John Cougar Mellencamp - The Lonesome Jubilee (1987)

Jack & Diane was wel een soortgelijk verhaal als The River, toch blijf ik Jack & Diane zien als dorpse plattelandsliefde, en The River als die van kansloze werkeloze jongeren met een uitzichtloos bestaan.
Wel beide mooie nummers.
Mellencamp de boer, Springsteen de fabrieksarbeider.
Beide aanspreekpunten voor de plaatselijke jeugd.
Mellencamp had zeker in Europa meer hits moeten scoren.

We are the People is toch wel van ongekend mooie schoonheid.

Er zijn soms momenten/ rubrieken op de radio dat een dj/presentator zijn nummers mag kiezen. De rest is allemaal samengesteld door muziekprogrammeerders. Gerard Ekdom heeft ook zo'n rubriek " de schatkelder" . Daar worden nummers gedraaid die je eigenlijk niet of nauwelijks meer hoort op de radio. Van de week kwam daar Cherry Bomb voorbij. Potverdikkie dacht ik, das waar ik heb die lp nog. Als ik het me goed herinner met een blauw ( a-kant?)en paars (b-kant?)etiket in het midden. Tijd om dit album weer eens op te zoeken. Overigens zei hij dat Cherry Bomb geïnspireerd was op basis van Glory das van Springsteen. Eerlijk gezegd had ik die link nog nooit gelegd

Springsteen Light , hoor je weleens gekscherend . Niet mee eens. Mellencamp heeft voldoende smoel om zelf zich te onderscheiden. Zeker in de tijd gezien dat dit album het daglicht zag . Prima teksten die misschien een brug te ver zijn voor de Europeaan daar de kennis vaak ontbreekt aangaande de problematiek in de VS. Wie dat terzijde ligt , kan nog wel genieten van de muzikale omlijsting, die lekker rauw is gehouden met aanvulling van traditionelere instrumenten. Een verademing in die tijd en anno 2024 nog steeds.4 en halve ster , omdat de laatste track dan weer een niemendalletje is en dat is jammer.

Dit album, This is the Sea van The Waterboys en Midnight Glasgow Rodeo van Johnny Mac and the Faitful ( benieuwd wat anderen hiervan vinden) draai ik verrassend vaak en ongemerkt heel opgemerkt ! Misschien wel een gevoelskwestie.

Ik heb eigenlijk mij nog nooit verdiept in Mellencamp. Ik weet dat het richting de Heartland Rock zit (Springsteen, Tom Petty) en op discogs is het gemakshalve Southern Rock genoemd.

In feite is het wat het is, en is een genre ook maar een sticker die je ergens op plakt. Wel makkelijk zo'n sticker als je muziek wilt ontdekken die klinkt als je favoriete bands/artiesten.

Dat gezegd hebbende, ligt deze muziek mij wel. Mellencamp heeft een erg fijne stem, en compositioneel en muzikaal klopt het als een bus. Lekker energieke, authentieke, oer-Amerikaanse rock met veel gebruik van rootsy instrumenten maar intussen genoeg rockt om te rocken. Bijzonder dat de enige muzikant die ik ken die op deze plaat meespeelt de hardhitter Kenny Aronoff is.

Tweede wat me opvalt, is dat Mellencamp weleens verantwoordelijk zou kunnen zijn voor stylistische shift die southern rockbands maakten in de jaren '90. Het klinkt als een blueprint voor waar oa Skynyrd, Haynes en 38 Special in de jaren '90 mee zouden komen.

Wat de stijl ook moge zijn (Heartland Rock of Southern Rock); ik vind dit een erg fijne plaat, en ga verder op mijn speurtocht in het werk van Mellencamp.

Ha, leuk dat je wat kunt met de aanbeveling die ik deed bij een album van .38 Special. Ik vond het qua stijl wel in de buurt komen van Resolution. Het hieraan voorafgaande album Scarecrow ligt nog meer in die lijn, omdat daar de nadruk nog iets meer opo het gitaarwerk ligt, en minder op viool, mandoline en banjo. Met die laatste instrumenten verrijkte hij op dit album zijn classic rock-sound tot een vrij uniek geluid.

Niet elke plaat van hem sluit stilistisch aan bij wat je zoekt, maar Scarecrow, Big Daddy en Whenever we wanted (de twee platen die na dit album kwamen), komen er wel bij in de buurt. Dan heb je zijn beste werk uit de jaren tachtig/negentig wel gehad. Daarna kwamen een aantal minder interessante platen, maar de laatste jaren brengt-ie weer uitstekend materiaal uit. Succes met je speurtocht.

En ja, Kenny Aronoff is wel een beest van een drummer. Hard-hitter is wel een goede omschrijving, maar ik vind 'm ritmisch ook erg sterk. Hij heeft best lang in de band van John Mellencamp gezeten, wel een jaar of tien geloof ik. Ik vind hem mede bepalend voor het geluid op diens albums.