Patti Smith Group - Radio Ethiopia (1976)

Heee, wat gek dat er nog niemand over dit album iets heeft opgemerkt. Ik draaide hem in 1975 (als ik het goed heb) voor het eerst. En daarna heel vaak tot de plaat ruiste en tikte dat het niet meer om aan te horen was. Sinds een half jaar heb ik de cd en hoor ik hem na 20 jaar weer regelmatig.
Lekker rauw en met een spanningsopbouw die destijds veel beloofde voor de toekomst van Patti. Zoals we weten is dat inderdaad uitgekomen. Maar ondanks de uitstekende albums van later (en zelfs recent) blijft dit mijn favoriete. luister naar het gitaarintro van Radio Ethiopia.....dat is een van de beste intro's ooit

Heb deze plaat vaak gehoord in jeugdsoos waar ik toen veel kwam(rond de release van dit album)Later zelf gekocht op cd en het blijft ijzersterk.Het begint allemaal met een stevig Ask The Angels.En van mijn favorieten is Distant Fingers.Dit wordt gedragen zoals Patti dit kan en wordt zeer fraai uitgewerkt.Pissing in a river mag er ook zeker zijn.Het titelnummer is zeer experimenteel en door de vele tempowisselingen vraag je jezelf af waar dit toe leid.Weet dit na al die jaren luisteren nog steeds niet.Wat ik wel weet is dat het hele album het luisteren de moeite waard is,en Patti Smith een vakvrouw.4 sterren voor dit album

Pissing in tha river spreekt wel tot mijn verbeelding, voor het overige, check: www.mailmydisk.com

N.b.
Ooit hoopvol aangeschaft, maar toch nie ech een 'blijver' voor mij...helaas.......al blijft 'Abyssinia' wel geweldig (vandaar 2,5 ster)!

FOUTJE HERSTELLEN: IK BEDOELDE NATUURLIJK HET GITAARINTRO VAN AIN'"T IT STRANGE.
DAT IS EEN VAN DE BESTE INTRO'S DIE IK KEN

geweldige plaat, misschien wel met vlagen beter dan horses.
Een meesterlijk rock album.

4 sterren,

Ik vind deze stukken minder interessant dan platen uit dezelfde periode zoals Easter, Wave en Horses. In dat rijtje vind ik deze absoluut de minste van de vier. Minder inspiratie denk ik, het is er aan te horen.

Maar ik kocht hem, volledigheidshalve toch maar, echt slecht is deze plaat natuurlijk ook niet. Meer beetje middelmatig, toch ?

***

Ik vind hem ook misschien wel haar beste. De titeltrack is in ieder geval haar beste nummer.

Is er dan niemand die het intro van Ain't it strange opvalt? Dat is toch wel een verdomd pakkend gitaarlickje zeg... En dan ook het magistrale Pissing in a river...

Uncut is het wel met je eens. Die geeft alle nummers 5 sterren (!), op 3 nummers na; Ain't It Strange (4 sterren) en de laatste twee nummers (3 sterren). Ikzelf ben erg benieuwd naar dit album, en zal het zeker nog beluisteren en de aandacht geven die het verdiend, maar eerst nog even genieten van Horses.

Of nu Horses, Wave of Radio Ethiopia...alle drie zijn klassieke jaare 70 albums en het zijn heel kleine dinge die het verschil uitmaken welke van deze drie haar beste is. Slechte platen heeft deze powervrouw nog nooit gemaakt

Dat zal vast kloppen. Maar Horses heeft natuurlijk de naam waar Radio moeilijk over heen kon/kan, terecht of onterecht.

Terecht naar mijn mening, Radio Ethiopia is toch een tikkeltje minder. 'k Vind de songs wat minder memorabel. Ondanks dat toch nog zeer ruim voldoende

4*

Hier staan hele prettige nummers op. Fantastische nummers zelfs.Maar ik kan niet nog niet helemala bevatten wat er rond Radio Ethiopia en erna gebeurd. Wellicht kom ik er nog wel eens achter.

Klopt, erg fijn tokkelwerk, precies genoeg noten. Wordt ook door vrijwel het hele nummer herhaald.

Erg prettig album van Patti Smith, heb haar live gezien in New York afgelopen december en had gehoopt op meer nummers van dit album, maar het bleef slechts beperkt tot Ain't It Strange.

na het overrompelende debuut ' horses ' vond ik deze veel minder , waarschijnlijk waren de verwachtingen te hoog !

Horses is uiteraard een klassieker, maar deze moest er niet echt voor onderdoen. Toch iets minder goed ontvangen, destijds, terwijl er mooi dingen opstaan, hoor; Pissing In A RIver, Ain't It Strange en de titelsong, uiteraard.
Best een goed album. Al dacht ik daar in een vroeger leven toch lichtjes anders over...

Ik kan niet anders dan gewoon de volle mep geven voor deze plaat.

Patti Smith is de enige echte ware erfgename van het muzikale erfgoed van The Doors.

Muzikaal sluit het redelijk naadloos aan (Poppies, Radio Ethiopia) en tekstueel doet dichteres Smith ook al niet onder voor Jim Morrison.

Haar soms behoorlijk stevige rock, haar heerlijke vocalen, hebben een buitengewone aantrekkelijkheid, waarbij zij zich helemaal niets aantrekt van trends of wat voor ontwikkelingen dan ook. Patti Smith is in al die jaren ook vooral zichzelf gebleven.

Tot nu aan toe.

Waarbij dan nog aangetekend, dat haar muziek ook een status van tijdloosheid meekrijgt, waar The Doors toch vooral als iconen van de jaren 60 te boek staan.

Ik hou van Patti Smith, naar verhouding vind ik ook dat ze veel te weinig lof en eer voor haar werk heeft gekregen. Ook aan de verkoopkant had het wel wat beter gekund.

Jammer, maar het is nog niet te laat. Haar cd's zijn vrij gemakkelijk te krijgen en eigenlijk allemaal aan te raden.

Het rustige, donkere nummer Chicklets als bonustrack tot besluit is een waardevolle aanvulling.

Ze was gisteren ook speciale gast van U2 en Bruce Springsteen tijdens het Rock & Roll Hall Of Fame concert van 2009, uitgezonden op nederland3 (méér dan 4 uur) met het nummer Because The Night. Maar, musician, je hebt gelijk. Ze heeft veel meer moois gemaakt en zelf heb ik ook vele albums van haar. O.a de box. Alleen dit album niet. Schande eigenlijk! Maar het is voor velen NOOIT te laat om Patti Smith te gaan leren kennen!!!!

Jammer dat ik het niet heb gezien, ik was op visite.

5 euro Ad, bij Fame afgelopen donderdag! Digitaal geremasterd en al! Dit zijn toch eigenlijk betere tijden dan toen wij onze eerste cd's moesten kopen....

That's for sure! Het nummer is trouwens te zien op You Tube; Rock & Roll Hall Of Fame concert 2009 enn dan even doorzoeken, want er staan zoveel hoogtepunten op. Ik hoop eigenlijk dattie op dvd komt. Het was één groot feest met werkelijk alle "groten" uit de muziekhistorie. (er staan trouwens een hele rits geweldige clips van het 25th anniversary concert op)

Ik hou van deze plaat. Net heb ik hem weer gedraaid in de auto. Dit is de plaat waar Patti Smith een beetje af stapt van haar visionaire rants en wat dichter komt bij klassieke rock. Het resultaat is een wonderlijk gestoord album waarbij die plank flink wordt misgeslagen. Tuurlijk, het zijn goede songs, maar het werden niet bepaald hits. Smith komt angstvallig dicht bij het liedje achter de punkmuziek, een grens waar zij op Easter mijns inziens overheen zou gaan. Daardoor klinkt zij bij vlagen als Talking Heads (negeer even de snerp in haar stem).

Ik heb geen plaat zo grijsgedraaid als deze. De plaat is echt 'n geheel, meer dan n verzameling nummers. Toch ns op cd kopen. Is dat niet Chris Spedding op gitaar?

Hij is voor een aardig prijsje te krijgen in een box met 4 andere albums.

O.a. hier.
Patti Smith - Original Album Classics: 5 CD's - Sounds for Sure - Online Music Store - soundsforsure.eu

....op dit album?
Dacht dat het Lenny Kaye was.

@deric bedankt
@oldfart ja klopt
Lenny Kaye - fender stratocaster
Ivan Kral - gibson les paul
staat op het inlegvel. En zij zelf natuurlijk.
Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik een stratocaster en een les paul wel op uiterlijk, maar niet op geluid uit elkaar haal.

Luister maar eens naar het titelnummer van Layla (Derek and The Dominoes), in lange versie, Allman (Gibson) vs Clapton (Fender), geen probleem om te herkennen wie wat speelt.

Heb nog een foto van een concert van Patti Smith in de Jaap Edenhal 78/79? - Ivan Kral zat wel bij de band, maar de solo's werden gespeeld door Lenny K.

Ivan kral speelde ook regelmatig bas geloof ik, zoals hier is te zien: Horses bij de Old Grey Whistle Test.

Aan dat concert heb ik nog wel wat herinneringen. Niet de allerbeste helaas. Ik miste de snedigheid en puntigheid van de songs op haar platen tot dan toe. Er werden vreselijk lange solo's gespeeld en Smith zelf was behoorlijk onder invloed. Daarbij was de Jaap Edenhal ook een sfeerloze bak. Tegenvaller dus. Maar dat doet niets af aan de hoge kwaliteit van haar platen in de jaren 70.

t/m Distant Fingers vind ik dit album zelfs beter dan 'Horses' maar met het chaotische en onsamenhangende 10 minuten durende 'Radio Ethiopia' verpest madam Smith het voor mij een beetje.
Mooiste songs; 'Ask the Angels' en 'Pissing in a River'.

3,5*