlijk relaxed, Reachin 2 Much is funky en disco-achtig en Winners Circle bevat wat meer swing. Good Heels is een warm duet, Yada Yada is een nummer waar wat te weinig op gebeurd, King James is lekker funky en Chose One kent een knallende productie. Jet Black is andermaal funky, Twilight trekt die funkyness door en afsluiter What Can We Do is relaxed swingend.