menu

Silversun Pickups - Widow's Weeds (2019)

mijn stem
3,82 (25)
25 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: New Machine

  1. Neon Wound (5:38)
  2. It Doesn't Matter Why (4:08)
  3. Freakazoid (4:49)
  4. Don't Know Yet (4:24)
  5. Straw Man (3:04)
  6. Bag of Bones (4:58)
  7. Widow's Weeds (5:17)
  8. Songbirds (5:04)
  9. Simpatico (5:18)
  10. We Are Chameleons (5:09)
totale tijdsduur: 47:49
zoeken in:
avatar van itbites
geplaatst:
It Doesn’t Matter Why is alvast een uitstekend nummer! Ben benieuwd naar de rest!

avatar van snarf349
geplaatst:
itbites schreef:
It Doesn’t Matter Why is alvast een uitstekend nummer! Ben benieuwd naar de rest!

Dat geldt ook voor het nummer Freakazoid!

avatar van SOAD
3,5
geplaatst:
De twee singles zijn weer heerlijk zeg. Freakazoid is echt een topper. Deze band stelt nooit teleur.

avatar van Lura
4,0
geplaatst:
Het kwartet Silversun Pickups ontstond in 2002 in Los Angeles, echter onder de toepasselijke naam A Couple of Couples. De toenmalige band bestond toen daadwerkelijk uit twee koppels, die een relatie hadden.

Intussen is Widow’s Weeds hun vijfde studioalbum, opnieuw uitgebracht op hun eigen label. Hun bekendheid vergaarde ze praktisch volledig op eigen kracht. Vooral in eigen land is hun aanhang erg groot, ze verkochten reeds meer dan een miljoen geluidsdragers en werden meer dan 210 miljoen keer gestreamd. Ze hadden in alternatieve lijsten de nodig hits, waaronder Panic Switch.

Voor het nieuwe album ging men in zee met producer en goede vriend Butch Vig (Nirvana, Smashing Pumpkins, Sonic Youth). Hij draagt samen met mixer Billy Bush eraan bij dat de band met Widow’s Weeds een zelfverzekerd, extrovert album hebben afgeleverd, waarop ieder instrument in de mix duidelijk te horen is.

Toch ging tijdens het opnemen niet alles van een leien dakje, de vader van Joe Lester overleed en frontman Brian Aubert had niet te verklaren mentale problemen. Bovendien moest het album in twee blokken opgenomen worden, vanwege de toerverplichtingen van producer Vig met Garbage.

Toch klinkt het album als een bijzonder homogeen geheel. Opvallend is dat na een afwezigheid van een paar albums de strijkers weer zijn teruggekeerd. Door de aanwezigheid van Vig als producer is het niet vreemd dat af en toe de invloed van Smashing Pumpkins doorklinkt.

Vrijgegeven nummers It Doesn't Matter Why en Freakazoid werden terecht al zeer positief ontvangen, de overige liedjes doen er zeker niet voor. Tijdens het componeren luisterde Aubert veel naar filmscores, wat zijn weerslag kreeg in Simpatico. Door hem omschreven als "the closest we'll get to a James Bond song.".

Widow’s Weeds gaat over wedergeboorte en vernieuwing, en heeft een intens indie-rock geluid meegekregen. Of in Aubert’s eigen woorden : "This was the first album where we were open. We were exposed. I see how that can be scary to people, but for us we really thrived on that.". Met Widow’s Weeds gaat men volgens mij niet alleen de trouwe fans aangenaam verrassen, maar zeker ook veel nieuwe zieltjes winnen.

avatar van Outlaw104
4,0
geplaatst:
Hoor nog niet meteen een nieuwe, pak 'm beet, Lazy Eye, Panic Switch, Growing Old is Getting Old of een Ragamuffin op deze nieuwe worp, alhoewel Songbirds misschien wel een groeier is die richting op.
Over het algemeen een fris transparant album, maar het laat (nog) niet een onuitwisbare indruk achter. Neon Wound en eerder genoemde Songbirds zijn voorlopig de kartrekkers van deze plaat. Na pas twee draaibeurten onthoud ik me nog wel even van een stem.

avatar van Lost
4,0
geplaatst:
Wederom sterke plaat van de Pickups. De plaat luistert lekker weg en ze nemen hun tijd om de songs te laten ontplooien zodat de plaat minder druk klinkt dan hun vorige. En ze blijven meester in verrassende tempowisselingen. Toch wel een blijvertje.

geplaatst:
Prima sound, maar die stem moet je wel liggen. Vind ik dus echt jammer!

4,0
geplaatst:
Weer even wennen aan die hoge stem, maar als dat gelukt is luister je alweer naar prachtige melodieuze rock. Freakazoid is helemaal schitterend. Wat me opvalt bij heel veel SSPU nummers dat als het in de tweede deel van de song wat in dreigt te dutten er vaak een heel fraaie overgang is waardoor het nummer weer een lift krijgt. Genieten weer!

avatar van itbites
geplaatst:
Echt verslaafd nu. De kenmerkende Silversun Pickups drive in het al aangehaalde It Doesn't Matter Why komt tot een hoogtepunt in het middenstuk (2:48), man, kippenvel. Wat een stem.
Andere favoriet is inderdaad Freakazoid, wat een trip, helemaal mijn straatje. Hulde.
Pinkpop 2020 wellicht?

avatar van SOAD
3,5
geplaatst:
De opener is ook godsallemachtig heerlijk.

geplaatst:
Zo! Lekker plaatje hoor. Ik voel niet vaak meer de neiging om hier in te loggen en iets te typen over een album. Deze Silversun mag er zeker zijn. Pas 1 luisterbeurt gehad maar ik zou op het eerste gehoor zeggen dat ze hun beste sinds Carnavas hebben afgeleverd. Lekker tempo en drive door de hele plaat heen. Voelt urgenter dan het meeste van hun vorige werk, dat soms geforceerd probeerde te experimenteren met het authentieke Pickups geluid. Hier lijken ze dat een beetje los te hebben gelaten. Ze zijn lekker zichzelf en dat is heel prettig voor het luisterend oor.

avatar van JelmerHolwerda
geplaatst:
koosknook schreef:
Prima sound, maar die stem moet je wel liggen. Vind ik dus echt jammer!


Snap het wel maar dat is misschien ook juist een reden waarom je gaat luisteren. Geeft het wel een unieke sound.

avatar van Mausie
Langzaamaan kruipt dit album onder de huid. Melancholische rock à la Placebo en The Smashing Pumpkins, die ook een vergelijkbare zang hebben. Je moet daarvan houden idd, anders is het niet te luisteren. Manchester Orchestra doet het mij ook aan denken trouwens. Kende Silversun Pickups al wel van oude nummers als Panic Switch en het geniale Lazy Eye, maar daarna ben ik ze een beetje uit het oog verloren. Dit smaakt in ieder geval naar meer, die oude albums ook maar eens gaan checken.

avatar van coldwarkids
3,0
Ik denk dat dit de eerste plaat van Silversun Pickups word waar ik waarschijnlijk meerdere luisterbeurten voor nodig heb. De broeierige sfeer van de voorgaande platen is hier niet te vinden. Sommige songs zijn beetje te glad geproduceerd bijv. (It Doesn't Matter Why). Van Freakazoid en Straw Man (beetje aan de korte kant) word ik wel weer blij van!

Gast
geplaatst: vandaag om 11:48 uur

geplaatst: vandaag om 11:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.