John Cougar Mellencamp - The Lonesome Jubilee (1987)

Boerenrock op zijn best. Mellencamp zoekt het kleine verhaal om zijn Amerika aan ons te tonen. Handjes vasthouden in de drive-in, maar ook ontheemde indianen en alleenstaande moeders. Midtempo gitaarrock (stones-/folkinvloeden) met een sausje van fiddle (de onvolprezen Lisa Germano) en accordeon, zompig maar toegankelijk geknauwd door een volwassen songwriter. Way to go, Springsteen.

Voor het eerst sinds tijden weer eens gedraaid en een volle ster erbij. Melodieuze Rock, met een onalledaags instrumentarium (Viool, Accordeon), soulvolle achtergrondzang en geengageerde teksten over de schaduwkant van de Amerikaanse Droom. Over dromen die in rook opgaan, een picknick op een onvergetelijke dag en het knetterharde lot van Amerikaanse maatschappelijke outcasts.

Springsteen, maar dan een stukkie beter.

4,5*

Hoorde vanmiddag een nummer van hem op Kink FM en moest toen aan deze plaat denken. Destijds grijsgedraaid en nu heb ik hem maar weer eens opgezet. Inderdaad zeer fraai maar niet zo goed als Springsteen (dat kan ook niet).

Fraaie plaat van een onderschatte artiest!
Niet vies om zichzelf en the American Way of Life te relativeren.
Wordt her en der beschouwd als het kleine broertje van the Boss maar wie hem op zijn (eigen) waarde schat ontdekt een integer en eerlijk artiest.

Zeer fraaie plaat met allemaal mooie nummers.

Geweldige plaat van Cougar Mellencamp met maatschappijkritische teksten , m.a.w het gaat ergens over, de man heeft ons wat te vertellen.
De accordeon en viool hebben veel invloed op deze plaat met als uitschieters Check it Out & Cherry Bomb.
De Springsteen van de provincie.
Of doe ik de beste man hiermee tekort???
P.s opvolger Big Daddy ( 1989 ) is ook erg mooi, aanrader!!!
Zwaar onderschatte artiest.

Hoe komt het toch altijd dat John mij altijd zo melancholisch maakt. Die beschrijvingen van het Amerikaanse platteland zeker. Ik kom er niet eens vandaan maar zie dat hele John Wayne landschap aan me voorbij trekken. Overigens ben ik wel al een keer in Amerika geweest.

Lange tijd niet gehoord, prachtig. Leuke instrumentjes naast de traditionele gitaren, ook fun. Kortom weer een zekere 4. Treed hij nog weleens op in Nederland?

Was het maar waar, ik zou hem ook nog wel eens willen zien.
Luister ook naar zijn laatste album, prachtig.

Heb ik gedaan, dank voor de tip!

Ik lees hier veel de naam van een Springsteen, dat klopt, maar ik wil hem dan mengen met een Waterboys. Dan krijg je imo Mellencamp. Uitstekende muziek. ****

Opvolger van "Scarecrow" (1985), en bijna even goed. Niets nieuws dus, maar zeker de moeite waard voor de liefhebber. 'Paper In Fire' is de grote klassieker van de plaat.

Prachtalbum, vanavond weer eens herbeluisterd.
Het album Scaregrow ken ik eigenlijk niet van hem, vanaf 1987 heb ik de man redelijk nauwgezet gevolgd.
Al ken ik wel Jack & Diane van hem ( mooi nummer ! ) uit 1982 geloof ik.
Toch maar eens achter het werk van voor 1987 aan gaan.
Op deze plaat staan geen zwakke broeders, zoveel is duidelijk.

Ik zou zeker ook achter het werk van na 1987 aangaan, met name die uit 2008. Een plaat van ongekende schoonheid.

Wederom sterke wat rauwe plaat van John Mellencamp . Rock , Country en Folk zijn hier op een smaakvolle manier neergezet .
Wel typisch Amerikaans , maar nooit te klinisch of te netjes .
Juist in een tijd dat synthesizers , en electronische drums de dienst uitmaakten , blijft Mellencamp dicht bij de essentie van de rootsyrock . Je hoort een klein beetje Springsteen doorklinken , maar die klonk toch wat bombastischer . Hier is het simpel gehouden met een basis van gitaren , accordeon en violen .
Ook Mellencamp grijpt de samenleving bij de kladden en dat geeft de constante toon van de muziek op deze plaat net even wat meer lading . Met Scarecrow die in stijl niet zo veel verschilt als deze , mijn favoriete album van deze hardwerkende rocker .

Wil het kort houden: pas vorig jaar ontdekt dankzij vrouwlief. Paper and Fire was hier een hit(je) geloof ik, want dat kende ik wel. Vanaf het eerste moment raakt de pureheid van het geluid vande "country rock" de juiste toon en de composities zijn zeer origineel. Springsteen? Nee eigenlijk niet, ik moet heel vaak aan de Stones denken (Exile, Beggars). Toffe plaat.

De lijn van Scarecrow wordt hier doorgezet en verder geperfectioneerd. De intrede van accordeon en viool bevallen mij sowieso altijd wel en bij Mellencamp klinkt het helemaal super. Perfecte stem, perfecte muziek. Behalve dat rare Rooty Toot Toot op het einde is elk nummer van absoluut topniveau. Klassiek album. Hoewel Scarecrow en Big Daddy nagenoeg even goed zijn vind ik deze toch de beste tot hij dit jaar met het weergaloze No Better Than This kwam. Helaas mag die nog niet in mijn top 10, maar qua kwaliteit is die misschien nog wel beter. Het is echter moeilijk een vergelijking te maken, want zijn stijl wijkt nogal af van The Lonesome Jubilee.

Verder niet veel aan toe te voegen. Prima plaat van john. Hij had zelfs een hitje met paper in fire. Iedereen is het met elkaar eens en daar sluit ik me dan tevreden bij aan. 4.5 pingel

Dat gevoel heb ik ook. Daar doe je Mellencamp misschien wel mee tekort, maar ach. Mellencamp is gewoon Mellencamp, erg goed in het maken van goede platen, maar ik heb van hem toch nog niet die uitblinker gevonden, zo ook deze niet. Goeie teksten, aangename stem, maar er zijn toch weer nummers die me niet zo weten te pakken, zoals het laatste nummer.

De vergelijking met de Boss is begrijpelijk en de term "Springsteen van de provincie" vooral in het begin ook terecht. Waar Springsteen in de jaren 70 en begin 80 de ene na de andere topper afleverde, daar rommelde Johnny Cougar maar wat aan in de marge. Maar nadat Springsteen na Born in the USA zijn kruit grotendeels verschoten had ging het met Mellencamp vanaf het frisse UH-huh uit 1983 razendsnel bergopwaarts. Daarvoor had hij met American Fool waarop Jack & Diane staat al een commerciele, maar zeker geen artistieke doorbraak. Met Scarecrow uit 1985 verwees Mellencamp Spingsteen naar het tweede plan en waar Springsteen in 1987 met een deels computergestuurd album (Tunnel of love) kwam (niet slecht, maar ook niet grandioos) daar kwam Mellencamp met dit meesterwerk met traditionele instrumenten en een frisheid die Mellencamp tot op de dag van vandaag kenmerkt. De opvolger Big Daddy was artistiek weer een stapje verder. Vervolgens kwam er met Whenever we wanted een rauw album in hetzelfde jaar als waarin Springsteen de teleurstellende semi-dubbelaar Human Touch/Lucky Town uitbracht. Dus de titel Springsteen van de provincie was toen al een term uit een ver verleden. Vooral het afgelopen decennium heeft Mellencamp louter topalbums afgeleverd waar Bruce nog sporadisch de kwaliteit van weleer tentoon spreidt. Ik raad je aan Life, death, love & freedom uit 2008 eens een paar keer te beluisteren. Een artistiek hoogstandje, zowel muzikaal als tekstueel. De ironie wil dat Mellencamp en Springsteen (met Magic) om een grammy streden. De Boss won, maar daar was lang niet iedereen het mee eens. Beide heren kunnen het overigens uitstekend met elkaar vinden. En waarom ook niet.

Tot nu toe nog altijd het beste album dat ik in mijn bezit heb. Stuk voor stuk goede swingende rocksongs over the american dream . Het accordeon en de viool geven de sound een meerwaarde . John Mellencamp levert hier een steengoede cd af, een aanrader.

Da's in ieder geval een meer dan prima binnenkomer Peter.
Daar lusten Hendrik en ik wel meer van ha.
Welkom trouwens op deze site Pete.

Ja, van zulke gebruikers mogen er nog wel een paar honderd meer komen. Bij dit album gaat het nog met de belangstelling, maar bij de overige albums houdt het niet over. Ben benieuwd wat Peterph222 van de overige Mellencamp albums vindt.

Maar eens proberen deze. Welke verzamelaar bevelen jullie me aan?

John Mellencamp - Words & Music (2004)

Hier staan zijn beste nummers wel op zo ongeveer tot dan. Ik geef overigens zelden de voorkeur aan een verzamelaar en dat is hier niet anders. Maar voor het overzicht is dit een prima instapper.

Ik zou niet aan een verzamelaar beginnen Henk. Zeker als de aanschaf prijs (germasterd) redelijk is.
Begin bij deze zou ik zeggen.
Scarecrow
Big Daddy
Freedom's Road
Life,Death,Love And Freedom
Zijn naar mijn idee zijn beste vijf platen.
Daar zal hendrik het net niet helemaal mee eens zijn vrees ik ha.
Maar ook hij weet een hoop over Mellencamp.

Ahum daar is hij al ha ha
Voor mij zelfs!

Ik neem aan dat je met de 5e dan deze The Lonesome Jubilee bedoelt, dan ben ik het best wel een heel eind met je eens hoor. Uh-Huh is ook niet te versmaden. Daar begint eigenlijk de singer songwriter in Mellencamp op te staan. ik vind dat eigenlijk de beste instapper. Alles wat daarvoor zit is dermate minder van kwaliteit dat zelfs Mellencamp zelf er liever niet meer aan herinnerd wordt. No Better Than This (zijn laatste) staat in mijn top 10, maar dat had ook The Lonesome Jubilee of Life Death Love and Freedom kunnen zijn.

Yep

Ik begin maar eens met Lonesome Jubilee enLife Death Love and Freedom. Vanwege de beoordelingen op mm. Verder de verzamelaar uit 1997 om een beeld van hem te krijgen.

Ik laat van me horen. Bedankt!

Na de verzamelaar als eerste geluisterd te hebben, aan deze begonnen. Ik moet zeggen deze bevalt me beter. Niet te moeilijk lekker in het gehoor liggende muziek.

Laat ik maar eens beginnen met 4*